VIP1580: Ostatni łyk milionera 3/4

Wchodzisz głębiej w labirynt kłamstw – czas zabezpieczyć ślady w rezydencji, przeanalizować testament milionera i poznać specjalistyczne słownictwo detektywistyczne. Zapomnij o nudnych regułkach z tradycyjnych podręczników i zacznij myśleć po polsku, szukając ukrytego motywu zbrodni. Zeznanie Heleny Kulig Dzień dobry, detektywi. Witajcie w trzeciej części naszego śledztwa. Po młodej wdowie i synu-biznesmenie, czas na osobę, która stanowi prawdziwe serce i uszy tego domu. Helena Kulig, gospodyni z dwudziestopięcioletnim stażem. Siedzi w kuchni, nerwowo miętosi w dłoniach ściereczkę i co chwilę zerka na czajnik. Dla niej śmierć pracodawcy to potworny cios, ale i gigantyczny chaos organizacyjny. Przygotujcie się na potok informacji, w którym obok przepisu na ciasto i narzekań na zdrowie, kryje się kluczowy dowód z kamer bezpieczeństwa, o którym nikt wcześniej nie wspominał! Wspaniale! Twoja czujność jest godna podziwu. Wyłapałeś najważniejsze fakty z opowieści pani Heleny – zwłaszcza ten o kamerach! Zgubiłeś się między bolesławiecką porcelaną a plamami na dywanie? Przeczytaj zeznanie Heleny jeszcze raz! Ile lat Helena Kulig pracuje w posiadłości "Pod Złotym Orłem"? 10 lat 25 lat 3 lata Od pięciu miesięcy Doskonale! Helena to wierny pracownik z 25-letnim stażem. Źle. Helena wspomniała na samym początku, że pracuje tu już 25 lat. Dlaczego Alfred zainstalował w zeszłym miesiącu kamery w ogrodzie? Bo ktoś kradł mu drogie róże z klombu Chciał podglądać treningi jogi Malwiny Żeby pilnować drogiego kota Amadeusza Kazali mu ubezpieczyciele z Dubaju Świetnie! Kamery zostały zamontowane z powodu kradzieży róż. Nie. Helena wspomniała, że powodem montażu kamer były ginące z ogrodu róże. Kogo przypominała sztywna postać zarejestrowana przed 20:00 na monitoringu? Trenera Marka robiącego ćwiczenia oddechowe Ciotkę Stasię z Krynicy Krzysztofa, który nosi sztywny gorset ortopedyczny Złodzieja róż w czapce z daszkiem Dokładnie! Charakterystyczna sztywna sylwetka pasuje idealnie do Krzysztofa. Błąd. Helena zauważyła, że postać poruszała się sztywno, zupełnie jak Krzysztof w swojej kamizelce. Do kogo pierwotnie należał stary, srebrny naparstek znaleziony za palmą? Do pani Barbary, pierwszej żony milionera Do ciotki Stasi z Krynicy Do samej Heleny Kulig Do Żanety, kosmetyczki Malwiny Świetnie! Naparstek należał do pierwszej żony Alfreda i był przechowywany w puzderku na strychu. Błąd. Naparstek należał do pani Barbary, zmarłej matki Krzysztofa. Co nietypowego zauważyła Helena w karafce z likierem wczorajszego wieczoru? Likier miał zupełnie inny, jasny kolor Korek od karafki był krzywo, na siłę wciśnięty Karafka była pęknięta przy dnie Na szkle były widoczne ślady beżowego manicure Brawo! Krzywo wciśnięty korek sugeruje, że ktoś manipulował przy karafce w gabinecie. Niestety nie. Helena zauważyła, że korek był krzywo i na siłę wciśnięty. W którą stronę polazł Krzysztof po tym, jak kręcił się w ogrodzie? W stronę garaży Na strych po puzderko Prosto do kuchni po budyń Do salonu porozmawiać z Markiem Wspaniale! Kierunek garaży to kolejna cenna informacja o trasie podejrzanego. Błędna odpowiedź. Helena zeznała, że po pobycie w ogrodzie Krzysztof schował się w stronę garaży. Zeznanie Heleny Kulig (transkrypcja nagrania) O Jezusicku, panie detektywie, ja to do teraz rąk nie mogę uspokoić, tak mi się trzęsą, że aż rano cukierniczkę o mało co nie rozbiłam! A to była taka ładna cukierniczka, z bolesławieckiej porcelany, jeszcze od mojej ciotki Stasi z Krynicy. Dwadzieścia pięć lat tu pracuję, panie złoty, dwadzieścia pięć lat! Przyszłam tu, jak świętej pamięci pani Barbara, pierwsza żona pana Alfreda, jeszcze żyła. O, to była kobieta z klasą! Prawdziwa dama, nie to co ta dzisiejsza... przepraszam cię Panie Boże za złe słowa, o zmarłych albo dobrze, albo wcale, ale ta Malwina to przecież tylko o tych paznokciach i torebkach myśli. Żeby ona chociaż raz zapytała, czy mi w kuchni pomóc, albo czy firanki trzeba zmienić! Tylko chodzi po tych pokojach, tym swoim kotem potrząsa i pachnie tymi drogimi perfumami, od których mnie zaraz migrena łapie. O, głowa to mnie tak boli od wczoraj, że chyba zaraz pęknie. To wszystko przez to ciśnienie, mówię panu. W radiu rano mówili, że idzie jakiś front od morza i wszyscy meteopaci będą cierpieć. Mój szwagier, Janusz, ten co ma te stawy chore, to zawsze wie, kiedy będzie padać, bo mu w kolanie łupie. Mnie tak nie łupie, ale za to rwa kulszowa, panie detektywie... jak mnie w zeszłym tygodniu