VIP1575: Wiatr, plaża i ptasi koncert

Zapraszamy na majowy spacer po Łebie! Mimo zimnego wiatru i bałtyckiej wody o temperaturze 8°C, humory nam dopisują. Zobaczcie kulisy naszego nagrywania, ucieczkę przed wiatrem do lasu i niezwykłe spotkanie z rodziną dzięciołów. Posłuchajcie ze mną prawdziwego ptasiego koncertu i ćwiczcie naturalny język polski! Text file: VIP1575: Wiatr, plaża i ptasi koncert Cześć moi drodzy, witajcie. Mam nadzieję, że zechcecie spędzić jeszcze kolejne 15 minut ze mną i z Anią nad Bałtykiem. Słońce cały czas ostro świeci, ale wikingowie przysyłają z północy ostry zimny wiatr. Ale to nic, humory nadal nam dopisują. Jest wspaniałe rześkie powietrze. Dlatego jest przyjemnie jeszcze raz wrócić pamięcią do tamtych chwil. Zobaczcie jakie dziwne budowle powstały na plaży. Budowle, które pow Dzięki naturze to nasz obóz. Zobaczcie, musieliśmy dobrze się schować przed wiatrem, bo strasznie wiał, ale robiło się coraz cieplej. Robiło się coraz cieplej, chociaż wiatr cały czas dokuczał. I kiedy leżysz na piasku nisko, wtedy naprawie, naprawdę sypie po oczach. A To był chyba weekend i więcej ludzi przyjechało odpocząć. Zachęcam Anię do wejścia do wody, ale będziemy obserwowali twoją reakcję. Nie udało mi się chyba jej namówić. Zimna woda. Zimna woda. Myślę, że około 8u, może 10 stopni, ale chodziliśmy. O, nie jest tak źle. Nie jest tak źle. Bardzo dobrze hartuje taka zimna woda. Kiedy wchodzisz na chwilę do zimnej wody, potem wychodzisz na piasek, ogrzewasz trochę nogi i z powrotem wchodzisz. Ciepło. Ciepło. Jak dawaj. Bardzo ciepło. Lubię patrzeć na te fale, które od tysięcy lat przewalają się w tym samym miejscu. Szubora, uspokaja. Ktoś łowił ryby. Ciekawe, ciekawe czy udało się złowić jakąś wędki wbite w piach. Ale nie widziałem, żeby coś złowili. W takich kałużach można powiedzieć było o wiele cieplej. Cieplusieńkie jeziorko. W takich kałużach woda nagrzewa się dosyć szybko, ale zobaczcie jaka czysta. I lubią dzieci wskakiwać do takich kałuż. Kiedy byłem dzieckiem to też lubiłem siedzieć w takich kałużach. Bo tam woda o wiele cieplejsza. Próbujemy robić selfie. Noszę taką karimatę na plecaku, żebyśmy mogli się położyć. A to jakaś mewa próbuje złapać coś na obiad. Ania jednak zdecydowała, że będzie szła po wodzie. U to ujęcie chyba mi nie wyszło. Powinienem to chyba przekręcić. Przepraszam was za to. Nieudany fragment filmu. Przemilczmy to. I kolejna moja próba namówienia aparatu. Nie umiem tego. Słyszycie jak się denerwuje? O, sam się przekręcił ta technologia. Weź to zaznacz, żeby to zadziałało. Bez Ani nie dam rady. Tylko ona zna te gesty. O i za pierwszy. Widzicie, że praca operatora kamery to nie jest łatwa rzecz. O, zawsze trzeba mieć kogoś do pomocy. Jestem pewny, że za chwilę się wywali. Tak czułem. Co chwilę się to działo, bo wiatr był naprawdę duży i a buty miały buty miały służyć jako obciążenie dla statywu, ale to nic nie dawało, bo wiatr był zbyt wielki. Zobaczcie ile pracy wymaga, żeby później na filmiku i kolejny raz ile razy wymaga, ile czasu wymaga praca, żeby na filmiku później obejrzeć trzy może 5 sekund ujęcia. To niesamowite. W końcu zrezygnowaliśmy, bo nie dało rady. Tak wiało. Statek widzę tam i pies biegnący. Czasami siedziałem tak godzinę, pół godziny i patrzyłem przed siebie. żeby po prostu delektować się tym widokiem. Po prostu patrzyłem