Blog

realpolish.pl — Your Polish Language Online Resource!

Za mikrofonem Piotr, to jest podcast Real Polish i jest to miejsce, gdzie możecie uczyć się ze mną języka polskiego.

Cześć! Prosto z Warszawy wita Was Piotr! Jak się macie? Mam nadzieję, że wszystko u Was w porządku, że znajdziecie trochę czasu na posłuchanie czegoś po polsku, bo kilka ciekawych rzeczy mam dla Was. 

Dzisiejszy odcinek będzie o Warszawie. Po pierwsze dostałem wiadomość od Aleksa, który zamieszkał w Warszawie, ja urodziłem się w Warszawie, to drugi powód, a trzeci powód to Lalka.

Kochani, być może niektórzy z Was słyszeli o powieści Lalka, a może nawet niektórzy z Was oglądali nowy serial pod tym samym tytułem, który jest na Netflixie. Jednak to nie wszystko, w kinach właśnie wyświetlany jest film Lalka. To jest ciekawe, bo jednocześnie w kinach pojawił się film, a na Netflixie serial. Taka zbieżność przypadkowa, a może specjalnie tak zrobiono, nie wiem.

Jeśli chodzi o mnie to przeczytałem książkę, to było mnóstwo lat temu, chodziłem wtedy do szkoły średniej. Obejrzałem też serial, a potem poszedłem na film. Muszę Wam powiedzieć, że te dwie wersje bardzo różnią się od siebie. Serial jest to opowieść oparta zaledwie na motywach książki. Postaci, miejsce akcji, ogólna idea zgadza się z książką, ale są dodane nowe wątki, pewne rzeczy są zmienione. Natomiast film jest dużo bliższy oryginałowi. Niektórzy chcą, żeby film był identyczny jak książka… jeśli oglądają ekranizację książki oczywiście, a ja uważam, że to nie jest takie ważne, czasami nawet nie jest możliwe. Książka, szczególnie taka gruba, to zupełnie inne medium niż film, prawda? Te dwie rzeczy muszą być różne. Film to jest film, a książka to jest książka.

Oczywiście wokół filmu i serialu jest teraz dużo polemiki, ludzie rozmawiają o tym. Jedni wolą film o tym inni wolą serial. W każdym razie mówi się o tym bardzo dużo. To dlatego, że Lalka jest jedną z najważniejszych polskich powieści. Praktycznie każdy z nas czytał tę książkę, a przynajmniej powinien przeczytać. 

Autorem tej powieści jest Bolesław Prus i była ona początkowo drukowana w gazecie w odcinkach. To nie była książka na początku. Przez dwa lata raz na tydzień ukazywał się kolejny fragment powieści. Wtedy nie było Netflixa, ale były seriale, ludzie kupowali sobie gazetę z kolejnym odcinkiem powieści. Przez dwa lata uzbierała się potężna powieść, która następnie została wydana jako książka.

Zachęcam Was do obejrzenia tego serialu, bo to oczywiście świetne ćwiczenie języka polskiego. Serial jest chyba dostępny na całym świecie, natomiast żeby obejrzeć film musicie być w Polsce, tak mi się wydaje. Nie wiem czy film można obejrzeć gdzieś na świecie. O wiele łatwiej jest więc obejrzeć serial.

Dodatkowo możecie użyć napisów jeśli nie rozumiecie co mówią aktorzy, ale pamiętajcie używajcie napisów po polsku. To jest bardzo ważne. Mówiłem, już kiedyś o tym. Jeśli włączycie napisy w innym języku, który lepiej znacie niż polski, to mózg oczywiście wybierze tę łatwiejszą opcję. Nie jest możliwe słuchać w jednym języku, a czytać w drugim. Zapewniam Was, nasz mózg tego nie potrafi.

