Blog

In this episode of the Learn Real Polish Podcast, I talk about the idea of being good enough. In language learning, we should set our expectations and not stress too much about our level. People often tend to compare themselves with other learners. Should we do that? I will try to explain you my point of view. As always, full Polish transcription of the podcast is available for all premium users on realpolish.pl

Listen to the podcast:

–For active members only, PLEASE LOG IN–

Muzyka:
–Stringed Disco by Kevin MacLeod (incompetech.com)
–Autumn Day by Kevin MacLeod (incompetech.com)
Licensed under Creative Commons: By Attribution 3.0 License
–Esperanza by Andy Lowe
–Herbatka – cover by Kenn Faurschou

***

Cześć moi drodzy! Witam wszystkich bardzo serdecznie. Mam na imię Piotr i zapraszam Was do wysłuchania najnowszego odcinka podcastu ze strony realpolish.pl

Tak jak nazwa strony wskazuje, chcę uczyć Was prawdziwego języka polskiego. Takiego jakim codziennie mówię, jakim posługują się tutaj ludzie w Polsce.

Nie mówię Wam za dużo o zasadach gramatycznych, bo nie chcę, żebyście mówiąc myśleli o zasadach gramatycznych. Chcę, żebyście mówili automatycznie, bez zastanawiania się. To jest mój cel.

Lepiej jest robić błędy, ale mówić automatycznie, mówić płynnie, niż stękać coś, myśleć jak coś powiedzieć, szukać zasad gramatycznych, no i w efekcie mieć wielki problem z porozumiewaniem się, bo przecież, powiedzmy sobie prawdę, po to uczycie się polskiego, żeby porozumiewać się, prawda? No, chyba że ktoś studiuje gramatykę po to, żeby ją lepiej poznać, a tak na prawdę porozumiewanie nie interesuje go. Ale myślę, że takich osób jest naprawdę mało i oni prawdopodobnie muszą znaleźć inny podcast. To nie jest podcast dla nich, tak mi się wydaje.

Mowa, język służy ludziom do porozumiewania się. W pewnym momencie naszego rozwoju same gesty już nie wystarczały i nasi przodkowie zaczęli używać głosu do porozumiewania się. Zwierzęta też używają głosu, prawda?, do porozumiewania się, na przykład psy szczekają, warczą, wydają różne dźwięki.

Niektórzy myślą, że ludzie wymyślili język, żeby się porozumiewać, no ale to jest raczej koncepcja bez sensu. Pomyślcie sami, wyobraźcie sobie naszych przodków setki tysięcy lat temu siedzących przy ognisku, zmęczonych po polowaniu. Siedzą przy ognisku, piekąc mięs mamuta i w pewnym momencie ktoś wpada na pomysł, że trzeba coś wymyślić, żeby się porozumiewać z innymi. Wymyślmy więc język.

To nie chyba ma sensu, taka historia chyba nie mogła się zdarzyć. Ale jak było, tego też Wam nie powiem, bo ludzie o wiele mądrzejsi nie wiedzą jak to się stało, że ludzkość mówi, że ludzie mówią. Dlaczego tak jest?. Może kiedyś ktoś zrozumie jak to się stało, że ludzie mają języki.

Wśród tych języków, jest również język polski, którym tutaj się zajmujemy. To dlatego… tylko dlatego, że jest to mój język ojczysty, język który znam najlepiej, bo najwięcej go używam. Mówię po polsku od urodzenia, spędziłem na nauce tego języka ogromną ilość czasu, dlatego teraz nie muszę nawet myśleć, gdy do Was mówię. To znaczy, myśleć muszę, ale nie muszę myśleć o tym jak coś powiedzieć.

Kiedy byłem dzieckiem, to też nie wiedziałem co to jest gramatyka i doskonale porozumiewałem się z moimi rodzicami, z moimi kolegami, którzy też nie wiedzieli co to jest gramatyka. Dlaczego więc w podręcznikach do nauki języka najważniejsza jest gramatyka? Nie mam pojęcia, nie mam pojęcia.

