Blog

In this podcast for Polish language learners I am talking about Theodore Kaczynski, also known as Unabomber. He killed three people and injured 23 others. He aimed at people connected with modern technology because he wanted to start an anti-technological revolution. Reading and listening is the best way to raise the level of the Polish language, so audio and Polish transcriptions are also available.

Listen to the podcast:

–For active members only, PLEASE LOG IN–

Muzyka:
Stringed Disco Kevin MacLeod (incompetech.com)
Licensed under Creative Commons: By Attribution 3.0 License
http://creativecommons.org/licenses/by/3.0/
Autumn Day Kevin MacLeod (incompetech.com)
Licensed under Creative Commons: By Attribution 3.0 License
http://creativecommons.org/licenses/by/3.0/

Cześć! Witam wszystkich bardzo serdecznie! Mam na imię Piotr i przez kilkadziesiąt minut będę do Was mówić tylko po polsku. Co Wy na to? Jak Wam się podoba ten pomysł? Słyszę, że się podoba… w takim razie zapraszam do słuchania, bo dzisiejsza historia będzie naprawdę bardzo ciekawa. Opowiem o człowieku bardzo inteligentnym, ale nie polecam Wam naśladowania akurat w tym przypadku, naśladowania tego co on zrobił.

Wiecie co to znaczy naśladować kogoś? Naśladować to znaczy robić tak samo jak ten ktoś. To słowo pochodzi oczywiście od słowa “ślad”. Ślad to jest odcisk buta w ziemi. Kiedy idziemy po ziemi, albo po piasku to zostawiamy ślady, prawda? Dlatego naśladować to znaczy iść po śladach, robić coś tak samo, w ten sam sposób.

Polecam Wam naśladować Helenkę z Białorusi. Tak jak ona, róbcie nagrania i przysyłajcie je do mnie! Czekam na wasze nagrania. Wiem, że zrobienie nagrania zabiera trochę czasu, ale zapewniam Was, że będziecie mieli dużo zabawy i na pewno będziecie dumni z siebie, gdy już zrobicie nagranie i potem usłyszy je cały świat… no może przesadziłem trochę, aż tak wielu słuchaczy nie ma, ale jest nas coraz więcej, więcej i więcej. Coraz więcej osób chce uczyć się polskiego, to naprawdę wspaniale.

Świetnie, zatem posłuchajmy co powiedziała Helenka, zapraszam na nagranie.

Nagranie od Helenki

Cześć Piotr! Mam na imię Alena, ale Polacy nazywają mnie Helenka. Naprawdę podoba mi się jak moje imię brzmi po polsku. Mam 32 lata, urodziłam się na Białorusi, jestem mężatką, mam syna i córkę.

Od prawie dwóch lat mieszkam z rodziną w cudownym, polskim mieście Katowice. Uwielbiamy podróżować po Polsce, gdy jest czas wolny. Istnieje wiele pięknych miast, miejsc, zamków. Odwiedziliśmy już Wrocław, Poznań, Kraków, Warszawę i wiele innych miast. Przed przeprowadzką do Polski zaczęłam uczyć się polskiego i oczywiście poświęciłam dużo czasu gramatyce. Proces nauki był nudny. Tylko mogłam się przywitać i powiedzieć swoje imię. Nie rozumiałam co do mnie mówią.

Miałam więc szczęście znaleźć twoją stronę w internecie. Zaczęłam słuchać twoich podcastów, oglądałam twoje filmy na YT. Po pewnym czasie zaczęłam rozumieć co mówią do mnie Polacy. Czasami moje dzieci uczą mnie polskich piosenek i już dobrze mówią po polsku. Mam koleżankę w Polsce i uwielbiam z nią rozmawiać, to wielka praktyka i zabawny proces. Czasami w rozmowie z koleżanką zauważyłam, że… nie wiem jak to ładnie powiedzieć, by było zrozumiałe… zauważyłam, że używałam słów, których nie wiem (nie znam). Ale gdzieś ich (je) usłyszałam i prawdopodobnie mój mózg ci (je) zapamiętał. Ja nawet nie zauważyłam tego. Te słowa (są) z twoich podcastów. Tak dzieje się w nauce języków. Bardzo interesujące, prawda? Nie wiemy, co wiemy.

