RP529: Nowi Europejczycy

Czerwiec ’85
Krzyki na zewnątrz, asfalt ciepły,
Chłopcy gonią za swą piłką.
Wieczór mija, czas uciekł mi,
Mama w kuchni krząta się tylko.
Za tą ścianą telewizor gra,
Trzy drzwi dalej dziecko płacze.
Zwykły blok i nuda ta,
Siedzę, czekam na coś raczej.

Zbyt wiele wokół dźwięków,
Szukam wolnego oddechu.
Zamykam pokój, czekam,
Przed całym światem uciekam.
Czekam na ósmą.

Radio już włączone,
Dostrajam stację.
Światło rozpalone,
Dioda ma rację.
Kanał lewy, kanał prawy.
Stare kasety wyjmuję.
Koniec tej zabawy,
Freddiego dziś kasuję.
Włączam nagrywanie,
Kabel daje znak.
Czas na startowanie,
Odpalam ten takt.

Kochani, to jeszcze nie wszystko, to jeszcze nie wszystko na dziś, ponieważ dostałem wiadomość od wielkiego wędrownika. Eugeniusz, który szedł z Częstochowy do Santiago de Compostela nagrał dla nas wiadomość. 3700 km jest, tak mi się wydaje z Częstochowy do Santiago i właśnie z tej niezwykle długiej podróży Eugeniusz wysłał do nas wiadomość zatem posłuchajmy.

Wielkie dzięki dla Eugeniusza! Myślę, że doszedłeś już do Santiago, tak mi się wydaje. Trzy i pół tysiąca kilometrów, to jest długa i męcząca podróż, ale nagranie przyszło już kilka tygodni wcześniej, więc pewnie już dotarłeś.

Muszę Wam powiedzieć, że Eugeniusz przysłał mi również kilka zdjęć. Jest na nich mały, brązowy namiocik rozstawiony gdzieś na polu. Na innym jest piękny wschód słońca nad jeziorem. Wygląda na to, że ta podróż, to musiała być wielka przygoda, wielkie przeżycie.

Eugeniusz prosi o opowieść o polskim podróżniku. Muszę Wam powiedzieć, że już od dłuższego czasu mam to na myśli, chcę Wam opowiedzieć o Polaku, który na rowerze przejechał całą Afrykę, a północy na samo południe i z powrotem, ale wciąż inne tematy wpychają mi się do głowy i opowiadam Wam właśnie o nich. Myślę jednak, że na pewno opowiem o tym podróżniku w przyszłości.

Ale mam dla Was inną propozycję, jeśli chcecie posłuchać o podróżniku, a nie słuchaliście o Pawle Strzeleckim, wielkim naszym podróżniku i odkrywcy, to zapraszam na odcinek numer RP501. Wtedy opowiadałem o niezwykłych przygodach tego wspaniałego odkrywcy i geografa.

Wielkie dzięki dla Eugeniusza jeszcze raz. Pozdrawiamy Cię gdziekolwiek teraz jesteś, wielki podróżniku!

A ja, moi kochani, czekam na kolejne nagrania od Was. Nie zapominajcie o mnie. Mnóstwo nagrań już przesłaliście, dziękuję za to, wielkie dzięki za to, ale ja nigdy nie mam dość. Chcę więcej i więcej! Zapraszam przysyłajcie nagrania, bardzo o to proszę. Musimy poznać się lepiej. Musimy być bliżej siebie w tych ciężkich czasach. Kiedyś ktoś powiedział, że czasy zawsze są ciężkie. Nie, czekajcie to nie tak było. To było tak:

„Trudne czasy tworzą silnych ludzi, silni ludzie tworzą dobre czasy, dobre czasy rodzą słabych ludzi, a słabi ludzie tworzą trudne czasy”

Może po prostu każda epoka ma swoje trudności, swoje trudne czasy. Dlatego czasy wydają się nam po prostu ciężkie, trudne. Jak tylko uda się rozwiązać jakiś problem, to natychmiast powstają następne. Tak to już jest. Así es la vida! Jak mówi się po hiszpańsku.

Wielkie dzięki moi drodzy, wielkie dzięki kochani, niech problemy omijają Was z daleka, ok?

A! I Jeszcze jedno! Jeszcze jedna ważna sprawa. Pamiętacie, gdy mówiłem o Olegu, o jego żonie i córce, o ich problemach. Po tym odcinku napisał do mnie Maksym, który być może będzie mógł pomóc rodzinie Olega. W każdym razie oni mają już do siebie kontakt. Nie wiem jeszcze czy to się udało, ale jest nadzieja. Mam nadzieję, że się dowiemy czy wszystko poszło dobrze. Jestem bardzo szczęśliwy, że razem udało nam się trochę te problemy zrobić mniejszymi, chociaż ociupinkę mniejszymi. Jesteście naprawdę wspaniali! Wielkie dzięki! Wielkie dzięki dla Maksima!

I cóż kochani, wygląda na to, że to wszystko na dziś. Pozdrawiam Was bardzo serdecznie. Trzymajcie się zdrowo, a problemy niech trzymają się z daleka od Was. Dziękuję za dziś i zapraszam następnym razem, cześć, pa, pa!