Domyślam się, że dlatego tak jest, bo gramatykę można łatwo sprawdzić. Można łatwo określić, kto zna gramatykę na jakim poziomie. Wystarczy zrobić test i już wiadomo kto wie więcej, a kto wie mniej. Szkoła niestety głównie służy do przygotowywania do testów, chociaż potem w życiu rzadko kto musi zdawać testy, ale taka jest prawda.

Na szczęście! Na szczęście nie jesteśmy w szkole, ja na pewno nie będę robił Wam testu. Możecie być spokojni. Nie musicie się stresować. Nikt nie lubi zdawać testu, prawda? To jest bardzo stresujące. Nikt nie lubi być ocenianym przez innych.

Niestety czasami jesteśmy oceniani i musimy sobie z tym jakoś poradzić. Pamiętam, że kiedy zaczynałem robić podcast to strasznie bałem się, to było dla mnie bardzo stresujące. Co powiedzą ludzie, może ktoś powie — Nie możesz uczyć innych, bo nie jesteś nauczycielem, nie masz dyplomu, nie możesz tego robić. To powinien robić nauczyciel. — To był dla mnie stres.

Wtedy pomyślałem sobie: To prawda, nie mam dyplomu. Jednak być może uda mi się zrobić podcast wystarczająco dobry dla jakiejś grupy osób. Wystarczająco dobry, żeby czegoś się z niego nauczyli. Dać motywację ludziom do nauki języka polskiego.

Być może znajdą się ludzie, dla których ten podcast będzie niewystarczający, nie będzie dość dobry. Wtedy poszukają sobie czegoś innego. Ale być może znajdą się też tacy, którzy pomyślą, o to jest dla mnie dobre, to mi się podoba. To nie jest podcast idealny, doskonały, ale jest dla mnie jest wystarczająco dobry.

Dziś chcę właśnie o tym pomówić. Chcę pomówić o koncepcji, że coś jest dobre, dobre czyli wystarczająco dobre, albo że my jesteśmy w czymś wystarczająco dobrzy. Nie zawsze musimy być perfekcyjni, prawda? To będzie temat dzisiejszego odcinka.

Ale jak zwykle najpierw posłuchajmy nagrania, które dostałem od Was. Tym razem będzie to nagranie prosto ze Szwecji. No coż, że ze Szwecji! To jest takie powiedzenie… No coż, że ze Szwecji! Aktorzy używają tego powiedzenia, żeby rozruszać swój aparat mowy, takie ćwiczenie dykcji. Spróbujcie powiedzieć: No cóż, że ze Szwecji! Dosyć trudno.

Szwecja piękny, zimny kraj leżący na północy Polski. Na północ od Polski chciałem powiedzieć. Na północy Europy. Posłuchajmy nagrania od Violi. Zapraszam serdecznie.

Nagranie od Violi

Witam Piotr! Ja mam na imię Viola i mieszkam w północnej Szwecji w małym miasteczku Piteo. Cieszę się, że w ubiegłym roku znalazłam twoje podcasty 100 Daily Polish Stories i nawet Polish Idioms. Codziennie słucham i czytam, to teraz rozumiem więcej niż mogę mówić, ale moim celem jest w przyszłości nauczyć się wiele więcej słów. Zdecydowałam zdjąć maskę i zrobię pierwsze nagranie. Teraz jestem emerytką, to teoretycznie mogę mieć dużo wolnego czasu. Mamy jedenaścioro wnucząt, to duża rodzina. To wymaga dużo pracy, ale bardzo przyjemnie. W sierpniu byliśmy na Mazurach w Mikołajkach i śledziliśmy naturę. Potem Warszawa i Świnoujście. Był wspaniały urlop. My lubimy jeździć rowerami, bo łatwo i bardzo szybko poruszamy się do innego miejsca. W Polsce są dobre drogi rowerowe i nawet pomalowane na czerwony kolor. Oto przez ten czas w Polsce złapałam wszystkie możliwości mówić po polsku. Na kempingu, w sklepach i barach mlecznych i restauracjach. W parku, tam spotkałam kobietę siedzącą na ławce. oto ona była bardzo rozmowna i opowiadała mi o różnych sanatoriach wokół Polski. To są moje wrażenia z pobytu w Polsce. Dziękuję bardzo za twoją pracę, ona pomaga mi uczyć się wiele więcej po polsku, do widzenia.