Jestem ci bardzo wdzięczna za pomoc w języka polskiego. Twoje podcasty są interesujące, ponieważ robisz to z pragnieniem, zainteresowaniem i miłością do swojej pracy. To super!

Życzę tobie Piotrze, zdrowia, 100 lat. Dziękuję za miłość i zainteresowanie do języka polskiego, przepraszam za błędy, czekam na twoje nowe podcasty, pozdrawiam, pa, pa!

Dziękuję bardzo Helenko! Moje gratulacje, świetnie mówisz po polsku. Wiecie co, ja też miałem takie samo doświadczenie jak Helenka. Czasami kiedy rozmawiam z kimś po hiszpańsku, to przychodzi mi na myśl jakieś słowo, ale nie jestem do końca pewny czy to słowo jest prawdziwe, czy jest poprawne, czy znaczy to co myślę… ale kontekst rozmowy powoduje, że właśnie to słowo przyszło mi na myśl i chcę go użyć.

Kochani, to już prawie wszystko na dziś, mówię prawie, bo na koniec posłuchamy jeszcze bardzo ciekawego nagrania od Natalii z Charkowa.

Natalia opowie nam o tradycjach związanych z końcem zimy i końcem karnawału. Posłuchajmy.

Nagranie od Natalii

Cześć Piotr! Cześć wszyscy słuchacze podcastów! Pozdrawiam serdecznie z Ukrainy. Mówi do Was Natalia z Charkowa. Jak się macie? Mam nadzieję, że wszystko jest w porządku.

W Polsce w zeszłym tygodniu obchodzony był Tłusty Czwartek i tradycyjnie wszyscy jedli pączki. Dzisiaj chcę opowiedzieć o tradycjach Słowian wschodnich.

Te święta przyszły do nas od czasów pogańskich. Kiedy zima spotyka się z wiosną, ostatni tydzień przed wielkim postem nazywa się Maselna. To tydzień zabawy, festynów ludowych, jazdy na sankach i objadania. Tradycyjnymi daniami w tym tygodniu są naleśniki. Naleśniki symbolizują Słońce i zwykle spotyka się wiosnę. Naleśniki mogą być z różnymi nadzieniami: z twarogiem, mięsem, kapustą i grzybami. Jemy także naleśniki ze śmietaną, miodem lub dżemem. W poniedziałek młodzież robi słomianą, dużą lalkę, czyli Maslnicę. Przez cały tydzień Maslnica bierze udział w zabawie, a w niedziele płonie. To symbolizuje zwycięstwo wiosny nad zimą.

A jakie są tradycje w waszych krajach? Byłoby bardzo interesujące wiedzieć. Do usłyszenia następnym razem, cześć, pa, pa!

Dziękujemy bardzo Natalii za nagranie. W Polsce też pali się kukłę, kukłę symbolizującą zimę, też jest taki zwyczaj. Tylko, że u nas ta kukła nie nazywa się Maslnica, nazywa się Marzanna. To bardzo stary zwyczaj. Marzannę robi się ze słomy i podpala się ją, kiedy jeszcze się pali wrzuca się ją do wody.

Jeśli macie chęć, to możecie posłuchać podcastu numer RP275 o Jarych Godach, tam opowiadam o starych słowiańskich zwyczajach związanych z nadejściem wiosny.

Teraz tak myślę, że… mam pewną wątpliwość, czy Maselnica to, to samo co Marzanna. Nazwa Marzanna pochodzi od rdzenia mar-, który oznaczał śmierć w językach słowiańskich. Porównajcie na przykład słowo “martwy”.

Martwy to znaczy nieżywy. Marzanna to właśnie słowiańska bogini śmierci i zimy. Po słowacku nazywa się Smrtka – śmierć.

