Blog

In this episode of Learn Real Polish podcast I talk about oligarchy, especially about a period in the history of the First Polish Republic in the 16th-18th centuries when a group of magnates dominated the political life of the country. Full Polish transcription is available for all premium users. For more information, please visit realpolish.pl

Listen to the podcast:

–For active members only, PLEASE LOG IN–

Muzyka:
–Stringed Disco by Kevin MacLeod (incompetech.com)
–Autumn Day by Kevin MacLeod (incompetech.com)
Licensed under Creative Commons: By Attribution 3.0 License
–Esperanza by Andy Lowe

***

Cześć! Mam na imię Piotr i witam wszystkich bardzo serdecznie! Zapraszam na nasze kolejne spotkanie. Spotykamy się oczywiście po to, żeby uczyć się języka polskiego, to jest mój główny cel, chcę pomagać Wam w nauce języka polskiego, mojego języka ojczystego. Chcę Was zarazić tym językiem, chcę, żebyście polubili ten język, żebyście mieli dobrą zabawę podczas nauki.

Robię to nie dlatego, że uważam iż język polski jest najpiękniejszym językiem na świecie, tak nie myślę, powód jest o wiele bardziej prozaiczny, po prostu ten język znam najlepiej.

Uczę się też języków obcych tak jak Wy, więc mam w tym pewne doświadczenie i wydaje mi się, że znalazłem dobrą, skuteczną metodę, która pozwala na naukę języka. Jeśli słuchacie moich podcastów to wiecie, że myślę teraz o metodzie słuchania i czytania.

To wydaje mi się niezwykle proste, prawdopodobnie zbyt proste, dlatego wiele osób szuka innych metod, bo ta wydaje się zbyt prosta, zbyt oczywista. Ludzie uczą się gramatyki, bo myślą, że bez gramatyki nie jest możliwe nauczyć się języka. Gramatyka to jakby algorytm języka, to są wszystkie prawa, wszystkie zasady. Jeśli znasz wszystkie zasady i dużo słów to wydaje się, że znasz język – tak niektórzy myślą.

W teorii być może tak jest, być może w ten sposób można komputery nauczyć jakiegoś języka. Tak działają języki programowania w komputerach. Są zasady, są słowa, których używa dany język programowania i można w nim programować, czyli porozumiewać się z komputerem.

Jednak człowiek to nie jest komputer, nasz mózg nie działa tak samo jak komputery, a w szczególności nauka języka odbywa się inaczej niż nauka innych rzeczy, takich jak matematyka, albo fizyka, albo geografia. Jest tak dlatego, że używanie języka to jest umiejętność, a nie jest wiedza, to nie jest wiedza, to jest umiejętność. Mówienie to jest umiejętność, tak jak gra na instrumencie.

Znajomość nut i zasad pomaga, jednak nikt nie myśli, że znając nuty będzie potrafił grać na gitarze. Jest wielu ludzi, którzy nie znają nut, ale potrafią świetnie grać na różnych instrumentach.

Tak samo jest z gramatyką, jest wielu ludzi, którzy mówią w jakimś języku, ale nie znają gramatyki tego języka. Dzieci mówią, a nie mają pojęcia co to jest gramatyka, prawda?

Zatem zapomnijmy na razie o gramatyce, a skupmy się na nauce umiejętności. Jeśli chcesz grać, chcesz grać na gitarze, to musisz grać, musisz to robić, ćwiczyć. Jeśli chcesz rozumieć po polsku, to musisz ćwiczyć, musisz słuchać, musisz czytać. Zatem zapraszam Was na nasze dzisiejsze spotkanie, które będzie po prostu kolejnym ćwiczeniem dla Was. Ćwiczeniem z nauki języka polskiego.

Czytanie i słuchanie jest niezwykle skuteczne. Kochani jeśli chcecie transkrypcji tego podcastu i wszystkich podcastów, które zrobiłem to zapraszam do klubu VIP. W klubie VIP macie dostęp do transkrypcji podcastów i do mnóstwa, mnóstwa innych jeszcze materiałów.

Tym razem chciałbym pomówić trochę o oligarchach i o oligarchii. Dużo się teraz słyszy o oligarchach rosyjskich, o tym są obejmowani różnymi sankcjami, że są starania żeby odebrać im majątki, na przykład jachty, posiadłości zagraniczne. Zatem wydaje mi się, że to jest ciekawy temat, tym bardziej, że w Polsce mieliśmy kiedyś taki okres w naszej historii, który nazywa się oligarchią szlachecką, oligarchią magnacką. Będę mógł Wam zatem opowiedzieć trochę o tamtych czasach, jak to było i jak to się skończyło w Polsce. Myślę, że to ciekawy temat.

Zanim zacznę opowiadać o oligarchii… pewnie domyślacie się, że najpierw tak jak jest to w naszym zwyczaju posłuchamy któregoś z nagrań, które dostałem od Was. Oczywiście tak się stanie. Mam kilka nagrań od Was, których jeszcze nie słuchaliśmy. Jedno czeka już od stycznia. Zatem musimy koniecznie posłuchać, to jest nagranie od Igora z Białorusi i to nagranie dostałem, tak jak mówiłem już dawno, ale słuchamy go dopiero teraz. Zatem, zapraszam serdecznie, nagranie od Igora.

