VIP1574: Sahara w Polsce

Wybierz się z nami na spacer po Słowińskim Parku Narodowym! Idziemy pieszo przez niesamowity las na ruchome wydmy w Łebie. Zobaczcie zasypane drzewa wyglądające jak Sahara, wiatr zrywający czapki z głów, Jezioro Łebsko i urokliwe, puste plaże. Film prosto z serca – naturalny, prawdziwy i bez montażu! Text file: VIP1574: Sahara w Polsce Cześć moi drodzy, witajcie. Witam was bardzo serdecznie. Musimy dojść tu. Będziemy szli na wydmy. Nie przewróć się. Nie przewróć się. Ostrzegam kamerkę, bo ciągle się wywalała. Kochani, zapraszam was na kolejny filmik bez montażu. Nadzieję, że nie znudzicie się oglądając ze mną wspomnienia z wakacji. Być może niektórzy z was powiedzą: "Piotr, my już tu byliśmy z tobą, byliśmy już w łebie w tamtym roku, byliśmy na wydmach, wszystko to już widzieliśmy. Po co pokazujesz nam to drugi raz?" O, słońce wyszło. Cieszymy się, że wyszło słońce. Słońca nigdy dosyć. By ludzie północy. Lubimy słońce. Lubimy kiedy jest ciepło. A jak widzicie nie było bardzo gorąco. Jesteśmy ubrani w kamizelki, w polary. Borówki, jagody. Borówki i jagody już rosną. Zobacz. No to był maj. Będziemy jechali takim wehikułem, ale z powrotem. W stronę wydm postanowiliśmy pójść na piechotę. To nam zajęło około półtorej godziny. Tak myślę. Szliśmy za to przez taki wspaniały las. Bez ludzi znowu udało się. Znowu bez ludzi udało się. Niewiele osób nas mijało. Zobaczcie jakie drzewo. Niesamowite. No widać całego. Niesamowity korzeń. Ja do okna wejdę. Okno. Prawdziwe okno. Słyszycie te ptaki? Robimy różne śmieszne ujęcia. Bawimy się dobrze. Spacerując po tym lesie było nastawić. Ania ma lepszy aparat niż ja, dlatego tak mówię. Trzeba było twój nastawić i zaraz pójdziemy dalej. Teraz zobaczymy fragment wydmy, ale to nie jest ta największa. Na największą wejdziemy później. To jest taki punkt widokowy w rezerwacie. Nie można wchodzić na te wydmy, ale można obejrzeć z takiego stanowiska do oglądania. I ta samotna sosna bardzo mi się spodobała. To jest takie miejsce, gdzie można obejrzeć okolice, ale na samą wydmę wejście jest zabronione. Chwilę tu odpoczęliśmy i za chwilę poszli Dalej pozdrawiamy was. Pozdrawiamy was wakacyjnie. Czytamy informacje o tym, jak zmieniają się wydmy. Niesamowite to jest, że to wszystko trwa tak przez setki, tysiące lat. A teraz możemy to oglądać, możemy to podziwiać i możemy się cieszyć tą okolicą. Idziemy dalej przez las i dotarliśmy. Dotarliśmy do miejsca, gdzie las się kończy. Gdzie las się kończy, bo został kompletnie zasypany przez piach. Zobaczcie. Jakie to niesamowite miejsce. Wygląda jakbyśmy byli gdzieś na Saharze. Tylko pojedyncze patyki drzew, pojedyncze konary wystają. Pojedyncze konary wystają z piachu. Podobno była tam kiedyś wioska, która teraz jest kompletnie zasypana. Tak to wygląda. Tam jest szczyt, na który potem wejdę. Nie było łatwo chodzić po tym piachu. Wiatr był duży i sypało po oczach. Zobaczcie jak szybko przesuwają się chmury na niebie. To nie jest przyspieszone tempo. Zresztą słychać w mikrofonie jak wieje. Jakiś żuk znalazł się tam na piachu. Chciałem mu pomóc, ale zauważyłem, że sam daje sobie doskonale radę. Myślę, że tam mieszkał, nie znalazł się tam przypadkowo. Po prostu wyszedł na spacer po piachu, a pani żukowa czekała na niego gdzieś w domu z obiadem. I jesteśmy nad morzem z jednej strony tej wyd jest morze, a z drugiej strony jest jezioro. Zobaczymy, czy udało mi się to zarejestrować. Na razie