W każdym razie, wielkie dzięki dla Natalii za opowiedzenie nam o starych zwyczajach. No właśnie, a jakie są zwyczaje u Was, w waszych krajach. Może macie chęć opowiedzieć, co robi się na wiosnę, jak wita się wiosnę, jakie są starodawne zwyczaje. Myślę, że to są bardzo, bardzo ciekawe rzeczy.

Czasami zapominamy o tych zwyczajach, bo zwyczaje nowoczesne, które na przykład przyszły z religią chrześcijańską tutaj do Polski, te zwyczaje są nam znane, ale przecież dawno, dawno temu przez długi czas ludzie wierzyli w zupełnie coś innego i ich zwyczaje były zupełnie inne od naszych. Niestety niewiele już wiemy o tych zwyczajach.

Zachęcam Was dlatego po pierwsze do posłuchania podcastu o Jarych Godach, a po drugie do opowiedzenia nam o zwyczajach ze swojego regionu, ze swojego kraju. To bardzo ciekawe.

Kochani, wielkie dzięki za dziś. Szczególnie dziękuję Helence i Natalii. Wielkie dzięki dla wszystkich za wysłuchanie dzisiejszego podcastu. Dziękuję Wam za pomoc, za wsparcie, cieszę się, że jest nas bardzo dużo, coraz więcej, cieszę się, że dobrze się bawicie ucząc się języka polskiego, że sprawia Wam to przyjemność.

Czekam na wasze komentarze i wiadomości od Was. Może ktoś powie co myśli o Tedzie Kaczyńskim, zachęcam Was też do obejrzenia serialu, wydaje mi się całkiem interesujący.

A zatem to wszystko na dziś. Dziękuję za dzisiejsze spotkanie i zapraszam następnym razem, do usłyszenia, cześć, pa, pa!

---

---

Real Polish PODCAST, Seria 9 (2020) | POSTĘP:
Seria 9 (2020)

• RP389: Jaki był rok 2020
• RP388: Zagadka Cicada 3301
• RP387: Szachy
• RP386: Kaspar Hauser
• RP385: Obce cywilizacje
• RP384: Komputery kwantowe
• RP383: Witkacy
• RP382: Fryderyk Nietzsche
• RP381: Historia Białorusi w skrócie
• RP380: Wakacje w Ustroniu
• RP379: Bronisław Malinowski i antropologia
• RP378: Słowianie i ich języki
• RP377: Jak powstał pierwszy język
• RP376: Wolna wola i determinizm
• RP375: Rozmowa z Frankiem o tym jak uczył się polskiego
• RP374: Janusz Korczak
• RP373: Najważniejsza jest przyjemność z nauki języka polskiego
• RP372: Nieśmiertelność
• RP371: Tamara Łempicka
• RP370: Unabomber
• RP369: Co to są wirusy
• RP368: Bitwa o Anglię
• RP367: Kakao i czekolada
• RP366: To zależy właśnie od Ciebie

---

This podcast is for learners of Polish language. There are also available audio and Polish transcriptions. In this episode I’m talking about the Battle of Britain and Poland’s participation, especially the Polish pilots of the 303th Squadron.

Listen to the podcast:

–For active members only, PLEASE LOG IN–

Muzyka:
Stringed Disco Kevin MacLeod (incompetech.com)
Licensed under Creative Commons: By Attribution 3.0 License
http://creativecommons.org/licenses/by/3.0/
Autumn Day Kevin MacLeod (incompetech.com)
Licensed under Creative Commons: By Attribution 3.0 License
http://creativecommons.org/licenses/by/3.0/

Cześć! Witam wszystkich bardzo serdecznie. Jak się macie?

Wiecie co, gdy słucham tej czołówki, to zawsze śmiać mi się chce, bo słyszę jak wymawiam słowo “polisz” zamiast Polish… no cóż ja też przecież się uczę, więc mogę robić błędy, prawda? Mam nadzieję, że tak, mam nadzieję, że powinienem robić błędy.

Kochani, cieszę się, że jesteście ze mną i słuchacie podcastu, bo to oznacza, że chcecie coraz lepiej mówić po polsku. Nie będziemy już więcej mówić po angielsku, chociaż będziemy mówić o Anglii.