Nagranie od Igora

Dzień dobry Piotr! Mam na imię Igor, mieszkam na Białorusi i to już moje drugie nagranie do ciebie. Pierwsze wysłałem chyba 4 lata temu i zostało one zamieszczone w jednym z twoich podcastów, chodziło w nim o kartę Polaka. Dziś chciałbym troszeczkę w ogóle opowiedzieć o mojej historii, mojej przygodzie z językiem polskim. Mam nadzieję, że dla kogoś niektóre moje doświadczenia będą przydatne w nauce.
Moja przygoda z językiem polskim rozpoczęła się latem 1991 roku kiedy miałem 12 lat, wtedy po raz pierwszy w swoim życiu zwiedziłem Polskę i nawet Mieszkałem tam przez miesiąc. Na początku kiedy do mnie mówili Polacy nie dużo rozumiałem, ale wkrótce odbierałem już prawie wszystko, a w końcu tego miesiąca i sam mówiłem w taki sposób iż moi polscy Znajomi podziwiali mnie. Od tej pory język polski zawsze był częścią mego umysłu choć w formie biernej. Potrafiłem czasem czytać jakieś niewielkie teksty i wydawało mi się że prawie znam ten język.
Druga poważniejsza seria moje historii zaczęła się nie tak dawno kiedy już byłem bardzo dorosły i postanowiłem otrzymać kartę Polaka. Wtedy nagle zrozumiałem, że chociaż i mam nie który stopień znajomości języka polskiego, ale muszę jeszcze się uczyć i uczyć i nie tyle dla powodzenia na rozmowie z konsulem ile dla siebie. Dla swojego rozwoju osobistego.
Język polski uważam za język piękny, trudny i bardzo interesujący. Kiedy byłem na niższych poziomach wydawało mi się, że ten język jest bardzo logiczny pod wieloma względami. Teraz już nie jestem tego pewien. Uświadomiłem sobie, że wyjątki i różne szczegóły to normalna rzecz dla żywych języków. Dlatego staram się patrzeć na to wszystko z ciekawością i inspiracją.
W nauce języka polskiego na pewno pomaga mi znajomość wszystkich wschodniosłowiańskich języków, ale również często to utrudnia naukę. Podobieństwo tych języków powoduje że czasem podświadomie czy świadomie przenoszę konstrukcje z języków wschodniosłowiańskich na swoją polską umowę. Mianowicie pod tym względem największe trudności sprawia mi używanie właściwych przyimków i reakcji czasowników. W dodatku brakuje mi wciąż słownictwa i płynności mówienia.
Moim zdaniem, aby dać sobie radę z problemami, które wymieniłem trzeba jak najwięcej słuchać i czytać po polsku i oczywiście mówić samemu. Wielokrotne powtarzanie właściwych form powoduje ich automatyzację i poprawia język. Słucham i czytam po polsku codziennie chociażby przez 15 minut, ale oczywiście staram się więcej.
Uwielbiam słuchać na przykład audycji radia TOK FM albo po prostu czegoś na YouTubie, ponieważ zawsze tam można odnaleźć dużo filmików na interesujący temat. Jak to się mówi do wyboru do koloru.
Podczas słuchania często zauważam, że wcale nie skupiam się na języku nagrania lecz na temacie, na ciekawej rozmowie. Po prostu zapominam, że słucham nie w swoim języku ojczystym i to moim zdaniem jest bardzo ważne w nauce języka obcego. Bardzo ważne jest również mówienie, ale przez większość czasu niestety mówić po polsku po prostu nie ma z kim. Stosuje więc czasem taką metodę: mówię coś do dyktafonu w komórce, opowiadam na przykład co się dzisiaj wydarzyło, gdzie teraz idę, co widzę, co będę jutro robił. Prowadzę swojego rodzaju audio pamiętnik. Tuż po nagraniu słucham siebie i od razu zauważam błędy, których przy mówieniu wcale nie spostrzegłem. W taki sposób więc uważam na popełnione błędy i staram się ich unikać następnym razem.
Ciągiem tych 5 lat przez które uczę się polskiego miałem kilka kryzysów w nauce straciłem motywację, Wydawało mi się że ciągle jestem na tym samym poziomie, nie spostrzegłem żadnego postępu, ale potem uświadomiłem sobie że to rzecz całkiem normalne, przyrodnia, człowiek nie może być zawsze chętny do nauki, musi mieć czas na jakiś wypoczynek na rozważanie i jeszcze rozumiałem, że im większy poziom tym mniej zauważalne są postępy. Warto jest więc po prostu kontynuować naukę nie czekając na postępy lecz otrzymując radość i przyjemność.
Podsumowując chciałbym powiedzieć, że bardzo się cieszę z powodu codziennej obecności polszczyzny w moim życiu. Uczenie się języka to długa i ciekawa droga, Powiedziałbym droga na całe życie i mam nadzieję że spotkam jeszcze na tej drodze dużo wszystkiego ciekawego. Zachęcam wszystkich do słuchania podcastów Piotra, a oczywiście nie tylko podcastów Piotra ale najpierw. Tak naprawdę Piotr, Twoja praca jest wspaniała, pomagasz Wielu ludziom, inspirujesz ich do nauki, podejmujesz w swoich podcastach bardzo, bardzo ciekawe wątki do przemyślenia. Dziękuję ci bardzo. Cóż, życzę ci Piotr i słuchaczom twoich podcastów wszystkiego najlepszego i do usłyszenia.

Bardzo dziękuję za nagranie. Igor świetnie mówi po polsku, prawda, ma bardzo dobry akcent. Nie jest to dla mnie dziwne, a to dlatego, że Igor codziennie ćwiczy, codziennie ćwiczy język polski, codziennie słucha, czyta, albo mówi. Słucha radia, ogląda filmiki, to jest właśnie to, to jest to co powinniśmy robić, gdy uczymy się jakiegoś języka.

Na koniec podcastu chciałbym jeszcze, żebyśmy posłuchali nagrania od Dimitriego z Białorusi. Zapraszam bardzo serdecznie.

Nagranie od Dmitriego

Cześć Piotr! Mam na imię Dmitri. Urodziłem się w Białorusi, mieszkam w Mińsku. Mam 50 lat, mam polskie korzenie, Jestem z zawodu nauczycielem historii, ale w tej chwili nie pracuję. Nie chcę oszukiwać uczniów, nie chcę mówić o nauce języka, teraz widzę to bo brak wielkich postępów w nauce 2,5 miesięcy. Chcę wspierać Ukraińców w walce z rosyjskim okupantem. Trzymajcie się kochani! Walczcie za całą Europę. Wasz prezydent Władimir Żeleński i jest prawdziwym bohaterem. Do podręczników historii przejdzie jak George Waszyngton, Jan Henryk Dąbrowski, Bohdan Chmielnicki.Przepraszam za Białorusinów, wstydzę się bombardowania miast z naszego terytorium. Obywatele przymykają na to oczy, bo ich to nie dotyczy, ludzie musieli powiedzieć “nie”. Oni pobiegli do sklepu po spożywcze i systemy samochodowe. Ostatni podcast jest o nich — głupcach, którzy stawiają wartości materialne ponad wolność. Cześć Piotr, pa, pa!

