VIP624: Warto trochę zwolnić

This time I want to slow down. I invite you to short trip near the Wisła river where nobody will destroy silence and calm. Download audio file:VIP624-Zwolnij.mp3 Cześć! Dziś chcę zaprosić Cię na krótką wycieczkę nas Wisłę. Ja mieszkam w Warszawie, ale nie w centrum Warszawy. Mieszkam na obrzeżach Warszawy i mam bardzo blisko do rzeki, czyli do Wisły. Na pewno wiesz, że Wisła to najdłuższa rzeka w Polsce. Bardzo się cieszę, że brzeg Wisły nie jest betonowy. Wszystko jest tutaj naturalne. Dlatego bardzo lubię tutaj przychodzić. W tym miejscu nie wolno budować domów, dlatego nie ma tutaj ludzi. Ten teren czasami jest zalewany przez wodę. Dlatego nazywa się taki teren, terenem zalewowym. Kiedy jest dużo wody w rzece, na przykład na wiosnę, kiedy topnieje śnieg, albo po dużych deszczach, wtedy woda nie mieści się w korycie rzeki i wylewa się właśnie na teren zalewowy. Dlatego nie ma sensu budować tutaj domu. W tym miejscu rzadko można spotkać ludzi, czasami tylko ktoś przychodzi z psem, ale ludzie łowią ryby. Ja bardzo lubię tu przychodzić i patrzeć jak zmienia się wszystko w różnych porach roku. Teraz jest luty, czyli miesiąc zimowy, ale wygląda na to, że zima w tym roku skończy się trochę wcześniej niż zwykle. Nie ma już prawie śniegu i robi się coraz cieplej. Na drzewach nie ma jeszcze jednak liści, trawa nie jest jeszcze zielona. Ale słychać już śpiewające ptaki, myślę, że to są sikorki. To są ptaki, które są w Polsce przez całą zimę, a w lato odlatują bardziej na północ. Wygląda na to, że sikorki lubią jak jest trochę chłodniej. Teraz widzimy właśnie Wisłę, tak jak mówiłem największą rzekę w Polsce, najdłuższą rzekę w Polsce, która płynie z południa na północ przez całą Polskę. Bardzo jest dzisiaj spokojnie. Wisła płynie. Można posiedzieć sobie nie spieszyć się, można pomyśleć o różnych sprawach zupełnie zapominając o codzienności. Wystarczy wsłuchać się w to jak słychać wodę, wiatr, ptaki. Naprawdę bardzo wspaniałe miejsce. Bardzo, bardzo lubię tutaj przychodzić. Nie ma już lodu na Wiśle nie ma kary, ponieważ od kilku dni jest ciepło, ale czasami w zimie potrafi być lód na Wiśle. Ale tym razem zobaczcie, nie ma, nie ma lodu woda płynie sobie spokojnie. Nie ma nikogo, zupełnie nikogo, jestem sam. Posiedziałem sobie na brzegu Wisły popatrzyłem na wodę. Cieszyłem się słońcem, które grzało mi twarz. Było bardzo, bardzo przyjemnie. Taką porę roku czasami nazywamy przedwiośniem, ponieważ jest przed wiosną. Wiosna dopiero nadejdzie, zrobi się cieplej, zrobi się zielono, ale do tego czasu musimy jeszcze poczekać. Na razie wygląda na to, że mamy przedwiośnie. Chociaż różnie to może być, bo każdego dnia pogoda może się zmienić. Może znowu wrócić na kilka dni zima. Chociaż mam już nadzieję, że nie będzie zbyt zimno w tym roku. Czekam już na wiosnę. Zobaczcie jaka spokojna woda. Słońce odbija się w wodzie, bardzo, bardzo przyjemnie. Lubię przychodzić tutaj żeby pobyć samemu, żeby zapomnieć o komputerach, zapomnieć o wielkim mieście, zwolnić trochę, zatrzymać się, zebrać myśli. Nasze życie pędzi zbyt szybko, zbyt szybko się wszystko dzieje. Dlatego warto jest czasami zatrzymać się, popatrzeć na świat jakby w zwolnionym tempie. Nie spieszyć się za bardzo. Nie ma się dokąd spieszyć, dobrze jest nacieszyć oczy tym co widzimy teraz, tym co nas otacza i właśnie przyroda jest tym co lubię najbardziej, lubię patrzeć jak płynie woda, jak woda przelewa się, nigdy się nie kończy. Rzeka była to wczoraj, przedwczoraj, miesiąc temu, rok temu, 100 lat temu, 1000 lat temu. Lubię nie spieszyć się nigdzie. Siedzieć i nie myśleć o czasie. Czas płynie tak jak ta rzeka, ale to nie ma znaczenia niech sobie płynie. Jest tak miło jest ten przyjemnie siedzieć tutaj i obserwować naturę, słuchać ptaków na topniejący śnieg. Zobaczcie to już resztki śniegu, które zostały na drzewie. Niedługo rozpuszczą się, słońce roztopi śnieg, przyjdzie wiosna. Coraz więcej ptaków, coraz głośniej śpiewają. Zrobi się weselej, wtedy znowu przyjdę nad Wisłę, znowu usiądę tutaj i znowu pokażę Wam filmik. Będzie inny, będzie bardziej zielony. Teraz nie ma jeszcze trawy, nie ma liści na drzewach. Liście są na razie usunięte, zobaczcie. Wszystko zmienia się cyklicznie. Liście rosną, a potem usychają. To nic, że usychają bo za rok znowu urosną nowe zielone, młode liście. Jest tutaj zupełnie inaczej niż w mieście, gdzie ludzie śpieszą się, pędzą, gonią. Wciąż myślą o kolejnym dniu, o tym co będzie w weekend, o tym co będzie za tydzień, za miesiąc. Ludzie planują, myślą o przyszłości, zapominają o tym co dzieje się teraz. Zapominają o tym co jest najważniejsze. Przecież jest tylko to co jest teraz. To co było już minęło, a to co będzie… nie wiadomo jakie będzie. Liczy się tylko to co mamy teraz. I tak powoli, powoli kończy się nasza wspólna wycieczka nad Wisłę. Mam nadzieję, że podobało Wam się, że podobała Wam się przyroda, że podobał Wam się spokój jaki tutaj panuje. Właśnie po ten spokój przychodzę tutaj najchętniej. To tyle na dziś trzymajcie się do następnego razu, pa pa! POSTĘP: Wszystkie wycieczki z Piotrem

VIP624: Warto trochę zwolnić

Co mówią słuchacze?

More posts

VIP1569: Poprawność gramatyczna C1

VIP1568: Mocny Człowiek 11

RP522: Medal w kartonie

VIP1567: Mocny Człowiek 10