Blog

This episode is about Janusz Korczak, a Polish Jewish pediatrician, children’s author, and pedagogue. He was a precursor to the work for the rights of the child-man. During the Holocaust, he and his children from the Orphan House were deported to a death camp.
We’ll also hear three recordings I got from the podcast listeners. I’m impressed with how well you speak Polish. I’m waiting for more recordings in Polish!

Listen to the podcast:

–For active members only, PLEASE LOG IN–

Muzyka:
Stringed Disco Kevin MacLeod (incompetech.com)
Autumn Day Kevin MacLeod (incompetech.com)
Lachaim Kevin MacLeod (incompetech.com)
Licensed under Creative Commons: By Attribution 3.0 License
http://creativecommons.org/licenses/by/3.0/
Esperanza by Andy Lowe

* * *

Cześć! Witam wszystkich bardzo serdecznie! Jak się macie? Co dobrego słychać?

Zapraszam do posłuchania nowego odcinka podcastu po polsku. Mam nadzieję, że dzisiejszy temat będzie interesujący dla Was. Nie jest to temat łatwy, cała historia kończy się bardzo źle. Będę mówił o Januszu Korczaku — wychowawcy, pisarzu i lekarzu. Ale to dopiero za moment, bo mamy jeszcze kilka spraw zanim zacznę.

Po pierwsze chciałbym się przedstawić wszystkim, którzy słuchają pierwszy raz podcastu. Mam na imię Piotr, mieszkam w stolicy Polski, czyli w Warszawie. Pewnie wiecie, że stolica Polski to Warszawa… Od kilku dobrych lat prowadzę dla Was ten podcast i muszę przyznać, że sprawia mi to cały czas wielką frajdę, a nawet czuję pewne uzależnienie. Byłbym bardzo nieszczęśliwy, gdyby ktoś zabronił mi teraz tego robić.

Teraz zabrania się wielu rzeczy, prawda? Nie wolno odkrywać twarzy na ulicy, nie wolno jeść w restauracji, nie wolno zbliżać się do innych osób… na szczęście cały czas wolno używać języka polskiego, chociaż były już takie czasy, że było to zabronione. Na przykład podczas zaborów dzieci nie mogły rozmawiać w szkole po polsku, tylko po rosyjsku albo po niemiecku, oczywiście w zależności od zaboru. To się na szczęście skończyło, dlatego zapraszam Was bardzo serdecznie do nauki języka polskiego.

Kochani, zapraszam Was zawsze do przysyłania nagrań po polsku i bardzo się cieszę, że przysyłacie nagrania. Dziś posłuchamy aż trzech nagrań. Nie chcę, żeby kolejka robiła się zbyt długa, nie chcę, żebyście czekali zbyt długo na swoje nagranie.

Muszę przeprosić Oliviera, bo jego nagranie przeleżało trochę w poczekalni, ale w końcu przyszedł na nie czas. Posłuchajmy razem co powiedział Olivier.

Nagranie od Oliviera

Cześć Piotrze! Mówi do ciebie Olivier z Francji. I w końcu zdecydowałem się wysłać do ciebie moje drugie nagranie. Nie wiem czy pamiętasz, ale w sierpniu 2018 wysłałem moje pierwsze nagranie, gdzie obiecałem, że będę nagrywać bez czytania to co napisałem na papierze, więc do ciebie mowię bardzo naturalnie. Bardzo się bałem tego zrobić muszę powiedzieć i naprawdę jestem pewien, że będą duże błędy, ale to nic.
Chciałbym ci oczywiście podziękować za wszystko, za wszystkie podcasty, które wciąż nagrywasz. Ja oczywiście słuchałem wszystkich twoich podcastów, ale to już w październiku 2019 już miałem wszystko dokończone i jeśli tylko widzę na aplikacji, że są gotowe twoje nowe podcasty to bardzo chętnie ich słucham, bo są bardzo ciekawe, wciąż są bardzo, bardzo ciekawe.
Więc dzięki bardzo i chciałbym polecać dwa podcasty, które mi bardzo pomogły po polsku. Pierwszy podcast to jest „Strefa psyche” Uniwersytetu SWPS. To są podcasty o psychologii i są bardzo ciekawe i na bardzo różne tematy. Bardzo pomagają dlatego, że to są długie rozmowy i głosy są bardzo różne, więc polecam dla słuchaczy tego podcastu. Drugi podcast to jest „Nauka XXI wieku” gdzie są długie rozmowy na naukowe tematy (mam nadzieję, że moje końcówki są dobre) i ten drugi podcast to jest bardzo ciekawy dla mnie.
No i cóż to wszystko dla mnie (ode mnie), pa, pa!