Dziękuję bardzo za nagranie. Myślę, że to jest ważne nagranie. To, że urodziliśmy się w jakimś kraju, nie oznacza, że musimy zgadzać się na to co robią politycy, którzy w danym momencie rządzą tym krajem. Właśnie dlatego wolność słowa jest czymś niezwykle ważnym. Oczywiście rządzący politycy, którzy boję się, że stracą panowanie nad swoim państwem próbują zakazać wolności słowa. Tak się dzieje wszędzie tam, gdzie ludzie są oszukiwani. Im bardziej politycy boją się, tym bardziej blokują dostęp do wolnej informacji. Wielkie dzięki dla Dmitriego za nagranie.

Mam jeszcze jedno nagranie, myślę że musimy go posłuchać teraz. Są takie nagrania, które nie mogą czekać. Zapraszam na nagranie od Olega.

Nagranie od Olega

Dzień dobry panie Piotrze! Witam bardzo serdecznie, to ja Oleg. Oleg, który mieszka w Kijowie w razem ze swoją żoną Iryną. Moja żona jest teraz obok mnie i my jesteśmy razem w Kijowie. Już pisałem do pana list, a nawet napisałem już kilka listów, a dziś zdecydowałem się zrobić nagranie. Postanowiłem powiedzieć coś po polsku, ale zastanawiałem się, długo myślałem co będzie lepiej powiedzieć. Mógłbym opowiedzieć o sobie, mógłbym opowiedzieć o swoim życiu, mógłbym opowiedzieć dlaczego postanowiłem zacząć się uczyć języka polskiego, ale gdy już usiadłem przed komputerem zrozumiałem, że teraz muszę najpierw powiedzieć: dziękuję! Muszę powiedzieć dziękuję panu i muszę powiedzieć dziękuję rodzinie pana, muszę powiedzieć dziękuję wszystkim Polakom. Teraz w naszym kraju toczy się wojna, wielu ludzi było zmuszonych opuścić swoje domy, opuścić swoje miasta, swoje wioski przed wojną i szukać bezpiecznego miejsca gdzieś tam w innych krajach. Wiele kobiet z dziećmi, naszych kobiet z dziećmi jest teraz w Polsce. One są tam jako uchodźcy to okropne, ale my wiemy, że Polacy pomagają naszym ludziom. Wiemy, że zwykli obywatele zbierają ubrania, różne rzeczy, posiłki, artykuły spożywcze oraz leki dla naszych ludzi. Dziękujemy! Jesteście wspaniali, jesteście prawdziwymi przyjaciółmi dla nas! Nigdy nie zapomnimy o tym, nigdy nie zapomnimy Kto pomógł nam podczas, gdy inni nie chcieli nam pomóc. Dziękujemy za współczucie. Przepraszam nie Bardzo dobrze mówię po polsku, nawet mówię bardzo źle, ponieważ dopiero zacząłem uczyć się języka polskiego, ale wszystko co mówię mówię z całego serca. Życzę panu wszystkiego najlepszego, zdrowia i pomyślności. To wszystko na dziś, do widzenia, do usłyszenia, pa, pa!

Jest mi bardzo smutno, że te nagrania pojawiły się w podcaście, wielkie dzięki Oleg. Nigdy nie myślałem, że coś takiego jest możliwe. Nie wiem nawet jak o tym mówić. Codziennie widzę bombardowania miast, codziennie widzę tragedię ludzi i czuję się dosyć bezradny. Jednocześnie dziękuję losowi, że urodziłem się o kilkaset kilometrów bardziej na zachód. Gdybym urodził się po drugiej stronie granicy być może już straciłbym dom, rodzinę, a może nawet życie…

Kochani, nie wiem co powiedzieć na koniec. Trzymajcie się, mam nadzieję, że spotkamy się wszyscy następnym razem, że nikogo nie zabraknie. Mam nadzieję, że robiąc podcasty sprawiam Wam trochę przyjemności, że pomagam Wam w ten sposób uczyć się polskiego, że razem tworzymy grupę ludzi, która się wspiera, która pomaga sobie. Nie ważne gdzie się urodziliśmy, wszyscy tutaj cenimy podobne wartości, chcemy się uczyć, chcemy się rozwijać, chcemy się bawić, po to żeby przeżyć nasze życie jak najciekawiej. Tak mi się wydaje.

Jeśli szukacie materiałów do nauki języka polskiego to zapraszam, zapraszam na moją stronę, która nazywa się realpolish.pl Możecie zapisać się na newsletter, możecie również napisać do mnie, na stronie z podcastami jest miejsce, gdzie można wpisać pytanie do mnie, jeśli podacie swój adres email to będę mógł odpowiedzieć na to pytanie.

Jeśli rozumiecie ten podcast, ale chcecie rozwijać się, chcecie więcej materiałów to polecam Wam klub VIP. Tam znajdziecie mnóstwo materiałów, które dodaję tam już przez wiele lat i cały czas robię coś nowego. Tam czytam książki dla Was, oglądamy fragmenty filmów i seriali, robimy dyktanda, wiele, wiele ciekawych rzeczy tam znajdziecie. Zatem zapraszam bardzo serdecznie do klubu VIP.