Muszę się Wam przyznać, że ja często oglądając polskie filmy też włączam napisy, a to z takiego powodu, że polscy aktorzy mówią bardzo cicho, albo bardzo niewyraźnie. Ja mam problem ze zrozumieniem tego co mówią. To jest jakiś chyba ogólny problem z polskimi filmami. Nie wiem dlaczego tak jest, czy to jakość nagłośnienia, realizacji dźwięku jest zbyt słaba, czy jest jakiś inny powód, ale słyszałem już od wielu osób, że mają ten sam problem i muszą włączać napisy.

Zatem jeśli nie rozumiecie czegoś w polskim filmie, to zupełnie się nie przejmujcie, bo ja również mam problemy ze zrozumieniem wszystkiego.

Ale zachęcam, zachęcam Was do obejrzenia serialu, jednak zróbcie to dopiero po wysłuchaniu podcastu, nie przerywajcie teraz. Ja nie zdradzę żadnej tajemnicy, nie opowiem akcji filmu, nie zrobię tak zwanego spojlera. Nie martwcie się. 

Zamiast tego chcę Wam opowiedzieć o Warszawie z tamtych czasów. Nie będę opowiadał o postaciach, o intrygach, chcę za to opowiedzieć Wam o Warszawie z tamtych czasów, czyli o Warszawie sprzed 140 lat. O Warszawie z końca XIX wieku.

Zanim to zrobię, chciałbym, żebyśmy posłuchali nagrania od Alexa. Zapraszam bardzo serdecznie, oto 

Dziękuję bardzo! Myślę, że komplement od cioci to było wspaniałe doświadczenie. Coś niezwykle miłego. Na pewno jest miło dostać taki komplement. Ja również, chciałbym Ci pogratulować, bo bardzo fajnie mówisz po polsku, słychać że nie boisz się mówić, że lubisz mówić i to na pewno pomaga.

Kochani, i cóż,  wielkie dzięki za wspólną podróż do Warszawy z XIX wieku. Mam nadzieję, że dla Was to była ciekawa wyprawa. Jestem ciekaw czy byliście w Warszawie, czy wiecie jak jest w Warszawie. Proszę, napiszcie w komentarzach czy podobała się Wam opowieść, może ktoś z Was mieszka w Warszawie? Może ktoś z Was przeżył jakąś ciekawą przygodę w Warszawie. Piszcie w komentarzach i przysyłajcie do mnie swoje nagrania. Bardzo czekam na nie.

Wielkie dzięki za dziś moi drodzy. Jeśli nie macie jeszcze dosyć, jeśli chcecie więcej to zapraszam Was na stronę realpolish.pl a tam znajdziecie mnóstwo materiałów i więcej informacji jak z nich korzystać. 

Cieszę się, że mogę pomagać Wam w nauce polskiego, cieszę się, że mamy tutaj takie fajne grono przyjaciół. Bardzo Wam za to dziękuję! Trzymajcie się zdrowo, dziękuję za dziś i zapraszam następnym razem! Cześć, pa, pa!

Czerwiec ’85
Krzyki na zewnątrz, asfalt ciepły,
Chłopcy gonią za swą piłką.
Wieczór mija, czas uciekł mi,
Mama w kuchni krząta się tylko.
Za tą ścianą telewizor gra,
Trzy drzwi dalej dziecko płacze.
Zwykły blok i nuda ta,
Siedzę, czekam na coś raczej.

Zbyt wiele wokół dźwięków,
Szukam wolnego oddechu.
Zamykam pokój, czekam,
Przed całym światem uciekam.
Czekam na ósmą.

Radio już włączone,
Dostrajam stację.
Światło rozpalone,
Dioda ma rację.
Kanał lewy, kanał prawy.
Stare kasety wyjmuję.
Koniec tej zabawy,
Freddiego dziś kasuję.
Włączam nagrywanie,
Kabel daje znak.
Czas na startowanie,
Odpalam ten takt.

Kochani, to jeszcze nie wszystko, to jeszcze nie wszystko na dziś, ponieważ dostałem wiadomość od wielkiego wędrownika. Eugeniusz, który szedł z Częstochowy do Santiago de Compostela nagrał dla nas wiadomość. 3700 km jest, tak mi się wydaje z Częstochowy do Santiago i właśnie z tej niezwykle długiej podróży Eugeniusz wysłał do nas wiadomość zatem posłuchajmy.