Ostatnio dostałem kilka nagrań, wiele osób mówi bardzo dobrze po polsku. Czasami mówicie, że mój podcast inspiruje Was do zrobienia czegoś, ale ja chcę Wam powiedzieć, że dzieje się też odwrotnie. Wasze nagrania bardzo często inspirują mnie.

Kiedy opowiadacie swoje historie i słyszę, że doszliście do wysokiego poziomu, to daje mi impuls do dalszej pracy nad sobą i do kontynuowania tego podcastu. Czasami opowiadacie jaki był początek waszej nauki języka polskiego, że nie było łatwo, że szukaliście dobrej metody, że szukaliście motywacji, ale w końcu się udało. W końcu daliście radę… dziękuję bardzo za nagrania, myślę, że są motywacją nie tylko dla mnie. Są również motywacją dla tych, którzy dopiero uczą się, dla tych ktorzy dopiero zrobią kolejne swoje nagrania.

Dziś posłuchamy nagrania od Marka. To nagranie zrobiło na mnie wielkie wrażenie. Nie tylko dla tego, że Mark mówi bardzo dobrze po polsku. Za chwilę sami usłyszycie.

Są ludzie, którzy mówią, że Brytyjczycy, albo Amerykanie zawsze będą mili akcent angielski kiedy mówią po polsku. Mark, Mark pokazał nam, że to nie jest prawda. Wszystkie dźwięki Mark wymawia bardzo czysto, naprawdę wspaniała robota, doskonała robota.

Nagranie od Marka

Ale są jeszcze dwa powody dlaczego to nagranie jest dla mnie bardzo inspirujące, ale o tym opowiem za moment. Teraz… teraz posłuchajmy Marka.

Cześć Piotr, to jest Mark z Manchesteru. Długo myślałem, że muszę zrobić nagranie, ale nigdy tego nie zrobiłem. Zawsze myślałem — Może jutro, czy pojutrze, ponieważ dziś ma tyle do zrobienia — jednak najnowszy podcast, podcast numer 366 “To zależy od Ciebie” jest świetny i zdecydowałem, że w końcu powinienem to zrobić. Więc oto jest, to jest moje pierwsze nagranie.

Kiedyś byłem programistą, ale teraz jestem nauczycielem matematyki. Lubię robić zdjęcia lub chodzić na siłownię. Jednak może chciałbyś wiedzieć dlaczego zdecydowałem się uczyć polskiego.

Mój dziadek Wiktor Szeliga-Szolkowski był Polakiem. Urodził się w 1914 roku i mieszkał w Wilnie. Powiedział mi, że Wilno jest bardzo pięknym miastem, ale niestety nigdy tam nie byłem. jego tata był rosyjskim szlachcicem i jego mama była lekarzem, grała na pianinie i moja córka też gra. Mój dziadek był oficerem Wojska Polskiego, ale w momencie wybuchu II wojny światowej został więźniem i był na Syberii przez 2 lub 3 lata. W pewnym momencie II wojny światowej wyjechał do Anglii i dołączył do RAF, czyli po polsku Królewskie Siły Powietrzne, myślę tak jest.

Kiedy przyjechał do Anglii mówił oczywiście po rosyjsku i po polsku, ale też po francusku i po niemiecku, ale musiał nauczyć się angielskiego. Powiedział mi, że żaden z Polaków nie chciał uczyć się angielskiego, ale motywował ich profesor z Uniwersytetu Cambridge. Opowiadał im niegrzeczne żarty. Pamiętam, że zawsze miał mocny akcent. W te dni, może jest łatwiejsze niż w tamtych czasach, bo jest wiele materiałów w internecie. Możemy słuchać i poprawić naszą wymowę.
Po wojnie Królewskie Siły Powietrzne wysłały go na Isle of Man. To maleńka wyspa między Anglią, a Irlandią. Poznał moją babcię na promie i pozostał w Wielkiej Brytanii. Niestety bał się wrócić po wojnie do Polski. O ile wiem tylko mój dziadek przeżył wojnę i niestety nie mam już rodziny w Polsce. W każdym razie pewnego dnia, parę lat temu nudziłem się i szukałem sobie nowego hobby.