Można zarejestrować się tylko na jeden miesiąc i spróbować, nie ma problemu to kosztuje tylko 50 zł to jest około 10 euro za miesiąc. Można przerwać w dowolnym momencie. Nie ma żadnego problemu. Jeśli ktoś chce przykłady to piszcie do mnie właśnie przez moją stronę, tam jest ten boks, miejsce, które nazywa się Contact Me i wystarczy podać swój email i napisać: poproszę o przykłady kursów i klubu VIP. Ja wtedy na podany adres wyślę przykłady i sami spróbujecie czy Wam się podoba. Jasne? Mam nadzieję, że tak.

Kochani, zatem do usłyszenia następnym razem. Dziękuję Wam za dziś. Dziękuję wszystkim za przesyłanie nagrań, czekam oczywiście na następne nagrania. Trzymajcie się zdrowo, życzę Wam dużo przyjemności związanych z językiem polskim, a na dziś to już wszystko. Do następnego razu, cześć, pa, pa!

---

---

Real Polish PODCAST, Seria 11 (2022) | POSTĘP:
Seria 11 (2022)

• RP437: 12-tygodniowy rok… czyli jak osiągnąć cel
• RP436: Katar
• RP435: Życie w lesie
• RP434: Katastrofa tunguska
• RP433: Rozmowa z Alessandro
• RP432: Diamenty
• RP431: Jung i jego Czerwona Księga
• RP430: Piraci z Karaibów
• RP429: Polacy na Haiti
• RP428: Używki
• RP427: Rastafarianie
• RP426: Trzy oblicza Ewy
• RP425: Sergiusz Piasecki
• RP424: Lata 1980-1990 w Polsce
• RP423: Faszyzm i nazizm
• RP422: Rzeź wołyńska
• RP421: Pies w kosmosie
• RP420: Oligarchia magnacka
• RP419: Głupota i niekompetencja
• RP418: Taras Szewczenko
• RP417: Pegasus
• RP416: Tokeny NFT
• RP415: Propaganda sukcesu w latach 1970-80
• RP414: Zagadka Diatłowa

---

This is the Learn Real Polish podcast. This time I talk about Taras Shevchenko, a Ukrainian poet and painting artist, national hero of Ukraine. He was born as a serf peasant without any opportunities for development. However, due to his perseverance he became the most important Ukrainian poet. Full Polish transcription is available for all premium users. For more information, please visit realpolish.pl

Listen to the podcast:

–For active members only, PLEASE LOG IN–

Muzyka:
–Stringed Disco by Kevin MacLeod (incompetech.com)
–Autumn Day by Kevin MacLeod (incompetech.com)
Licensed under Creative Commons: By Attribution 3.0 License
–Esperanza by Andy Lowe

***

Cześć moi drodzy! Witam wszystkich bardzo serdecznie. Dzisiaj jest czwartek, jest 10 marca i jest to 14 dzień agresji rosyjskiej na Ukrainę. Mówię to, ponieważ nagrywam ten podcast teraz, a Wy usłyszycie go troszeczkę później. Jest wojna więc każdy dzień może zmienić sytuację. Mam nadzieję, że gdy będziecie słuchać tej audycji, to wojna już się zakończy. Oby tak się stało, oby tak było.

Witam wszystkich, pozdrawiam Was wszystkich bardzo serdecznie, ale szczególnie chcę pozdrowić wszystkich przyjaciół z Ukrainy, wszystkich Ukraińców. Jestem z Wami, myślę o Was i wspieram Was całym sercem.

Kochani, przygotowuję podcast Real Polish po to, żeby pomagać Wam w nauce języka polskiego. To nie jest podcast polityczny, nigdy też nie było moim zamiarem przekonywać kogokolwiek do zmiany punktu widzenia na różne rzeczy. Uważam, że każdy ma swój rozum i każdy podejmuje decyzje samodzielnie, każdy ma też prawo do swoich poglądów. Jednak uważam też, że nasze prawo do wolności kończy się w momencie, gdy chcemy zabrać tę wolność innym ludziom. I tak się dzieje teraz na Ukrainie. Putin wysłał swoje wojska do Ukrainy, żeby zabrać Ukraińcom wolność, zacząć samodzielnie rządzić tym krajem i narodem.

Niestety ludzie w Rosji, Rosjanie są od wielu lat oszukiwani, są okłamywani przez putinowską propagandę i nie widzą, nie widzą co tak naprawdę się dzieje. Nawet teraz, gdy jest mnóstwo dowodów na zbrodniczą działalność Putina, Rosjanie nie są w stanie w to uwierzyć.

Kochani, to tyle o Tarasie Szewczence, ale na koniec mam dla Was jeszcze jedno nagranie. Tym razem to będzie nagranie od Wiaczesława, które dostałem jeszcze w lutym, nawet na początku lutego, gdy nie myśleliśmy, że naprawdę może wybuchnąć wojna. Wtedy nawet nie przychodziło mi to do głowy. Posłuchajmy, posłuchajmy Wiaczesława.