Dziękuję bardzo! Wspaniale mówisz po polsku, nagranie spontaniczne bez czytania jest o wiele lepszym ćwiczeniem, o wiele trudniejszym ćwiczeniem niż czytanie z kartki.

Oczywiście słychać, że Olivier poświęcił mnóstwo godzin na słuchanie po polsku. Bardzo dobry akcent, wszystko zrozumiałe.

Wysłuchanie wszystkich podcastów, które zrobiłem to już są dziesiątki… na pewno setki godzin, ale Olivier poleca nam jeszcze podcasty psychologiczne i naukowe. Moim zdaniem to jest bardzo dobry pomysł, żeby słuchać też podcastów nie przeznaczonych dla uczących się języka. Żeby nie bać się tego robić. Niektórzy nie robią tego i słuchają wciąż tylko rzeczy dosyć łatwych, ale ja już nie raz mówiłem Wam, że warto spróbować czegoś trudniejszego przynajmniej od czasu do czasu.

Ważne jest, żeby słuchać tego co nas interesuje, tak jak Olivier to robi. On lubi psychologię, lubi naukę i słucha rzeczy właśnie na ten temat. Lubicie sport, słuchajcie o sporcie, lubicie książki to słuchajcie recenzji książek. Słuchajcie na tematy, które są ważne dla Was, to bardzo pomaga. Ostatni podcast był właśnie o tym, jeśli nie słuchaliście to zapraszam.

Moje gratulacje Olivier! Wspaniała robota! I dziękuję bardzo za miłe słowa. Czekam na kolejne nagranie za jakiś czas.

Ostatni podcast był o przyjemności uczenia się i słuchaliśmy razem nagrania od Żeni, który wspomniał Władysława. To wspaniale jak wiele znajomości i przyjaźni powstaje dzięki temu, że jesteśmy tu razem.

Żenia opowiadał jak poznał Władysława w klubie języka polskiego w Mińsku i tak się składa, że Władysław właśnie przysłał swoje nagranie. Zatem zapraszam Was do posłuchania tego nagrania.

Nagranie od Władysława

Cześć Piotrze! Mam na imię Władysław i jestem z Białorusi, z Mińska, i od lat słucham twoich podcastów, które bardzo lubię i dziękuję ci za te wszystkie nagrania, które są dostępne dla każdego. Rok temu nagrywałem dla ciebie nagranie, które było umieszczone w podcaście numer 349, jak pamiętam. Od tego momentu w moim życiu zmieniło się prawie wszystko, oprócz pragnienia do nauki języka polskiego. Dzięki ci za to też.
8 miesięcy temu przeprowadziłem się do Polski, gdzie studiuję marketing na Uniwersytecie Ekonomicznym w Poznaniu. Na uczelni bardzo mi się podoba. Znalazłem się nawet w jednej organizacji studenckiej NZS, czyli Niezależne Zrzeszenie Studentów. Jest to największa organizacja studencka w Polsce, która robi charytatywne projekty i akcje dla społeczności akademickiej i nie tylko. I to mi się bardzo podoba. Oprócz tego ja znalazłem sobie pracę, którą kocham. Jestem korepetytorem z matematyki dla studentów z naszej uczelni. W tym czasie naprawdę zakochałem się w Polsce. Nigdy w życiu nie byłem na tyle zadowolony i można nawet powiedzieć szczęśliwy. Życie w Polsce zainspirowało mnie i w pewnym momencie postanowiłem założyć swój blog o życiu w Polsce, gdzie opowiadam o ciekawostkach studentów w Polsce, które mogą być interesujące dla osób z zagranicy. Blog prowadzę w języku rosyjskim i myślę, że wielu twoich słuchaczy może się tym zainteresować, więc niżej przesyłam ci link. Jak już nie mogę prowadzić klubu języka polskiego w Mińsku, który prowadziłem rok wcześniej to przynajmniej w ten sposób mogę pomóc ludziom z całego świata.
Chociaż już mieszkam w Polsce, gdzie udoskonalam swój język w warunkach, jakby to powiedzieć, naturalnych, to nadal słucham twoich podcastów w czasie wolnym, bo to nie tylko dobry sposób na naukę języka lecz też interesujące historie i informacje przez, które poznaję coś nowego.
Jeszcze raz dziękuję Ci bardzo za wszystkie twoje podcasty, które pomagają ludziom uczyć się polskiego i życzę dużo zdrowia ci i twojej całej rodzinie w te trudne czasy, pa, pa!