Tak jak mówiłem jestem nauczycielem matematyki. Znam polskich studentów w szkole i chciałem móc z nimi rozmawiać po polsku. Mój dziadek mówił do mnie tylko po angielsku i zmarł, gdy miałem 12 lat. Powiedziałem żonie, że zawsze żałuję, że nie nauczyłem się polskiego. I jej odpowiedź mnie zaskoczyła. Powiedziała — Więc naucz się tego! — Byłem zaskoczony, ponieważ w Anglii niewiele osób mówi innymi językami. Myślę, że dzieje się tak, ponieważ ludzie z innych krajów zawsze mówią po angielsku więc nie trzeba uczyć się innego języka. nawet kiedy próbujemy mówić w innym języku, ludzie wiedzą, że jesteśmy Anglikami i zaczynają ćwiczyć swój angielski. W każdym razie wydaje mi się, że tak jest.

Na początku próbowałem Duolingo, ale zdania były szalone. Na przykład — Koń je ser i pije wódkę — lub — Mój tata uwielbia nosić sukienki. Oczywiście żartuję. Na szczęście wkrótce znalazłem twoją stronę realpolish.pl, ale nie mogłem zrozumieć żadnego z twoich podcastów. Kupiłem kurs 365 Daily Polish Stories, ale muszę przyznać, że pierwsza historia zajęła mi cały tydzień. Nie zrozumiałem ani słowa nagrań i nie mogłem przeczytać tekstu, ponieważ nie znałem alfabetu. Jednak krok po kroku mogłem robić postępy. Mogłem powiedzieć kilka rzeczy uczniom w szkole. A! W Anglii jest wielu Polaków i czasami mówię po polsku w Aldi, kiedy robię zakupy.

Jest strona internetowa italki.com i skontaktował się ze mną Polak ze Świdnicy. Co poniedziałek rozmawiamy przez Skype i trzy razy odwiedziłem Polskę, aby odwiedzić jego i jego rodzinę. Nauka języka to świetny sposób na poznawanie nowych ludzi i przyjaciół.

Naprawdę lubię klub VIP, ponieważ mogę czytać tekst podcastów. Bardzo lubię też oglądać filmy z twoich podróży. Jak powiedziałem wcześniej, nauka polskiego to hobby. Nie potrzebuję tego do pracy lub rodziny, a zatem czasami mój postęp jest wolny. jestem perfekcjonistą i nienawidzę popełniać błędów. Łatwo jest pozostać w strefie komfortu, tylko słuchać i nie mówić. Jeśli nie mówię nie popełniam błędów.

W każdym razie chcę ci podziękować. Wspomniałeś o mnie w najnowszym podcaście. Zmotywowało mnie i zrobiłem moje pierwsze nagranie. Dobrze, myślę, że to wszystko na teraz. Trzymaj się, dziękuję za wszystko i oby tak dalej. Do zobaczenia w następnym webinarium. Wreszcie, wiem, że ta grupa ma tradycję, więc kończę słowami: cześć, pa, pa!

Dziękuję bardzo Mark! Tak jak mówiłem jestem pod wrażeniem jak dobrze mówisz po polsku, ale chciałbym powiedzieć jeszcze o tym co bardzo mi się podobało.

Jeśli zaczynacie uczyć się języka polskiego to polecam Wam mój kurs 100 Daily Polish Stories. Mark mówił, że zaczął od kursu 365 Daily Polish Listening i na początku było to dla niego bardzo trudne. To mnie nie dziwi, bo to jest kurs, który przygotowałem dla średnio zaawansowanych.

Jeśli zaczynacie, to polecam 100 historyjek, są łatwiejsze, a co najważniejsze mają pytania i odpowiedzi. To jest taka, można powiedzieć gra, ja zadaję pytania, a Wy odpowiadacie, potem słyszycie też moją, prawidłową odpowiedź. Można powiedzieć, że to jest ćwiczenie myślenia po polsku, taka prawie rozmowa. Nie zupełnie, ale prawie rozmowa.