Nagranie od Wiaczesława

Cześć Piotr! Mam na imię Wiaczesław, mam 36 lat. Nie wiem, kilka razy starałem się nagrać to nagranie, być może 30 albo więcej, no nie wiem kilka. Jestem z Rosji z Krasnojarskiego kraju, to środek Syberii. Jak wybuchł covid to pomyślałem, że potrzeba coś zmienić w moim życiu, nie mogłem już pracować tak jak pracowałem wcześniej. Wcześniej uczyłem się angielskiego języka i pomyślałem, że muszę przeprowadzić się do Kanady. Pytałem się znaleźć informację o tym i to myślę, że to jest bardzo skomplikowane i pomyślałem — mogę pojechać do Europy popracować jako kierowca. Poszedłem na kursy kategorii E, to samochodów ciężarowych, później pojechałem, przeprowadziłem się z moją żoną do Kaliningradu. Zostawiłem swoją żonę w Kaliningradzie i pojechałem do Polski. Pojechałem do Łodzi. W Łodzi dostałem kod 95 i potem pracowałem jako kierowca cały rok. Myślę, że to nie potrzebne będzie mi, nie chciałem uczyć się polskiego, myślałem, że to jest mały krok żeby dotrzeć do Kanady. I myślałem, że trochę czasu i pojadę, potrzeba żeby przeprowadzić się do Kanady… potrzeba 1-2 lata. Później pomyślałem, że to dlaczego (po co) mi ta Kanada. Zobaczyłem, popatrzyłem na Polskę, popatrzyłem jak ludzie tutaj żyją i pomyślałem, że nie chcę już jechać do Kanady. Chcę zostać tutaj w Polsce. Zachciałem być w Szczecinie, to jest ciekawe, zielone miejsce, które pokochałem. Teraz pracuję jako kierowca. Moja żonka przeprowadziła się, pracuje też tutaj i razem już nie chcemy jechać do Kanady. Pomyśleliśmy, że to jest naprawdę ciekawy kraj. Pomyślałem jak uczyć się polskiego. Uczyłem się angielskiego po takiej metodzie jak ty proponujesz, no to trochę inaczej, tak samo słuchać i widzieć tekst. I później powtarzaj, powtarzaj, powtarzaj to potrzeba być… przyzwyczaić się. Nie wiem jak dokładnie to mówić. Uczyłem się polskiego myślę, że jeden rok, mniej niż rok, 8-9 miesięcy. To trochę rozumiałem no nie chciałem, myślałem, że potrzebuje się uczyć angielskiego więcej. Teraz już mówię tak jak mówię, to wszystko z twoich podcastów. Nie dostawałem nic takiego jak twoje pytania i odpowiedzi, kurs… i chcę, jak posłucham wszystkich twoich nagrań, twoich darmowych nagrań, podcastów, później myślę, że to trzeba pójść dalej. Bo nie mogę znaleźć ciekawych rzeczy w internecie. Mam swój plan teraz dostać kartę pobytu. Ja nie mam żadnych korzeni, ja po prostu chciałem zmienić swoje życie i to udaje mi się. Dziękuję ci bardzo, proszę nie zastanawiaj się, tylko rób co robisz, to bardzo mi pomaga. No i innym osobom też pomaga. Proponuję twoich podcastów tym co chcą nauczyć się polskiego, bo nie wszyscy wierzą w to. Myślą, że to jest oszustwo. Dziękuję ci, pa!

Wielkie dzięki dla Wiaczesława. Dziękuję bardzo za nagranie. Wiaczesław też chce się rozwijać, chce zmienić coś w swoim życiu, uczy się angielskiego, uczy się polskiego, bo tak jak powiedział chce zmienić swoje życie.

Żeby zmienić swoje życie musimy coś robić, musimy pracować w tym kierunku, musimy mieć plan działania. Wielkie dzięki Wiaczesław, wspaniałe nagranie, pozdrawiam Cię bardzo serdecznie.

Myślę, że na tym możemy zakończyć nasze dzisiejsze spotkanie. Jak zwykle czekam na wiadomości od Was, czekam na nagrania, czekam na komentarze. Mam nadzieję, że będziemy w kontakcie. Pozdrawiam Was w tym trudnym czasie. Kilkaset kilometrów od mojego domu jest wojna, giną ludzie, są bombardowane domy, szpitale, giną dzieci. Staram się nie panikować, staram się pracować dla Was tak jak dawniej. Pomagamy matkom i dzieciom z Ukrainy, w tej chwili nie ma innego tematu niż wojna.

Trzymajcie się zdrowo, pozdrawiam wszystkich bardzo serdecznie, jestem pewien, że dobro zwycięży, obawiam się tylko, że cena tego zwycięstwa może być niezwykle wysoka. To wszystko na dziś, zapraszam na nasze kolejne spotkanie już wkrótce, cześć, pa, pa!

---

---

Real Polish PODCAST, Seria 11 (2022) | POSTĘP:
Seria 11 (2022)

• RP437: 12-tygodniowy rok… czyli jak osiągnąć cel
• RP436: Katar
• RP435: Życie w lesie
• RP434: Katastrofa tunguska
• RP433: Rozmowa z Alessandro
• RP432: Diamenty
• RP431: Jung i jego Czerwona Księga
• RP430: Piraci z Karaibów
• RP429: Polacy na Haiti
• RP428: Używki
• RP427: Rastafarianie
• RP426: Trzy oblicza Ewy
• RP425: Sergiusz Piasecki
• RP424: Lata 1980-1990 w Polsce
• RP423: Faszyzm i nazizm
• RP422: Rzeź wołyńska
• RP421: Pies w kosmosie
• RP420: Oligarchia magnacka
• RP419: Głupota i niekompetencja
• RP418: Taras Szewczenko
• RP417: Pegasus
• RP416: Tokeny NFT
• RP415: Propaganda sukcesu w latach 1970-80
• RP414: Zagadka Diatłowa

---

This is the Learn Real Polish podcast. This time I want to talk about Pegasus, one of the most dangerous malware in the world. Pegasus was officially created to fight terrorism, but in some countries, governments are using it for surveillance of journalists and political opposition. Full Polish transcription is available for all premium users. For more information, please visit realpolish.pl

Listen to the podcast:

–For active members only, PLEASE LOG IN–

Muzyka:
–Stringed Disco by Kevin MacLeod (incompetech.com)
–Autumn Day by Kevin MacLeod (incompetech.com)
Licensed under Creative Commons: By Attribution 3.0 License
–Esperanza by Andy Lowe
–Herbatka – guitar cover by Kenn Faurschou
–Waiting TTTT by Loyalty Freak Music is licensed under a CC0 1.0 Universal License.
–Monarch of the street by Loyalty Freak Music is licensed under a CC0 1.0 Universal
–Loyalty Freak Music is licensed under a CC0 1.0 Universal License.

***

Moi drodzy! Dziś rano dowiedziałem się o ataku Putnia na Ukrainę. Kraj, który nikomu nie zagrażał, kraj w którym ludzie chcieli żyć tak jak żyją ludzie w Europie. Ten odcinek podcastu, który za chwilę usłyszycie nagrałem wczoraj, ale dziś musiałem nagrać ten wstęp dodatkowo. Dziś zginęły pierwsze osoby, między innymi bezbronne dzieci. Mam nadzieję, że cały świat powie NIE, cały świat będzie stał murem za Ukrainą. To jest wojna przeciwko naszej cywilizacji, przeciwko demokracji. 