Dziękuję bardzo! Wszystkiego dobrego również dla Ciebie! To naprawdę wspaniale, że jesteś szczęśliwym człowiekiem, że robisz to co lubisz. Tak jak słyszeliście klub języka polskiego prowadzony przez Władysława w Mińsku już nie istnieje, ale możecie poczytać blog Władysława (https://t.me/polski_imigrant). Niestety nie jest po polsku, zatem tylko dla tych, którzy potrafią czytać po rosyjsku. Link daję w tekście podcasty, możecie wejść na stronę Imigrant Polski.

Aleksiej, który jest księdzem kościoła prawosławnego opowiedział co sądzi na ten temat. To bardzo ciekawe, posłuchajmy razem.

Nagranie od Aleksieja

Witam Piotrze! Witam serdecznie wszystkich twoich słuchaczy! Mam na imię Aleksiej, jestem księdzem prawosławnym i mieszkam w Grudziądzu. Jak pisałem do ciebie wcześniej, otrzymałem Kartę Polaka, ponieważ mam polskie korzenie. Z tego powodu postanowiliśmy z żoną zamieszkać w Polsce i uczyć się polskiego. Niestety moja żona i dzieci mieszkają teraz w Rosji, ale mam nadzieję, że wkrótce będziemy razem.
Ponieważ jestem z wykształcenia teologiem, to chcę podzielić się przemyśleniami na temat twojego ostatniego podcastu numer 372 i postanowiłem zrobić nagranie. Myślę, że nasze życie płynie bardzo szybko jak sen, więc na samym końcu wydaje się, że wcale nie żyłeś. Okazuje się, że czas w naszym osobistym rozumieniu jest nieuchwytną wartością, jak woda w dłoniach. Chrześcijanie wiedzą z Biblii, że życie pierwszych ludzi było znacznie dłuższe niż nasze, ponad 900 lat. Następnie stwórca skrócił życie ludzi do 120 lat, potem ludzie zaczęli żyć 70-80 lat i żadna medycyna, żaden postęp naukowy i techniczny, a także metody zdrowego stylu życia nie były w stanie znacząco zwiększyć miary naszego życia.
No dobrze, wyobraźmy sobie, że możemy żyć 10 razy dłużej niż obecnie. Niech to będzie 200, 400, 600 może nawet do 1000 lat aby dogonić ludzi biblijnych. Ale mam pytanie czym wypełnimy te 1000 lat naszego życia. Moim zdaniem większość ludzi na Ziemi nie żyje tak jakby chcieli, al żyje tak jak pokazują nam w telewizji, filmach i reklamach. Obecnie oni tworzą substytucję wartości życia. Niestety wszystko co jest naprawdę ważne w naszym życiu szybko zapominamy. Na przykład możemy łatwo zapamiętać pięciu laureatów Nagrody Nobla, ale trudno będzie zapamiętać trzech nauczycieli, którzy byli szanowani i którzy dali nam wiele w życiu.
Możemy łatwo wymienić pięciu najbogatszych ludzi na świecie, ale trudno będzie zapamiętać trzech przyjaciół, którzy naprawdę byli dla nas lojalni przez całe życie.
Moim zdaniem żaden okres naszego życia nie jest postrzegany przez nas jako wystarczający. Bóg ograniczył granice naszego ziemskiego życia do 7 lub 8 dekad, ale jednocześnie dał nam nieśmiertelność duszy. Nie ważne jak długo, a ważne jest jak przeżyjesz to życie, w jaki sposób przeżyjesz to życie.
Myślę, że to wszystko. Chciałbym bardzo podziękować za twoją pracę i mam nadzieję, że to było również dla ciebie interesujące posłuchać mojego zdania i chciałbym dokończyć słowami, którymi zwykle kończysz podcasty, pa, pa!

To bardzo ciekawe usłyszeć jak to wygląda z punktu widzenia teologa. Dziękuję bardzo Aleksiej za wyjaśnienia. Oczywiście czas jest czymś nieuchwytnym, czymś co trudno określić. Muszę powiedzieć, że czas mnie zastanawia, że nie mogę zrozumieć czasu do końca. Już robiłem podcasty na ten temat, więc myślę, że wiecie o tym. Aleksiej mówi podobne rzeczy, o których ja myślę.