Oczywiście to jest prawie rozmowa, bo do rozmowy, tak jak do tańca trzeba dwojga. Jest taka piosenka po polsku “Bo do tańca trzeba dwojga”, właściwie to nie jest do końca prawda, bo teraz również tańczy się solo, ale rozmawiać samemu ze sobą to nie jest to samo co rozmawiać z kimś.

Czasami prosicie mnie o rozmowę przez Skype. Kochani, to praktycznie nie jest możliwe, ponieważ ja naprawdę nie mam czasu. Bardzo jest mi przykro, ale nie jest to możliwe. Chciałbym, chciałbym z rozmawiać ze swoimi słuchaczami, ale niestety nie mam na to czasu. Przepraszam bardzo. Dzień jest zbyt krótki.

Nagranie od Olega

Chciałbym, żebyśmy na koniec posłuchali jeszcze nagrania od Olega z Białorusi, posłuchajmy.

Cześć Piotr, jak się masz! Mam nadzieję, że wszystko w porządku. To Oleg, ja z Białorusi. Uczę (się) polskiego języka, żeby otrzymać Kartę Polaka. Uczę (się) no… nawet rok. Moi dziadkowie i babcie, zarówno po stronie mamy i taty byli Polakami. W dziecińswtie, kiedy byłem w szkole na wakacjach to bardzo często spędzałem czas w wiosce z babcią. Pomyślałem, że jak mam polskie korzenie to dlaczego ja nie otrzymam kary. To postanowiłem to zrobić, wyuczyć bardzo dobrze język i otrzymać Kartę Polaka. Egzamin na Kartę Polaka w styczniu, w końcu stycznia. I teraz co trzeba, to jak najwięcej rozmawiać po polsku, żeby język, tak powiedzieć, żeby tak dobrze mógł ruszać się, wszystkie brzmiki (dźwięki) polskie bardzo dobrze mógł mówić. To jeśli to u ciebie będzie możliwość, to bardzo byłby rad, tak można powiedzieć, z tobą porozmawiać.

Dziękuję bardzo za nagranie, a właściwie za trzy nagrania. Musiałem troszkę skrócić nagrania, bo Oleg dużo opowiadał o swojej rodzinie, o tym jak uczył się polskiego. Oleg z wielkim entuzjazmem uczy się języka polskiego. Powiedział, że ma 48 lat i że czasami zapomina polskie słowa. Kochani, 48 lat to jest nic, słowa zapomina się, to jest normalne, to nie zależy od wieku. Pamiętajcie, że uczyć języków możemy się aż do samej starości, tak długo jak tylko sprawia nam to przyjemność.

Oleg wspominał o spotkaniu z polskim konsulem, o tym że chciał dostać Kartę Polaka. Wtedy jeszcze było przed rozmową z konsulem, ale teraz dosłownie kilka dni temu dostałem od niego kolejną wiadomość.

Cześć Piotrze, tu Oleg z Białorusi. Na pewno pomnisz (pamiętasz) mnie. Ja już dla ciebie pisałem nagrania, ty mnie robił odpowiedź przez sms. Chcę ci powiedzieć, że w zeszłym tygodniu we wtorek ja zdałem egzamin na Kartę Polaka. Egzamin zdawałem w Mińsku w konsulacie. Twoje podcasty, twoje nagrania mnie zrobiły wielką pomoc w tym kierunku. Jak jak wcześniej ci kazałem (mówiłem), że chodzę na kursy języka polskiego, ale taki kurs jeden raz w tygodniu i to jak tobie powiedziałem wcześniej na nich uczy się różne końcówki, różne takie rzeczy, a bardzo mało rozmawiamy na zajęciach. Twoje nagrania dały mi bardzo, bardzo dużo żeby choć trochę mógł rozmawiać, mógł komunikować się. Jeszcze bardzo dzięki tobie za twoją pracę za twoje podcasty za materiały wideo. Bardzo, bardzo dobra sprawa. Na dzisiaj na pewno wszystko, pa, pa!