jesteśmy nad morzem i tak wygląda ta wydma od strony morza. Wracamy i spróbuję tam wejść. Te piaski wyglądały jak na Saharze i kolejny, kolejny robaczek temu pomogłem, bo leżał na plecach. Ciężko ma drogę do domu. Zobaczcie. Nie jest łatwo być takim małym robakiem na takiej ogromnej pustyni, ale jakoś musi sobie dać radę. Nie mogę mu cały czas pomagać. Strasznie wiało i wycieczka przyjechała. A to jest to jezioro. To jest jezioro po drugiej stronie wydmy. To jest jezioro. Wielkie jezioro. Drugie co do wielkości w Polsce. Bardzo piękny widok. Szkoda, że tak wiało, ale to dodatkowa atrakcja, że tak powiem. Dzieci zjeżdżały tam jak na sankach po tym piachu. Ale wieje. Cały czas to słyszę w słuchawkach. Zobaczcie, dzieci nie przejmowały się. Dzieci mają zawsze siłę. To jest niesamowite. Dzieci mogą biegać, zjeżdżać, krzyczeć i nigdy się nie męczą. To jest coś niesamowitego. A to ten zasypany las. zasypany las gdzieś w okolicy wioska zasypana setki lat temu. Jestem ciekaw czy ta wydba zasypie kiedyś łebie łebę. Być może. Z powrotem wracamy już busikiem. Nie chce nam się iść z powrotem kolejne półtorej czy dwie godziny. Byliśmy już trochę zmęczeni. Jeszcze weszliśmy na wieżę i oglądamy jezioro z góry, stary pomost. Kiedyś odpływał stąd mały stateczek, ale teraz nie można już nawet wchodzić na pomost. Zobaczcie, jest całkowicie podziurawiony. Chyba tak mogę powiedzieć. Wielkie jezioro. Wielkie jezioro. Rezerwat jest tutaj. Są tutaj orły, bieliki i mnóstwo innych ptaków. Bardzo przyjemnie słychać było śpiew ptaków. Jeszcze chwilę, kręcimy się i wracamy na plażę. Teraz jesteśmy już w innym miejscu. To z innego dnia. Może wieczorem poszliśmy na plażę, nie pamiętam. Mewy nas zaatakowały. że tak powiem, mieliśmy jakąś bułkę i chyba były głodne. Nie chciało im się ryb szukać. Przyleciały do nas na poczęstunek. My siedzieliśmy za parawanem, bo strasznie wiało. No właśnie, prawie że chciały zabierać nam z rąk. Te większe nie były takie śmiałe. O, właśnie to jest nasze stanowisko. Jesteśmy schowani od strony zachodniej strasznie wiało i próbowaliśmy posiedzieć trochę na plaży, skorzystać z tego, że nie ma nikogo, popatrzeć na horyzont i po prostu nic nie robić. Ale nie dało się. Musieliśmy wracać, bo strasznie wiało po oczach. Poszliśmy Do lasu. Poszliśmy do lasu. Następnego dnia na plaży było zbyt zimno, zbyt wiało, więc postanowiliśmy zrobić wycieczkę leśną. Lesie jest też wspaniale. Kolejne ujęcie. Zobaczymy, czy Gimbal zareaguje. Wydaje mi się, że nie. Nie, nie był nastawiony. A to nic. Doszliśmy znowu do plaży. Być może nudzą was już te piaski, ta pustka, ale mi się bardzo podobało. Zobaczcie jak wieje. Zawsze wybieraliśmy taką drogę, żeby wiało w plecy. Inaczej nie dało się iść. Nawet więcej ludzi teraz wyszło. Piesek tej samej rasy. Spaniel cavalier jak nasza Jobie. Biegał w lewo i w prawo. Ten był starszy, kąpał się. Jeśli rzuciłoby się patyk do wody, to za chwilę przynosił i ten statek pogłębiarka, który pracował praktycznie każdego dnia i przesypywał piach z jednej z jednego miejsca w drugie. Nie bardzo wiem na czym to polega, ale wydaje mi się, że dzięki temu plaża w Łebie jest naprawdę szeroka. Takie formacje piaskowe utworzyły się tam przy brzegu. Ciekawie było podejść do tego, popatrzeć jak układa się światło na tym piachu. Wydaje się, że Ania jest bardzo daleko, prawda? Ale tak naprawdę to tylko kilka kroków. Zobaczcie, po 10 sekundach jestem już przy niej. i będziemy szli w