Dziękuję bardzo, bardzo mi miło! Cieszę się, że podobało Ci się w Polsce. Najbardziej podoba mi się to, że rozmawiałaś z ludźmi po polsku, że używałaś języka polskiego podczas swojej wycieczki do Polski. To świetnie.

Viola mówi bardzo dobrze po polsku, prawda? Oczywiście nie mówi idealnie, czasami tu i tam robi małe błędy, ale mogę całkowicie zrozumieć o czym mówi. Myślę, że Viola mówi wystarczająco dobrze, żeby poruszać się po Polsce, żeby rozmawiać z ludźmi. Według mnie to jest bardzo dobry poziom języka. To jest poziom, który dla mnie byłby zupełnie satysfakcjonujący, gdybym tak mówił w każdym innym języku niż polski. Dla mnie taki poziom jest wystarczający.

Dziękuję Ci Violu za nagranie, dziękuję również za miłe słowa!

Kochani, chciałbym jeszcze wrócić do nagrania od Violi, do nagrania, którego słuchaliśmy na początku. Viola mówiła, że słucha podcastów, że zaczynała od 100DPS, a także używała kursu 50 idiomów.

Chciałem Wam powiedzieć, że ten kurs znajdziecie w klubie VIP. W klubie VIP znajdziecie mnóstwo, mnóstwo rzeczy. Oprócz 50 idiomów znajdziecie tam również kurs wiedzy o Polsce. Właśnie teraz dodaję do tego kursu najważniejsze polskie legendy. Te legendy opowiadam w bardzo prosty sposób, zatem nawet początkujący, nawet początkujący na pewno je zrozumieją.

Myślę, że naprawdę warto wstąpić do klubu VIP. Znajdziecie tam bardzo dużo różnych materiałów. Można spróbować tylko przez jeden miesiąc, można zobaczyć jakie tam są materiały, nie ma żadnego zobowiązania. W każdym momencie możecie przerwać.

Jeśli szukacie materiałów do codziennego słuchania, to zachęcam Was do spróbowania. Myślę, że to może pomóc Wam wyrobić nawyk i codziennie czegoś słuchać po polsku. To jest bardzo ważne.

Tam jest już prawie 1000 filmików, różnych kursów, dyktand, książek i wciąż dodaję nowe rzeczy. To jest tak jak Netflix, po rejestracji macie dostęp do całej biblioteki, do całej zawartości klubu VIP, a dodatkowo do transkrypcji podcastów. Zatem zapraszam bardzo serdecznie.

Kochani jestem pewny, że to nie był doskonały podcast, to z pewnością nie był też idealny podcast, ale mam nadzieję, że był dla Was wystarczająco dobry, że dobrze się bawiliście, a przy okazji nauczyliście się czegoś. Być może teraz nie jesteście dokładnie świadomi czego się nauczyliście, ale nie szkodzi. Języka uczymy się podświadomie, słuchamy, czytamy i za każdym razem coś zostaje w głowie. Zupełnie nie wiemy co, ale coś zostaje. Nie wiemy dokładnie co, ale coś nam się utrwala, uczymy się czegoś nowego i tak krok po kroku jesteśmy lepsi i lepsi. Nawet jeśli od razu tego nie widzimy, nie czujemy tego, to tak jest.

Wielkie dzięki dla Violi za nagranie, czekam na nagrania od Was. Nie muszą być idealne.

Dziękuję Wam za wysłuchanie dzisiejszej audycji, pozdrawiam wszystkich bardzo, bardzo serdecznie, trzymajcie się zdrowo. Na tym dziś kończymy, dziękuję za dziś i zapraszam następnym razem, cześć, pa, pa!