Wielkie dzięki dla Eugeniusza! Myślę, że doszedłeś już do Santiago, tak mi się wydaje. Trzy i pół tysiąca kilometrów, to jest długa i męcząca podróż, ale nagranie przyszło już kilka tygodni wcześniej, więc pewnie już dotarłeś.

Muszę Wam powiedzieć, że Eugeniusz przysłał mi również kilka zdjęć. Jest na nich mały, brązowy namiocik rozstawiony gdzieś na polu. Na innym jest piękny wschód słońca nad jeziorem. Wygląda na to, że ta podróż, to musiała być wielka przygoda, wielkie przeżycie.

Eugeniusz prosi o opowieść o polskim podróżniku. Muszę Wam powiedzieć, że już od dłuższego czasu mam to na myśli, chcę Wam opowiedzieć o Polaku, który na rowerze przejechał całą Afrykę, a północy na samo południe i z powrotem, ale wciąż inne tematy wpychają mi się do głowy i opowiadam Wam właśnie o nich. Myślę jednak, że na pewno opowiem o tym podróżniku w przyszłości.

Ale mam dla Was inną propozycję, jeśli chcecie posłuchać o podróżniku, a nie słuchaliście o Pawle Strzeleckim, wielkim naszym podróżniku i odkrywcy, to zapraszam na odcinek numer RP501. Wtedy opowiadałem o niezwykłych przygodach tego wspaniałego odkrywcy i geografa.

Wielkie dzięki dla Eugeniusza jeszcze raz. Pozdrawiamy Cię gdziekolwiek teraz jesteś, wielki podróżniku!

A ja, moi kochani, czekam na kolejne nagrania od Was. Nie zapominajcie o mnie. Mnóstwo nagrań już przesłaliście, dziękuję za to, wielkie dzięki za to, ale ja nigdy nie mam dość. Chcę więcej i więcej! Zapraszam przysyłajcie nagrania, bardzo o to proszę. Musimy poznać się lepiej. Musimy być bliżej siebie w tych ciężkich czasach. Kiedyś ktoś powiedział, że czasy zawsze są ciężkie. Nie, czekajcie to nie tak było. To było tak:

„Trudne czasy tworzą silnych ludzi, silni ludzie tworzą dobre czasy, dobre czasy rodzą słabych ludzi, a słabi ludzie tworzą trudne czasy”

Może po prostu każda epoka ma swoje trudności, swoje trudne czasy. Dlatego czasy wydają się nam po prostu ciężkie, trudne. Jak tylko uda się rozwiązać jakiś problem, to natychmiast powstają następne. Tak to już jest. Así es la vida! Jak mówi się po hiszpańsku.

Wielkie dzięki moi drodzy, wielkie dzięki kochani, niech problemy omijają Was z daleka, ok?

A! I Jeszcze jedno! Jeszcze jedna ważna sprawa. Pamiętacie, gdy mówiłem o Olegu, o jego żonie i córce, o ich problemach. Po tym odcinku napisał do mnie Maksym, który być może będzie mógł pomóc rodzinie Olega. W każdym razie oni mają już do siebie kontakt. Nie wiem jeszcze czy to się udało, ale jest nadzieja. Mam nadzieję, że się dowiemy czy wszystko poszło dobrze. Jestem bardzo szczęśliwy, że razem udało nam się trochę te problemy zrobić mniejszymi, chociaż ociupinkę mniejszymi. Jesteście naprawdę wspaniali! Wielkie dzięki! Wielkie dzięki dla Maksima!

I cóż kochani, wygląda na to, że to wszystko na dziś. Pozdrawiam Was bardzo serdecznie. Trzymajcie się zdrowo, a problemy niech trzymają się z daleka od Was. Dziękuję za dziś i zapraszam następnym razem, cześć, pa, pa!