złapało przy myciu kabiny prysznicowej u pana Alfreda, to trzy dni na przeciwbólowych jechałam. No i właśnie, w tym gabinecie pana Alfreda to zawsze było najwięcej roboty. On tam te swoje cygara palił, popiół wszędzie, na tym dywanie perskim to już trzy razy plamy wywabiałam takim specjalnym płynem z octem i sodą. Najlepszy sposób na plamy, mówię panu, żadne te kupne chemikalia tak nie działają. No i wczoraj rano, jak co dzień, poszłam tam z odkurzaczem. Pan Alfred jeszcze spał, bo on ostatnio późno wstawał, serce już nie to, a ten młody... no, ten Marek, ten trener, to mu ciągle jakieś zioła parzył. "Panie Alfredzie, to na detoks, to na energię" – tak gadał, a pan Alfred potem tylko zgagę miał i marudził. Ja tam temu Markowi nie ufam, za ładny jest, za bardzo się uśmiecha, a oczy to ma takie cwane, jak ten lis, co nam kury u babci na wsi podkradał. On z tą Malwinką to ciągle na tym tarasie siedzi, niby to ćwiczą, jakieś jogi robią, nogi do góry podnoszą, a pan Alfred w tym czasie w biurze siedział i harował na te ich luksusy. Wczoraj po południu to w domu było jak w ulu. Pan Krzysztof przyjechał, ten syn z pierwszego małżeństwa. Szkoda mi go trochę, bo pan Alfred zawsze był dla niego ostry. Ale z drugiej strony, ten Krzysztof to też udany aparat. Czterdzieści pięć lat, a grosza przy duszy nie ma, ciągle tylko te komputery i jakieś żółwie. No kto to widział, żeby dorosły chłop aplikacje dla gadów robił! Wczoraj tak krzyczeli w tym gabinecie, że aż mi się mleko na budyń przypaliło, a tak pilnowałam! Pan Alfred krzyczał, że Krzysztof jest nieudacznikiem i że on ten nowy testament podpisze, że wszystko odda na schroniska albo fundacje. Pan Krzysztof wyszedł z gabinetu taki czerwony, aż mu żyły na szyi wyszły. Do ogrodu poszedł. A widzi pan, pan Alfred założył takie nowoczesne kamery na ogród w zeszłym miesiącu, bo mu ktoś te drogie róże kradł z klombu! I rano w jadalni zza pleców policjanta zerkałam na ten ich ekranik, jak te nagrania z wczoraj przeglądali. I mówię panu, dokładnie przed ósmą wieczorem na monitoringu widać było jakiś cień w krzakach, co się kręcił blisko okna gabinetu. Ja tam słabo widzę bez okularów, ale ta postać na filmie taka dziwna była, sztywna w plecach, jakby kij połknęła... No zupełnie tak samo jak nasz pan Krzysztof, co to go wiecznie w krzyżu łupie i w tym swoim gorsecie ortopedycznym chodzi! Zresztą sama widziałam przez okno kuchni, jak polazł najpierw tam, a potem tak jakoś dziwnie schował się w stronę garaży. Wieczorem przygotowałam wszystko do salonu. Szklanki czyste, lód w kostkach – chociaż pan Alfred wolał bez lodu. Pan Alfred poszedł do gabinetu po swoją karafkę z tym likierem ziołowym. On ją tam zawsze trzymał na dole w barku. Przyniósł ją, nalał sobie... i nagle jak nie zacznie charczeć! To było straszne! Ja od razu tace upuściłam, te moje piękne talerzyki z wianuszkiem, wszystkie w drobny mak! Malwina w krzyk, pan Krzysztof gdzieś tam do biurka poleciał, a Marek to tylko stał i tętno sprawdzał. A rano, panie detektywie, jak policja pozwoliła mi trochę ogarnąć ten gabinet, odkurzam za tą wielką palmą, a tam na ziemi leży taki malutki, srebrny naparstek. Ja od razu poznałam! Pani Barbara, pierwsza żona, miała taki sam! Po jej śmierci pan Alfred schował jej przybory do szycia do puzderka na strychu. Krzysztof często jako dziecko się tym bawił. Skąd to się wzięło za palmą? Nie mam pojęcia. Ale wie pan co? Ta karafka... jak pan Alfred ją przyniósł, to korek był jakoś tak krzywo, na siłę wciśnięty. Zawsze idealnie pasował, a wczoraj wieczorem ledwo go wyciągnął. Może ktoś tam rączki wkładał, jak pan Alfred był na obiedzie? Ja nic nie sugeruję, ale w tym domu to strach teraz nawet herbatę pić! Zeznanie pani Heleny rzuca zupełnie nowe światło na sprawę! Srebrny naparstek należał do zmarłej matki Krzysztofa i był zamknięty na strychu, a informacja o krzywo wciśniętym korku karafki potwierdza, że ktoś zatruł alkohol jeszcze w gabinecie. Co najważniejsze – nagranie z kamer udowodniło, że sztywna postać przypominająca Krzysztofa kręciła się pod oknem dokładnie przed zbrodnią. Zanim jednak wydamy wyrok, musimy wysłuchać ostatniego podejrzanego. Marek "Wizjoner" Wiśniewski twierdzi, że widział coś, co ostatecznie obali linię obrony syna milionera. Zapraszam do finałowej części śledztwa! POSTĘP:

VIP1580: Ostatni łyk milionera 3/4

Co mówią słuchacze?

More posts

VIP1580: Ostatni łyk milionera 3/4

VIP1579: Ostatni łyk milionera 2/4

RP524: Duchy i Chico Xavier

VIP1578: Ostatni łyk milionera 1/4