---

---

Real Polish PODCAST, Seria 10 (2021) | POSTĘP:
Seria 10 (2021)

• RP413: Siła woli
• RP412: Makaron
• RP411: Dobrze, znaczy wystarczająco dobrze
• RP410: Co jest po drugiej stronie?
• RP409: Medytacja
• RP408: To trzeba wiedzieć o Ego
• RP407: Imperium Inków
• RP406: Afganistan
• RP405: Film z Krynicy-Zdrój cz.2
• RP404: Film z Krynicy-Zdrój cz.1
• RP403: Fake newsy
• RP402: Rozmowa z Tymonem
• RP401: Forsa za nic
• RP400: Piramidy w Meksyku
• RP399: Język praindoeuropejski
• RP398: Dlaczego rzeczy są coraz gorsze
• RP397: Tulipanomania
• RP396: Zygmunt III Waza
• RP395: Elektrownie atomowe i środowisko
• RP394: Ziemie Odzyskane
• RP393: Nuda
• RP392: Miasta na Kresach Wschodnich
• RP391: Król Midas
• RP390: Sztuka kontrolowania emocji

---

This is Learn Real Polish Podcast. In this episode, I talk about a near-death experience. Interestingly, many common elements have been reported by people who have experienced it. I also discuss why we experience fear of death. Of course, as always, this is just an excuse to give you some interesting listening and reading material in Polish. Full Polish transcription of the podcast is available for all premium users on realpolish.pl

Listen to the podcast:

–For active members only, PLEASE LOG IN–

Muzyka:
–Stringed Disco by Kevin MacLeod (incompetech.com)
–Autumn Day by Kevin MacLeod (incompetech.com)
Licensed under Creative Commons: By Attribution 3.0 License
–Esperanza by Andy Lowe
–Herbatka, Śmierć ptaka, Pod twoim oknem – covers by Kenn Faurschou

***

Cześć moi drodzy! Tu mówi Piotr, witam wszystkich bardzo serdecznie i zapraszam na dzisiejszy odcinek podcastu po polsku.

Kochani, jedno małe wyjaśnienie, dla tych, którzy słuchają mojego podcastu pierwszy raz. Prawdopodobnie będziecie słyszeć chrapanie. To chrapie mój pies, który niestety ma już swoje lata i po prostu musi chrapać, w dodatku musi być blisko mnie podczas nagrywania podcastu. Nic na to nie poradzimy. Mam nadzieję, że to nie będzie Wam zbytnio przeszkadzać, myślę, że przywykniecie do tego szybko, tak jak i ja przywykłem.

Kochani, cieszę się, że uczycie się ze mną polskiego. Takie zadanie przed sobą postawiłem, żeby pomagać Wam w nauce mojego języka i chcę to robić jak najbardziej skutecznie się tylko da.

Ja staram się przygotowywać materiały do słuchania i czytania, ale pamiętajcie, że waszym zadaniem jest ich słuchać i czytać. Mam nadzieję, że nie zapominacie o tym. No, ale skoro tu jesteście, skoro wyszukaliście mój podcast to znaczy, że macie zamiar słuchać. Bardzo dobrze. To jest jeden krok bliżej. Każda godzina słuchania to jeden krok bliżej. 

To bardzo ważne, żeby o tym pamiętać, bo czasami o tym zapominamy. Na przykład czasami chcemy się czegoś nauczyć, wiem to z doświadczenia, więc poświęcamy dużo czasu na wyszukanie odpowiednich książek… normalne. Przez kilka godzin szukamy książek, potem je nawet kupujemy, a gdy już mamy te książki to jesteśmy tak zadowoleni z siebie, że nawet ich nie czytamy. Stoją sobie potem na półce w naszej biblioteczce, albo składujemy je w formie elektronicznej na jakimś dysku. I muszę Wam powiedzieć, taka metoda niestety nie działa, niestety.

Wiemy to bardzo dobrze, ale wciąż wpadamy w tę samą pułapkę. Żeby coś zrobić, musimy to robić, nie ma innej metody, niestety.

Przygotowałem dla Was mnóstwo materiałów i zachęcam Was do ich używania, czyli do słuchania i czytania. Widzę, że czasami się zapisujecie do klubu VIP, a potem zapominacie o jego używaniu. Zupełnie jak z tymi książkami, o których przed chwilą mówiłem.

Moi drodzy, tam w klubie VIP, na końcu każdego materiału macie taki przycisk, który powinniście kliknąć, gdy skończycie oglądać jakiś filmik, albo zrobicie dyktando na przykład. W ten sposób możecie śledzić swoje postępy.

Myślę, że to jest bardzo wygodne. Widzicie w procentach ile filmików z danej sekcji obejrzeliście. Oczywiście zachęcam Was do zdobywania jak największej liczby, czyli do oglądania tak dużo jak tylko możecie.

