RP524: Duchy i Chico Xavier

Ten człowiek sprzedał miliony książek, ale cały zysk oddał ubogim, a sam do końca życia mieszkał w skromnym domku. To opowieść o niezwykłym fenomenie, wielkiej skromności i tajemnicy, której do dzisiaj nikt w pełni nie wyjaśnił. Dziś opowiem Wam o człowieku, którego jedni uważali za wielkiego oszusta, a inni… nominowali do Pokojowej Nagrody Nobla.

Cześć! Witam Was bardzo serdecznie i zapraszam do posłuchania czegoś interesującego po polsku. Mam na imię Piotr i prowadzę dla Was ten podcast. Prowadzę również stronę realpolish.pl z kursami, klubem VIP, znajdziecie tam też transkrypcje, quizy, zachęcam do wejścia i do ćwiczenia języka polskiego ze mną.

Kochani, a teraz zanim zacznę opowieść chciałbym zacząć od pytania, które może Was zaskoczyć: Czy wierzycie w duchy? Albo inaczej – czy wierzycie, że istnieje świat niewidzialny dla naszych oczu, który ma na nas ogromny wpływ?

Nawet jeśli jesteście sceptykami, pomyślcie o tym przez chwilę w kontekście nauki języka polskiego. Kiedy słuchacie polskiego, w Waszym umyśle dzieje się coś niematerialnego. To nie jest tylko czysta mechanika. Gdzieś w tle, w Waszej podświadomości, budzi się nowy, niewidzialny świat – intuicja językowa, która nagle, sama z siebie, podpowiada Wam odpowiednie słowa. Czasami czujemy, jakby te słowa spływały na nas z zewnątrz, jakbyśmy byli tylko przekaźnikiem. Wcale nie musimy myśleć.

Chcę Wam dzisiaj opowiedzieć o człowieku, który napisał mnóstwo książek, a twierdzi, że nie musiał myśleć, jego ręka zrobiła to automatycznie. Przeniesiemy się do Brazylii, aby poznać niezwykłą, pełną zagadek historię Chico Xaviera – jednego z najsłynniejszych mediów na świecie, człowieka, który twierdził, że jest jedynie piórem w rękach duchów.

Zanim jednak przeniesiemy się do Brazylii, chciałbym podzielić się z Wami czymś bardzo wyjątkowym. Dostałem przepiękną wiadomość od Asty z Białorusi. Posłuchajmy!

Dziękuję bardzo za miłe słowa i za życzenia. To co powiedziałaś zrobiło na mnie wrażenie. Uczyłaś się polskiego czytając przez pięć lat książkę Murakamiego na głos! To jest dopiero wytrwałość! Moje gratulacje!

Posłuchajcie, posłuchajcie jak pasja do języka i szukanie tego piękna, o którym pisał Murakami, może stać się ucieczką od naprawdę tragicznej rzeczywistości. Leonid miał przylecieć do Polski, ale plany pokrzyżowała wojna i spadające pociski. A jednak… nie poddał się.

Leonidzie, ogromne, ogromne dzięki za to nagranie! Muszę powiedzieć, że jestem pod wielkim wrażeniem Twoich umiejętności. Mówisz po polsku fantastycznie, bardzo płynnie. To niesamowite, że uczyłeś się tylu różnych języków przed każdą podróżą.

I masz stuprocentową rację z tymi zapożyczeniami! Twoja znajomość niemieckiego bardzo pomaga Ci w polskim, ponieważ w naszym języku mamy mnóstwo tak zwanych germanizmów. Słów pochodzących z języka niemieckiego.

Słowa, o których wspomniałeś dach i kelner trafiły do polszczyzny wieki temu. Bardzo dawno temu. Takich słów jest u nas znacznie więcej, na przykład kartofel, szlafrok, jarmark, warsztat.

Mówisz o oficiancie. Rosyjski wyraz oficiant faktycznie ma korzenie łacińskie. Officiare po włosku, office po angielsku mają to samo pochodzenie. W Twojej głowie te wszystkie języki: rosyjski, hebrajski, niemiecki i polski, po prostu spotykają się i pomagają sobie nawzajem. To musi być wspaniałe uczucie.

Ale najbardziej poruszyło mnie to, co powiedziałeś o swojej sytuacji. Słuchasz mojego podcastu w Jerozolimie, w tak trudnym, niebezpiecznym czasie. To, że w tak dramatycznych okolicznościach odnajdujesz spokój, pasję i radość w nauce języka polskiego, jest dla mnie czymś niezwykłym. To pokazuje ogromną siłę ludzkiego ducha… i znowu wracamy do tego, o czym pisał Murakami i o czym rozmawialiśmy przy okazji historii Chico Xaviera. Piękno i pasja potrafią być schronieniem przed złem tego świata. Jasne, z moich ust to brzmi trochę zbyt górnolotnie, ale trudno to mi powiedzieć inaczej.

Leonidzie, życzę Tobie i Twojej rodzinie przede wszystkim bezpieczeństwa i pokoju. Mam nadzieję, że będziesz mógł sprawdzić swój polski na żywo tutaj w Polsce, że przyjedziesz do Polski i będziesz miał wspaniałą przyjemność rozmawiać po polsku z ludźmi po prostu.

Wielkie dzięki za nagrania od Asty i Leonida. Wspaniałe nagrania. Piękne. Czekam na kolejne od Was. Co dla Was jest schronieniem w trudnych chwilach? Po prostu napiszcie w komentarzu. Nawet jedno zdanie. To będzie wiadomość dla mnie, że temat był ważny, że temat był potrzebny, że ma sens to robić, bo przecież bez Was to wszystko nie ma zupełnie sensu.

Kochani, wielkie dzięki za dziś i do usłyszenia w kolejnym odcinku. Trzymajcie się zdrowo, cześć pa, pa!