Do tej pory znałem wojnę jedynie z filmów, z książek, z lekcji historii. II wojna światowa zaczęła się też od ataków na pojedyncze miejsca w Polsce, od ataku na Wieluń, od ataku na Westerplatte. Mam wielką nadzieję, że ten scenariusz się nie powtórzy. Wkrótce przekonamy się jaka będzie odpowiedź zachodu.

Mam wielu słuchaczy, wielu znajomych i w Ukrainie i w Rosji, pozdrawiam Was bardzo serdecznie. Oczywiście wojna to nie jest wina przeciętnych ludzi, to wszystko wina polityków, w tym przypadku wydaje się, że wystarczył tylko jeden szaleniec. Po latach budowania pokoju w Europie, Putin chce to wszystko przekreślić, wprowadza chaos i bezprawie. Niedaleko, tuż za naszą granicą dziś rozpoczęła się wojna.

Jestem w szoku. Tyle mogę teraz powiedzieć.

Zapraszam Was na podcast, który przygotowałem, choć wiem, że wielu z Was ma teraz ważniejsze sprawy do załatwienia.

-Piotr

Cześć moi drodzy! Witam wszystkich bardzo serdecznie! Mam na imię Piotr i zapraszam Was na kolejny odcinek podcastu po polsku, który mam nadzieję będzie ciekawy dla Was. Tutaj uczymy się języka polskiego przez słuchanie i czytanie, nie zajmujemy się zupełnie gramatyką. Możecie być pewni, że nie będę wyjaśniał dzisiaj żadnego problemu gramatycznego, żadnej reguły gramatycznej. Nic z tych rzeczy! 

Moim zdaniem o wiele lepiej jest podchodzić do nauki języka w sposób można powiedzieć, naturalny.

Kiedy byliście mali to też najpierw słuchaliście, rozumieliście co mówią inni, a dopiero potem zaczęliście mówić. Wszyscy tak mamy.

Tak samo jest gdy uczymy się języka obcego w taki naturalny sposób. Wcale nie trzeba się zmuszać do mówienia. Sami zobaczycie, że z upływem czasu przyjdzie, przyjdzie taki moment, że zechcecie mówić. To stanie się właśnie zupełnie naturalnie. Wtedy nie należy martwić się błędami, nie należy myśleć o gramatyce, tylko mówić tak żeby porozumiewać się z innymi. To wszystko. Język służy do porozumiewane się.

Powoli, powoli błędów będzie coraz mniej i będziemy coraz lepiej rozumiani., sami będziemy więcej rozumieli i tak dalej. Powoli, powoli będzie coraz lepiej. Taka jest z grubsza biorąc droga do nauki języka. Dużo słuchać, dużo czytać na początku, a potem zacząć mówić. Wydaje się proste, bo to jest proste.

Najtrudniejsze, moim zdaniem, w nauce języka jest to, że trzeba być bardzo konsekwentnym, trzeba codziennie używać języka. Tak jak robią to dzieci. Kiedy jesteśmy dzieckiem, to nie ma z tym problemu. Wszyscy dookoła mówią w naszym języku, którego się uczymy i uczymy się nieświadomie oczywiście.

Można powiedzieć, że nasiąkamy językiem jak gąbka. Kiedy włożymy gąbkę do wody to po pewnym czasie, gdy ją wyjmiemy, będzie nasiąknięta wodą. 

Tak samo jest z nauką języka. Jeśli będziecie w otoczeniu języka, będziecie go codziennie używać w taki lub inny sposób, to po pewnym czasie nasiąknięcie tym językiem jak gąbka wodą. Na tym to polega. Mówię że to się stanie po pewnym czasie. Niektórzy mówią — Uczę się 10 lat polskiego i nadal niewiele rozumiem. — 10 lat? Co to znaczy? Często to znaczy 2 razy w tygodniu przez godzinę… przez godzinę czytam podręcznik, albo robię testy gramatyczne.

Kochani w ten sposób to można się nawet 50 lat się uczyć. Ja Wam mówię, że możecie dobrze porozumiewać się, mówić, rozumieć innych już po roku nauki, ale codziennie. Jeśli przez rok będziesz słuchać codziennie podcastu przez godzinę, to po roku okaże się, że uczyłeś się, albo uczyłaś przez 365 godzin.

Porównajmy to z tym ile godzin ktoś spędzi ucząc się przez 10 lat, dwa razy w tygodniu przez godzinę. W każdym roku są 52 tygodnie, razy dwa to daje 104 godziny rocznie. Zatem przez 10 lat to będzie 1040 godzin. Zatem tylko trzy razy więcej niż w poprzednim przypadku. Wydaje mi się, że jeśli weźmiemy dwie osoby, jedną która uczy się codziennie przez rok i drugą która uczy się dwa razy w tygodniu po godzinie przez 10 lat, to ta pierwsza osoba będzie mówiła przynajmniej tak samo dobrze jak ta druga, już po roku, nie po 10 latach.

Zatem wybór zależy tylko do nas, albo chcemy się nauczyć, interesuje nas inny język, mamy motywację, żeby używać tego języka i robimy to codziennie… albo udajemy że się uczymy i wtedy to może zająć dowolnie długi czas, 10, a może nawet 20, 30 lat.

Wszystko zależy od nas, od naszej decyzji, od tego co robimy i czego nie robimy. To proste, ale jednocześnie dosyć trudne czasami.

Czasami dostaję od Was nagrania, bardzo za to dziękuję, i te nagrania pokazują mi, że są ludzie, którzy jeśli coś postanowią to nie ma siły, dążą do celu tak długo, aż go osiągną. Dla mnie to jest coś niezwykle imponującego. To są świetne nagrania. O wiele lepsze niż wszystkie książki motywacyjne, to dlatego, że są prawdziwe. Posłuchajmy dziś takiego nagrania. Oto nagranie od Jurka z Warszawy. Zapraszam bardzo serdecznie.