Teraz mamy jesień, zbliża się zima, dni są już krótkie, więc mam nadzieję, że znajdziecie więcej czasu na naukę języka polskiego. Co oczywiście lubicie robić.

Muszę powiedzieć, że niektórzy z Was rzeczywiście robią wspaniałe postępy. Skąd to wiem? Oczywiście z nagrań, które od Was dostaję. Te wspaniałe nagrania naprawdę motywują mnie do dalszej pracy. Dziś posłuchamy nagrania, które przysłała do mnie Ashley z Kanady.

Nagranie od Ashley

Cześć Piotr! Mam na imię Ashley, mam 28 lat i mieszkam w Kanadzie, ale w tym momencie jestem w Japonii. Możesz zapytać: Dlaczego jesteś w Japonii? Niedługo ci zdradzę dlaczego jestem w tym kraju. Najpierw, uczę się polskiego, bo mam polskie korzenie. Moja babcia urodziła się w Poznaniu i mój dziadek urodził się w mieście Tarnopol, kiedy był uważany (było uważane) za część Polski. Byłam już trzy razy w Polsce, kocham ten kraj i ten język. Chciałam lecieć w 2020 roku też, ale moje plany zostały przerwane, tak jak wszystkich innych. Mówię po francusku, trochę po hiszpańsku i po polsku rozumiem dużo, ale mówię tylko trochę. Zawsze chcę mówić po polsku, ale bałam się mówić (robić) błędy.

Moja mama mówi płynnie po polsku, ale tata tylko po angielsku, więc w domu rozmawialiśmy głównie po angielsku i tylko po polsku u babci i dziadka. Moja mama nie ma rodzeństwa. Moje własne rodzeństwo nie bardzo chce się uczyć po polsku i większość naszych bliskich mieszka w Polsce. Po śmierci moich dziadków zdałam sobie sprawę z czegoś, że ja naprawdę muszę uczyć się po polsku, żeby nie zapomnieć.

Ja jestem stewardessą, ale w zeszłym roku po pandemii straciłam pracę. Nagle miałam dużo więcej czasu. Brałam lekcje polskiego on-line i też znalazłam twój podcast. Do tej pory nie mogę powiedzieć ile razy słuchałam podcast o czekoladzie i o szachach. Ta metoda: słuchanie, czytanie i tłumaczenie jest najskuteczniejsza, oprócz oczywiście mieszkania w obcym kraju. Tak wiele się nauczyłam przez ostatni rok i mam teraz więcej pewności siebie niż wcześniej. Teraz mogę dzwonić do rodziny w Polsce i rozmawiać z nimi. W dodatku (Oprócz) twojego podcastu oglądam polski YouTube. W domu zawsze słucham czegoś po polsku. Mam zawsze coś w tle. Na przykład polecam kanał EasyPolish, jest cudownym źródłem informacji dla uczniów. Też oglądam różne kanały o gotowaniu, o weganizmie i o zdrowiu, bo to są tematy, które mnie interesują. Nie rozumiem wszystkiego, ale stopniowo coraz bardziej rozumiem. Na przykład to nagranie nie jest całkowicie spontaniczne. Myślałam o tym co chciałam powiedzieć i wszystko napisałam.

Jeszcze nie zdradzałam dlaczego jestem w Japonii. Jak powiedziałam na początku, straciłam pracę na początku roku, ale miesiąc temu zostałam ponownie zatrudniona. Znowu pracuję jako stewardesa i jestem w Japonii. Nie wiem wiem jak się mówi po polsku na layover. Świat jest teraz dziwny i moja praca nie jest już taka jak kiedyś, ale mam nadzieję, że wkrótce świat wróci do normy. Wielkie, ogromne, gigantyczne dziękuję pan Piotr za to co robisz. Może kiedyś cię zobaczę jeśli moja praca przeniesie mnie do Warszawy.

W końcu, szukam miłego, młodego, polskiego mężczyzny z kim mogę ćwiczyć mówienie po polsku. Jeśli znasz jakiegoś daj mi znać. Pozdrawiam serdecznie, cześć!