stronę kamery. Uda. No właśnie to się działo dosyć często. Był taki wiatr, że aparat przewracał się, chociaż był stojak, taki statyw mały, to i tak przewracał się telefon. Próbuję drugi raz. Zobaczymy, czy się uda tym razem. Nie było łatwo ustawić. Próbuję złapać poziom, znaleźć miejsce, gdzie jest Ania i znowu będę szedł, znowu będę szedł do niej. Zobaczymy, czy tym razem się uda. Zobaczymy, czy uda się filmik. Wydaje mi się, że znowu się przewali, o ile dobrze pamiętam. Biegnę tym razem, żeby być szybciej, bo Już czuję, że za chwilę może kamerka się znowu przewrócić, a może nie. Może tym razem się uda. Jak myślicie? Jak myślicie, czy ujęcie godne Oskara hollywoodzkiego uda się? Tak, jesteśmy już blisko. Wspaniale. Czy warto było zrobić to ujęcie? Oczywiście, że tak. Oczywiście, że było warto. I teraz w drugą stronę. Gdybym to zmontował umiejętnie, dałoby wspaniały efekt, prawda? Być może kiedyś usiądę do tego filmiku jeszcze raz i zmontuję wszystko tak jak należy, ale mi podoba nawet się obejrzeć to tak jak teraz jest, bez montażu, bez muzyki. Słuchać tylko jak szumi wiatr, jak fale rozbijają się o brzeg. Jak śpiewają ptaki, jak szczeka pies. Nie, pies szczeka teraz u mnie za oknem. Wydawało mi się, że na filmiku. Wejście numer jeden. Wejście numer jeden w łebie oddalony jest. Jakieś 5 km od centrum, może nawet dalej. Poszliśmy plażą, a wracać będziemy lasem. Bardzo fajna wycieczka. Po drodze spotkaliśmy takie miejsce z ławeczką i połączyliśmy się przez internet z naszą córką, która była zupełnie w innym końcu świata. w tamtym czasie daleko, daleko Santiago de Chile, ale dzięki internetowi takie połączenie było możliwe i udało się wspaniale. Mogliśmy porozmawiać chwilkę, odpoczywały trochę, robiły sobie selfie. Muszę poprawić troszeczkę, żeby było widać. Próbuję jeszcze raz, ale widzicie, ja nie umiem tego robić. Co za to jest dziad. Co za to jest dziad. Nie chce się… nie chce współpracować ze mną. Nie lubi mnie ten gimbal. Ale fajne miejsce, co wśród tych drzew w cieniu. Chętnie. Ja bym tam wrócił teraz i posiedział z pół godzinki, posłuchaj jak śpiewają ptaki. Hm. Mogę wrócić chociaż tak patrząc. Ja nagrywam. Nie, czekaj. Znaczy, że nie otwieram. O, udaje nam się połączyć. No nie, no nie, nie. Udaje nam się połączyć z naszą córką. Fajnie jest. Kochana, my ci przesyłamy z znad morza pozdrowienia, życzenia. Drynda ci. Czekaj, tak zrobimy. Odłącz, bo my jesteśmy w lesie. Doszliśmy strasznie daleko. Boże. I musimy teraz wrócić jakoś. A nie wiemy jak, bo już jest 100 000 kroków. 11 i teraz musimy jakoś jeszcze lasem się dotargać. Ale widzisz jaka pogoda. Widzisz? No to nagrywa jak my nagrywamy. Podoba mi się, że nie podoba mi się i musisz wstawać. Nie wstawa. O, widać las. Jesteśmy już zmęczeni. Przed nami jeszcze cały powrót. Nie chciało się wracać. Przed nami jest jeszcze 7 km przed nami. Na szczęście przez wspaniały las. O, zobaczcie, spotkaliśmy padalca. To nie jest wąż, to jest jaszczurka bezna. Jaszczurka, która nie ma nóg. Skoczy na mnie. Ciekawe. W Polsce nie ma jadowitych węży, więc nie ma czego się bać. Wracamy przez las. Nie chcę nic mówić. Bo przyjemnie jest posłuchać tego dźwięku lasu. Trzymajcie się. Na tym się kończy ten filmik, ale będzie jeszcze trzecia część. POSTĘP: Wszystkie wycieczki z Piotrem

VIP1574: Sahara w Polsce

Co mówią słuchacze?

More posts

VIP1574: Sahara w Polsce

RP523: Krzyżacy

VIP1573: Spokojne wakacje nad morzem

VIP1572: Zamek w Malborku