Nagranie od Jurka

Witam serdecznie cię Piotrze! Nazywam się Jurek. Pochodzę z Mińska na Białorusi, teraz mieszkam w Warszawie i oto moja historia. W 2018 roku dowiedziałem się, że mogę dostać Kartę Polaka, ponieważ mój dziadek i babcia byli Polakami ze szlacheckiej rodziny Egiert, szlacheckiej osady Oszmiańskiego powiatu niedaleko Białegostoku. Wcześniej kiedy moja rodzina i ja jeździliśmy po Polsce i odwiedzaliśmy Kraków, Wieliczkę, Częstochowę, Wrocław i Warszawę, nasze myśli zbliżyły się do pomysłu wyjazdu. No i w tym celu najpierw postanowiłem zdobyć Kartę Polaka. W Mińsku ukończyłem kurs języka polskiego Adukar na poziomie A1 i przygotowałem się do rozmowy w konsulacie. Podczas kursu moja nauczycielka powiedziała mi o twoich podcastach i kursie Real Polish co bardzo mi pomogło. Pomyślnie zaliczyłem rozmowę w konsulem w Białymstoku i otrzymałem Kartę Polaka i dopiero 2 lata później wróciłem do pomysłu przeprowadzki do Polski. W 2020 roku skończyłem 50 lat, dużo myślałem o latach i osiągnięciach, byłem niezadowolony ze swojego stanu rzeczy. Dla siebie uznałem, że trzeba coś zmienić. Czytałem książki motywacyjne, na przykład Stevena Cove, ukończyłem szkolenie na temat “Działaj — jak skutecznie się doskonalić i podnosić swój poziom” i w tym czasie na Białorusi rozwijała się niezdrowa sytuacja polityczna. Zdałem sobie sprawę, że nic się nie zmieni w moim życiu i życiu moich ludzi, ale byłoby gorzej. Pomyślałem — oto twoja szansa, zróbmy to! Moja żona i ja postanowiliśmy pojechać do Polski. Język polski mnie nie przerażał, dobrze rozumiałem ale słabo mówiłem. Wszystko jest w porządku z dokumentami. Początkowo myśleliśmy, żeby pojechać do Wrocławia, potem do Krakowa, ale w końcu zdecydowaliśmy się zostać w Warszawie. Można powiedzieć, że mieliśmy szczęście, że tak powiem, był to ostatni pociąg, który złapaliśmy. Wyjechaliśmy z Białorusi rok temu. Moja siostra też pojechała z nami również do warszawy. Nie żałuję że zmieniliśmy miejsce, żyjemy pracujemy, rozwijamy się w otoczeniu pełnych szacunku ludzi i miłej atmosferze. Teraz, jak mam się uczyć polskiego? Najpierw dostałem pracę, w której pracują tylko Polacy. Pełne zanurzenie w język polski. Oprócz podcastów w różnej tematyce subskrybuję twoje 100 Daily Polish Stories. Dużo słucham też po polsku w środkach komunikacji miejskiej, podczas spaceru, nawet w pracy. ten sposób słuchania i wypowiadania fraz po polsku bardzo mi odpowiada, bo chyba mam dobre ucho do muzyki. Podobna technika zastosowałem kiedy uczyłam się alfabetu Morse’a, gdy byłem w wojsku. Przy okazji, oto ciekawy temat na podcast: Alfabet Morse’a. Polecam ci. Generalnie jestem ci wdzięczny za twoją pracę, pomagasz nam zwykłym ludziom w nauce języka polskiego i cieszysz się, że komunikuję, że (jestem) w twoim klubie. Nie możemy się doczekać kiedy będziemy mogli wkrótce świętować twój 500 podcast. No i tyle na dziś. Pozdrawiam Piotrze, pa, pa!

Dziękuję bardzo! Jurek pochodzi z Mińska, ale mieszka teraz w Warszawie, mówi doskonale po polsku. Jestem pewny, że to wymagało dużo pracy, wiele godzin spędzonych z językiem. Oczywiście teraz jest łatwiej, bo Jurek jest otoczony językiem polskim, mieszka w Warszawie, ale przecież już wcześniej musiał mówić po polsku. Żeby zdać egzamin przed konsulem, trzeba mówić dobrze po polsku.

Kochani, a teraz nadeszła pora na kolejne nagranie. Tyle o Pegasusie. Jestem ciekawy co o tym myślicie. Tym razem posłuchamy nagrania od Walerii. Bardzo serdecznie zapraszam na to nagranie, posłuchajmy co powiedziała Waleria.

Nagranie od Walerii

Cześć Piotrze! To Waleria. Robię dla ciebie pierwsze nagranie z Warszawy. Jestem Ukrainką, ale mieszkam w Warszawie już prawie trzy lata. Przez te trzy lata słuchałam twoich podcastów. Dzięki tobie uczyłam się polskiego i chciałabym za to tobie podziękować — serdecznie dziękuję, bo dla mnie twoje podcasty to jest strefa komfortu, strefa spokoju, kiedy słucham odpoczywam. Słucham gdziekolwiek: kiedy spaceruję z psem słucham, kiedy coś gotuję w kuchni słucham, a jakieś ciekawe podcasty słuchaliśmy razem z dzieckiem. Bardzo dziękuję za twoje pomysły, bardzo ciekawe tematy twoich podcastów. I również chciałabym przywitać ciebie ze świętami Bożego Narodzenia. Szczęśliwego Nowego Roku życzę ci, zdrowia dla ciebie i twoich bliskich. Wesołych świąt, wszystkiego najlepszego. Trzymaj się ciepło, pa!

Dziękuję bardzo za życzenia! No właśnie wydało się, że niektóre nagrania czekają dosyć długo zanim znajdą swoje miejsce w podcaście, ale czasami tak się zdarza, podcast jest co dwa tygodnie i czasami musicie poczekać dłużej, żeby usłyszeć swoje nagranie.