Ale najbardziej zaciekawiło mnie to, że ludzie biblijni żyli 1000 lat, a potem to się znacznie skróciło. Teraz niektórzy znowu chcą żyć po 1000 lat… ale nie wszyscy, Aleksej pyta czym wypełnimy tak długi okres i czy żyjemy naprawdę tak jak byśmy tego chcieli, czy raczej robimy to co narzuca nam społeczeństwo. To są bardzo trudne pytania, prawda?

Dziękuję bardzo za nagranie, życzę Ci Aleksiej, żebyś jak najszybciej spotkał się ze swoją rodziną. Rozumiem, że rozłąka jest związana z zamknięciem granic, ty jesteś w Polsce, a rodzina jest w Rosji i nie możecie się spotkać. to naprawdę trudna sytuacja, ale życzę ci żeby skończyło się to jak najszybciej.

Nie wiem czy słyszeliście o tym, że ksiądz prawosławny jest w Polsce nazywany popem. Pop, tak nazywa się ksiądz prawosławny. Jeśli ktoś powie, na przykład — Rozmawiałem z popem — to rozumiemy, że rozmawiał z księdzem prawosławnym.

Natomiast ksiądz protestancki po polsku to pastor, pastor. Zatem w chrześcijaństwie po polsku mamy księdza, popa i pastora. Trzy odłamy chrześcijaństwa mają… każdy duchowny ma inną nazwę. Tak przy okazji, żebyście wiedzieli.

Wielkie dzięki Aleksiej, wszystkiego, wszystkiego dobrego!

Kochani, czekam na kolejne nagrania od Was, przysyłajcie nie wstydźcie się, nie bójcie się. Fajnie jest usłyszeć co u Was słychać, opowiadajcie jak uczycie się polskiego, ale tak jak zrobił Aleksiej zapraszam też do komentowania podcastów. Również z przyjemnością słucham co myślicie o podcastach, co myślicie na tematy które poruszam w podcastach. Ciekawie jest usłyszeć Wasze komentarze na temat podcastów.

Zapraszam Was również do korzystania z moich kursów języka polskiego i z klubu VIP. To są osobne sprawy. Mam kurs dla początkujących, nazywa się 100 Daily Polish Stories, mam kurs dla średniozaawansowanych 365 Daily Polish Listening, jedna historyjka na każdy dzień w roku, ułatwia systematyczne uczenie. I mam też klub VIP to są filmiki dla tych, którzy dobrze rozumieją, ale chcą rozwijać język polski. W klubie VIP znajdziecie wiele różnych materiałów. Czytam dla Was książki, oglądamy bardzo krótkie fragmenty seriali, ale opowiadam Wam bardzo szczegółowo co powiedzieli aktorzy, po to żeby wszystko było doskonale zrozumiałe.

Kochani, zatem to wszystko na dziś. Dziękuję wszystkim za nagrania, dziękuję za Wasze komentarze, dziękuję że wysłuchaliście podcastu do samiuśkiego końca. Jesteście niesamowici, czuję za duże wsparcie z Waszej strony, jesteście wspaniali. Trzymajcie się zdrowo! To wszystko na dziś, zapraszam następnym razem, pa, pa!

---

---

Real Polish PODCAST, Seria 9 (2020) | POSTĘP:
Seria 9 (2020)

• RP389: Jaki był rok 2020
• RP388: Zagadka Cicada 3301
• RP387: Szachy
• RP386: Kaspar Hauser
• RP385: Obce cywilizacje
• RP384: Komputery kwantowe
• RP383: Witkacy
• RP382: Fryderyk Nietzsche
• RP381: Historia Białorusi w skrócie
• RP380: Wakacje w Ustroniu
• RP379: Bronisław Malinowski i antropologia
• RP378: Słowianie i ich języki
• RP377: Jak powstał pierwszy język
• RP376: Wolna wola i determinizm
• RP375: Rozmowa z Frankiem o tym jak uczył się polskiego
• RP374: Janusz Korczak
• RP373: Najważniejsza jest przyjemność z nauki języka polskiego
• RP372: Nieśmiertelność
• RP371: Tamara Łempicka
• RP370: Unabomber
• RP369: Co to są wirusy
• RP368: Bitwa o Anglię
• RP367: Kakao i czekolada
• RP366: To zależy właśnie od Ciebie

---