Dziękuję bardzo Ashley! Czy ty powiedziałaś, że mówisz po polsku tylko trochę? Myślę, że to jest zbytnia skromność. Według mnie to nie jest trochę, to jest wspaniały, wysoki poziom języka polskiego.

Rozumiem, że nie mówisz spontanicznie, że czytasz, ale to co sobie napisałaś jest naprawdę na wysokim poziomie. Ale najbardziej podoba mi się to jak mówisz, jak wymawiasz dźwięki, jaki masz akcent. Bardzo mi się to podoba.

Mówiłaś o czekoladzie i szachach… zgadzam się z tobą, czekolada i szachy, to jest świetne połączenie, ale trzeba uważać na czekoladę, żeby nie przedawkować.

Dziękuję Ashley! Bardzo się cieszę, że używasz języka polskiego, że rozmawiasz z rodziną, to jest chyba najważniejsza sprawa, po to w końcu się uczymy.

Słuchaliśmy już nagrania od jednej wspaniałej dziewczyny, ale to nie wszystko, bo dostałem jeszcze jedno nagranie również od wspaniałej dziewczyny. Widzę, że dziewczyny są prawdziwymi poliglotkami, znają po wiele języków. Ashley mówiła, że zna kilka języków, teraz posłuchajmy Anny.

Nagranie od Anny

Cześć Piotr! Mam na imię Anna i dziś chciałam opowiedzieć tobie i twoim słuchaczom historię o moich przygodach z językami obcymi, zwłaszcza z językiem polskim. Jestem z Rosji i teraz tu mieszkam, ale tak całkowicie nie jestem Rosjanką, bo mój tata pochodzi z Armenii i kiedy byłam dzieckiem mieszkałam w Erewaniu. tam nauczyłam się języka rosyjskiego oraz języka ormiańskiego. Języka polskiego uczę się z przerwami już trzeci rok.

Po raz pierwszy przyjechałam do Polski w 2018 roku, w ramach programu wymiany studenckiej, na jeden semestr i wtedy w ogóle nie mówiłam po polsku. Nie znałam ani jednego słowa po polsku oprócz: “dziękuję, przepraszam i nie mówię po polsku”. Bardzo intensywnie uczyłam się języka w tym semestrze i na koniec już mogłam na przykład zamówić ciastko w kawiarnii lub poprosić o reklamówkę w sklepie.

Potem wróciłam do Rosji, ale nie chciałam zapomnieć języka i znalazłam twój podcast i zaczęłam go słuchać, bo miałam już taki dobry początkujący poziom i dużo rozumiałam. Słuchałam twojego podcastu gdzieś co tydzień i zostałam tak zainspirowana do powrotu do Polski, że w zeszłym roku udało mi się to zrobić, bo wygrałam konkurs fundacji, która wspiera specjalistów z Europy Wschodniej i Azji. Przez rok prowadziłam w Krakowie swoje badanie dotyczące osób dwujęzycznych i strategii nauki języka. Chcę powiedzieć, że dostałam bardzo ciekawe wyniki.

I teraz ostatnia, ale najważniejsza dla mnie część, bo gdy po raz pierwszy przyjechałam do Polski, postawiłam sobie cel zostać studentką Uniwersytetu Jagiellońskiego i w tym roku na koniec mi się to udało, bo zostałam przyjęta jako doktorantka na Uniwersytet Jagielloński i będę kontynuować swoje badania w dziedzinie psycholingwistyki dotyczące osób dwujęzycznych. Jestem z tego bardzo szczęśliwa. Jestem szczęśliwa, że moje marzenie zostało spełnione i chyba głównym przesłaniem tego nagrania jest to, że nie bójcie się marzyć. Idźcie krok po kroku, również w nauce języka i chcę powiedzieć, że dla mnie jednym z kroków był również twój podcast, więc dziękuję ci bardzo za spełnienie mojego marzenia, za inspirację do nauki języka i za wszystko co robisz. I to wszystko ode mnie na dzisiaj, dziękuję, pa, pa!