przed siebie bez telefonu, bez słuchawek, bez podcastów, po prostu patrząc przed siebie w horyzont. Czasami ten statek podpływał, który przesypywał piach z jednego miejsca w drugie. Gdzie teraz pójdziemy? Chyba wyjdziemy z plaży do lasu. Dość już tego wiatru. Czasami musieliśmy uciec do lasu. Już widzieliście jak ten las wygląda, ale zapraszał was jeszcze raz. Jeszcze raz pójdziemy przez ten sam las. Ale nie odchodźcie, bo przyrzekam wam, że na koniec spotkamy coś ciekawego. To jest film, to wolność, swoboda. Ale ładnie tutaj. Ładnie tutaj rzeczywiście i cicho. Tak, wiatr już nie wieje. Ptaki śpiewają. To był maj. W maju jeszcze dużo ptaków śpiewa. Później w lipcu, w sierpniu już nie Ale w maju tak. Co tam się stało? Nie pamiętam. Piękna sosna. Wypatrujemy chyba jakiś ptaków, ale nie wiem czy nam się udał. Fajnie jest, że nie ma zbyt dużo turystów. To chyba podobało mi się najbardziej. Co było? 3,5 km przeszliśmy. Jak mało. No 3,5 km. Ale jeszcze trzeba wrócić do domu. To razem siedem. Nie tak, nie tak. gorzej i kolejny raz to samo. Uciekam za nią daleko, daleko i później mamy zamiar przejść przed kamerą. Ile to razy próbowaliśmy? Normalnie wycina się te wszystkie fragmenty, ale ja postanowiłem zostawić to taki eksperyment. Słyszycie? Teraz nie będę przeszkadzał. Coś pięknego. To był jakiś Rajski zakątek. Mnóstwo mnóstwo ptaków śpiewało. Tak ci powiem, że jestem mniej niż tam było wniose. A zobaczcie co tutaj się dzieje. Do ptaków doszły jeszcze żaby. prawdziwy koncert leśny. Mógłbym tam siedzieć i słuchać godzinami. Poszliśmy dalej i kawałek dalej spotkaliśmy rodzinę dzięciołów, ale jeszcze wcześniej ptak śpiewający na trzcinach. ciekawą melodię śpiewał. Nie chcę mu przerywać. Wiem, że nie nauczycie się zbyt dużo polskiego, jeśli nie będę mówił, ale wybaczcie mi, on tak pięknie śpiewa. Mam nadzieję, że i wam się podoba. Piękne jezioro. Niesamowita piosenka. Prawdziwe ptasie radio. A to rodzina dzięciołów, o której mówiłem. Na górze siedzi. O, jest jest. Się wchodził. Kuźwa, niewiarygodnie. Dzięcioł przyszedł do swoich małych. Drugi, drugi będzie chodził. Słyszycie jak małe wołają: Mama, tata, dajcie obiad. Strasznie głodne są. Chodź do dziupli. A dzięcioły przylatywały i wchodziły do dziupli. Dziupla. Tak po polsku. nazywa się ten otwór w drzewie, w którym mieszkają dzięcioły. Pierwszy raz coś takiego widziałem. Dzięcioły karmiące dzieci swoje. A to już jest inne miejsce. Chyba jeden z ostatnich wieczorów w Łebie. Powoli nasz filmik dobiega końca. Idziemy do portu. O, ale to nie można zwisnąć. O Jezu. Idziemy do portu. Będziemy przechodzić koło tego muzeum nowoczesnego. Niestety jeszcze nieczynne, więc nie mogliśmy zwiedzić. Kupiliśmy gofra i chyba nasze ostatnie wyjście na plażę. Dobre gofry, świeżo pieczone w porcie. ją na świeżym powietrzu doskonale. Jak widzicie wiatr nie przestaje wiać. Słońce wali po oczach, jest już bardzo nisko. Pa, pa! Żegnamy się z wami powoli. Trzymajcie się. To już koniec naszego filmiku. Mam nadzieję, że nie znudziliście się zbytnio. Dla mnie to bardzo przyjemne wspomnienia. Trzymajcie się do następnego razu. Cześć! Pa, pa! POSTĘP: Wszystkie wycieczki z Piotrem

VIP1575: Wiatr, plaża i ptasi koncert

Co mówią słuchacze?

More posts

VIP1575: Wiatr, plaża i ptasi koncert

VIP1574: Sahara w Polsce

RP523: Krzyżacy

VIP1573: Spokojne wakacje nad morzem