Mam jednak nadzieję, że to nie jest wielki problem, nadal czekam na nagrania od Was.

Waleria mówi świetnie po polsku, prawda? Ale zwróćcie uwagę co powiedziała. Powiedziała, że słucha podcastów bardzo często. Słucha gdy sprząta, słucha gdy zmywa naczynia, gdy spaceruje. To jest świetne, doskonałe wykorzystanie czasu. Polecam Wam, polecam Wam metodę Walerii. Tak jak widzicie to działa. To działa doskonale.

Zatem mamy dwie nowe osoby w Warszawie, dwóch nowych mieszkańców Warszawy. Waleria nie jest taka nowa, mieszka w Warszawie już trzy lata.

Coraz więcej osób przyjeżdża do Polski z Ukrainy i z Białorusi. Niestety politycy nie dają im wielkiego wyboru. Myślę, że wiele z tych osób nigdy nie wyjechałoby ze swoich krajów, gdyby mogli żyć tam. Wszyscy szukają jak najlepszego miejsca dla siebie. Polacy też emigrują. W 2007 do Irlandii wyjechało 200 tysięcy Polaków. Później część z nich wróciło lub przenieśli się do innych krajów, ale wciąż w Irlandii jest ponad 120 tysięcy Polaków. W samej Irlandii.

W tej chwili w Polsce jest pół miliona obywateli Ukrainy, którzy mają ubezpieczenia społeczne. To znaczy, że mają oficjalną pracę lub prowadzą tu swoją firmę. Następną największą grupą są Białorusini i jest ich około 70 tysięcy. Mówię tu oczywiście o oficjalnie pracujących obywatelach tych krajów w Polsce.

Teraz spodziewamy się, że dodatkowo mnóstwo osób może przyjechać z Ukrainy do Polski. Sytuacja między Rosją i Ukrainą jest bardzo napięta. Oczywiście to nie jest wina przeciętnych ludzi, to wszystko wina polityków.

Praktycznie wszędzie na świecie przeciętni ludzie narzekają na polityków, prawda? Nie wiem jak to jest, być może to jest jakiś szczególny rodzaj ludzi… jakiś szczególny rodzaj ludzi chce być politykami i te osoby gdy już zostają politykami często stają się nadzwyczaj ambitne, zaczyna im się wydawać, że mają większą władzę niż inni, mogą więcej i nie muszą liczyć się ze zdaniem innych. Takie mam wrażenie. Chcą utrzymać się przy władzy jak najdłużej, żeby czerpać z tego korzyści i nie zwracają uwagi na to, że inni cierpią z powodu ich decyzji. No nie wiem, tak myślę, to przychodzi mi do głowy. 

Podsłuchiwanie, szpiegowanie swoich własnych obywateli jest moim zdaniem czymś bardzo haniebnym. Jednak ludzie będący przy władzy za wszelką cenę chcą zrobić wszystko, żeby jej nie stracić. Dlatego używają wszystkich dostępnych metod, nawet takich, które dla większości ludzi wydają się niewłaściwe.

Politycy często mają tak wielkie ego, że są w stanie poświęcić swoich własnych obywateli, tylko po to żeby spróbować zdobyć swój cel polityczny. Zwykli ludzie nie rozpoczynają wojen, wojny zawsze wszczynają politycy, ale na wojnach przede wszystkim giną zwykli ludzie.

Kochani, to tyle na dziś o polityce. Powoli zbliżamy się do końca naszego dzisiejszego spotkania. Czekam na nagrania do Was, jestem ciekawy co myślicie na tematy, o których dziś mówiliśmy, ale również czekam na wasze opowieści o tym skąd jesteście, jak się uczucie polskiego, jak się bawicie językiem polskim, dlaczego uczycie się polskiego i tak dalej i tak dalej.

Zapraszam Was również na moją stronę internetowa, która nazywa się realpolish.pl tam znajdziecie materiały do nauki polskiego. Jeśli nie wiecie od czego zacząć to zapiszcie się po prostu na newsletter, dostaniecie przykłady moich kursów, możecie również pisać do mnie jeśli macie jakieś pytania. Zapraszam bardzo serdecznie!

I cóż, dziękuję Wam za dzisiejsze spotkanie, dziękuję Jurkowi i Walerii za nagrania, życzę wszystkim zdrowia, życzę wszystkim spokoju, nie poddawajcie się. Nie przerywajcie nauki, słuchajcie jak najwięcej, czytajcie, rozmawiajcie, bawcie się językiem polskim, a sami zobaczycie, z dnia na dzień, z tygodnia na tydzień, z miesiąca na miesiąc będzie coraz lepiej, będziecie coraz lepiej mówić.

Trzymajcie się zdrowo, do usłyszenia następnym razem, cześć, pa, pa!

---

---

Real Polish PODCAST, Seria 11 (2022) | POSTĘP:
Seria 11 (2022)

• RP437: 12-tygodniowy rok… czyli jak osiągnąć cel
• RP436: Katar
• RP435: Życie w lesie
• RP434: Katastrofa tunguska
• RP433: Rozmowa z Alessandro
• RP432: Diamenty
• RP431: Jung i jego Czerwona Księga
• RP430: Piraci z Karaibów
• RP429: Polacy na Haiti
• RP428: Używki
• RP427: Rastafarianie
• RP426: Trzy oblicza Ewy
• RP425: Sergiusz Piasecki
• RP424: Lata 1980-1990 w Polsce
• RP423: Faszyzm i nazizm
• RP422: Rzeź wołyńska
• RP421: Pies w kosmosie
• RP420: Oligarchia magnacka
• RP419: Głupota i niekompetencja
• RP418: Taras Szewczenko
• RP417: Pegasus
• RP416: Tokeny NFT
• RP415: Propaganda sukcesu w latach 1970-80
• RP414: Zagadka Diatłowa

---