Dziękuję Ci bardzo serdecznie. Muszę powiedzieć, że Anna zupełnie nie ma rosyjskiego akcentu, wiem, że osoby rosyjskojęzyczne często mają dość silny akcent. Trudno jest się im pozbyć akcentu. Tym razem Anna pokazuje nam, że nie musi tak być. Oczywiście akcent nie przeszkadza, jest też jak to mówią niektórzy seksy, ale jeśli chcecie to możecie dojść aż do takiego poziomu jak Anna.

Anna uczy się polskiego dopiero od 3 lat i słyszycie jak doskonale mówi. Jak widać to jest możliwe.

Tak jak mówi Anna, nie bójcie się marzyć, ale dodaje też idźcie krok po kroku w nauce języka. No właśnie, idźcie krok po kroku! Myślę, że to jest bardzo ważne. Marzenia, motywacja, to są ważne rzeczy, ale bez pracy z językiem nic się nie zmieni. Trzeba słuchać, trzeba czytać, trzeba rozmawiać. Im więcej tym lepiej. 

Myślę, że Anna i Ashley, specjalistki od nauki języków, to potwierdzą. Mówię specjalistki, bo one obie znają po kilka języków, nauczyły się kilku języków, więc wiedzą już jak to robić.

One obie mówiły, że słuchały podcastów, robiły to często, szukały też innych materiałów. Cały czas były blisko z językiem polskim, cały czas robiły coś, żeby wykonać kolejny krok. I krok po kroku doszły do takich niezwykle wspaniałych rezultatów.

Mam nadzieję, że nagrania od dziewczyn Was zainspirowały do dalszej nauki, do dalszej pracy. Mówię praca, nauka, ale mam na myśli oczywiście przyjemność. Przyjemność ze słuchania po polsku, przyjemność z rozumienia po polsku, przyjemność z uczenia się nowych rzeczy. Tak ja to widzę, bo jeśli komuś nie sprawia to przyjemności, to wydaje mi się, że daleko niestety nie zajdzie, nie uda mu się osiągnąć dobrego poziomu. A to po prostu dlatego, że nie starczy mu motywacji. Jak mówiłem, motywacja jest bardzo ważna, ale to nie wszystko.

Kochani, zatem doszliśmy do końca, doszliśmy do linii, po przekroczeniu której kończy się ten odcinek podcastu.

Mam nadzieję, że nie wprowadziłem Was w zły nastrój, nie miałem zamiaru Was straszyć, nie, nic z tych rzeczy. Po prostu ten temat wydał mi się bardzo ciekawy, intrygujący.

Nagrywajcie się, mówcie jak się uczycie, mówcie co myślicie o podcaście, mówcie jakie tematy Was interesują. Wasze nagrania są dla mnie wspaniałą motywacją do robienia kolejnych podcastów, ale wiem, że są też motywacją dla tych, którzy nie mówią jeszcze tak świetnie po polsku, ale mają wielką chęć dojść do takiego wysokiego poziomu.

Trzymajcie się zdrowo, dziękuję wszystkim za wysłuchanie do końca dzisiejszego odcinka, dziękuję oczywiście Ashley i Annie za nagrania. Czekam na kolejne nagrania od Was. Wielkie dzięki, dziękuję za dziś i zapraszam następnym razem, cześć, pa, pa!

---

---

Real Polish PODCAST, Seria 10 (2021) | POSTĘP:
Seria 10 (2021)

• RP413: Siła woli
• RP412: Makaron
• RP411: Dobrze, znaczy wystarczająco dobrze
• RP410: Co jest po drugiej stronie?
• RP409: Medytacja
• RP408: To trzeba wiedzieć o Ego
• RP407: Imperium Inków
• RP406: Afganistan
• RP405: Film z Krynicy-Zdrój cz.2
• RP404: Film z Krynicy-Zdrój cz.1
• RP403: Fake newsy
• RP402: Rozmowa z Tymonem
• RP401: Forsa za nic
• RP400: Piramidy w Meksyku
• RP399: Język praindoeuropejski
• RP398: Dlaczego rzeczy są coraz gorsze
• RP397: Tulipanomania
• RP396: Zygmunt III Waza
• RP395: Elektrownie atomowe i środowisko
• RP394: Ziemie Odzyskane
• RP393: Nuda
• RP392: Miasta na Kresach Wschodnich
• RP391: Król Midas
• RP390: Sztuka kontrolowania emocji

---