Brawo, doskonale! Bardzo się cieszę, że wszystko poszło dobrze i teraz możesz już odebrać Kartę Polaka. Moje gratulacje! Dziękuję bardzo również za miłe słowa, cieszę się, że wszystko poszło dobrze, pozdrawiam Oleg, pozdrawiam cię bardzo serdecznie.

Kochani mam kilka nagrań od Was jeszcze, ale oczywiście czekam na więcej. Jeśli nie usłyszeliście jeszcze swojego nagrania, ale przysłaliście nagranie, to proszę nie denerwujcie się, bo po kolei usłyszymy wszystkie nagrania i na pewno przyjdzie pora również na wasze nagranie, na nagranie na które czekacie.

Moi drodzy, tak to powoli dochodzimy już do samego końca dzisiejszego podcastu. Dziś zainspirowany nagraniem od Marka opowiedziałem Wam historię polskich lotników, opowiedziałem trochę o Bitwie o Anglię, o tych trudnych czasach. Miejmy nadzieję, że takie czasy nigdy nie wrócą, że ludzie nie będą się zabijać, że nie będzie wojen… ja wiem, to jest utopia, to są marzenia ściętej głowy.

Marzenia ściętej głowy. Po polsku jest takie powiedzenie, to jest marzenie ściętej głowy, czyli to jest życzenie, które prawdopodobnie nigdy się nie spełni, to jest utopia, to jest coś nierealnego – marzenie ściętej głowy, czyli głowy, która jest już osobno od człowieka, jest ścięta jak na gilotynie… może to jest symbol tego, że marzenie jest odcięte od rzeczywistości, jest nierealne. Ale kto wie, jeszcze kilka lat temu wydawało się nierealne, żeby Wielka Brytania nie była w Unii Europejskiej, a teraz właśnie tak jest. Czasami rzeczy nierealne stają się realne…

Pozdrawiam wszystkich Polaków na Wyspach Brytyjskich, wszystkich Brytyjczyków z polskimi korzeniami, oraz wszystkich Was, którzy uczycie się języka polskiego.

Nie poddawajcie się! Tak jak Wielka Brytania nie poddała się, tak Wy też bądźcie twardzi, czasami jest ciężko, czasami jest trudno, wieje wiatr w oczy, pada deszcz, jest ciągle pod górę, ale jeśli się nie poddacie, to na pewno dacie radę… Jestem tego pewny, trzymam za Was kciuki!

Dzięki dla Was wszystkich, dzięki, że jesteście, bo jakże by to wszystko było możliwe bez Was… nie byłoby możliwe, bez Was to wszystko nie miałoby sensu.

Czekam na wiadomości od Was, czekam na nagrania, trzymajcie się zdrowo! To wszystko na dziś, do usłyszenia następnym razem, cześć, pa, pa!

---

---

Real Polish PODCAST, Seria 9 (2020) | POSTĘP:
Seria 9 (2020)

• RP389: Jaki był rok 2020
• RP388: Zagadka Cicada 3301
• RP387: Szachy
• RP386: Kaspar Hauser
• RP385: Obce cywilizacje
• RP384: Komputery kwantowe
• RP383: Witkacy
• RP382: Fryderyk Nietzsche
• RP381: Historia Białorusi w skrócie
• RP380: Wakacje w Ustroniu
• RP379: Bronisław Malinowski i antropologia
• RP378: Słowianie i ich języki
• RP377: Jak powstał pierwszy język
• RP376: Wolna wola i determinizm
• RP375: Rozmowa z Frankiem o tym jak uczył się polskiego
• RP374: Janusz Korczak
• RP373: Najważniejsza jest przyjemność z nauki języka polskiego
• RP372: Nieśmiertelność
• RP371: Tamara Łempicka
• RP370: Unabomber
• RP369: Co to są wirusy
• RP368: Bitwa o Anglię
• RP367: Kakao i czekolada
• RP366: To zależy właśnie od Ciebie

---