VIP1603: Ojcowski Park Narodowy 02

Drugą część naszej podróży zaczynamy od Zamku w Pieskowej Skale. Zobaczymy również słynną Maczugę Herkulesa. Potem wejdziemy do Jaskini Ciemnej, dawnego domu neandertalczyków. Dziś jest to dom zimujących tu nietoperzy i... jadowitych pająków. Cześć moi drodzy. Witam was bardzo serdecznie i zapraszam na drugi, drugą część filmu z Ojcowskiego Parku Narodowego. Dzisiaj odwiedzimy jaskinię. Dzisiaj będziemy na zamku. Zatem myślę, że to jest ciekawa wycieczka. Pojedziemy do Pieskowej Skały. Nie do piaskowej skały. To słowo nie pochodzi od piasku, tylko pochodzi od psa, od pieska, pojedziemy do Pieskowej Skały. Jest taka legenda, że pies uratował uwięzioną księżniczkę i przynosił jej jedzenie na tą skałę. Wspinał się i przynosił jej jedzenie. Dlatego to miejsce nazywa się Pieskowa Skała. I jest tam zamek bardzo znany, a przede wszystkim myślę, że jeszcze bardziej znana jest Maczuga Herkulesa. To jest wielka skała, która wygląda faktycznie jak maczuga i wszyscy Polacy wiedzą gdzie jest Maczuga Herkulesa. Jest to niezwykle znany symbol tego miejsca. Zatem zapraszam was do Pieskowej Skały. I już widzicie zamek w Pieskowej Skale. A to jest Maczuga Herkulesa, o której mówiłem. Zobaczcie, niesamowita skała. To my przed maczugą. Tak wygląda ta skała i idziemy do zamku. Z dala na skale jest już widoczny zamek. Mijamy Maczugę Herkulesa. Z tej strony wygląda naprawdę jak maczuga. Trzeba wspiąć się na górę dosyć stromym wejściem i po kilku minutach jest się przed bramą zamkową. Tak, wchodzi się na zamek. Można wybrać drogę zwiedzenia tylko na zewnątrz zamku. Można wejść do środka. My weszliśmy do środka, żeby zobaczyć co tam jest. Jest makieta. Jak wygląda zamek w całości, żeby sobie łatwiej wyobrazić. Bardzo piękny zamek, bardzo stary zamek. Ten zamek powstał na początku XIV wieku i został wybudowany oczywiście przez Kazimierza Wielkiego. Jest osią całego zespołu zamków tak zwanego Szlaku Orlich Gniazd. Zobaczcie jak wygląda na dziedzińcu. Bardzo ciekawie położony na skalę niedostępny zamek. Później w historii ten zamek przeszedł w ręce prywatne, ale miał szczęście, nie został nigdy zburzony, więc oglądamy go w pełnej krasie, można powiedzieć. I jesteśmy we wnętrzach. Jest tutaj kilka wystaw. Oryginalne rzeczy z zamku nie zostały zachowane. Być może te, które teraz oglądamy są, nie jestem pewny. Większość wystaw są to rzeczy przywiezione z Wawelu, z muzeum z Krakowa. Zatem oglądaliśmy wnętrza, oglądaliśmy wystawę. Jest dużo do zwiedzania. Około dwóch godzin chodziliśmy po tym zamku i widzieliśmy mnóstwo wystaw, ale nie będę Wam opowiadał o każdym obrazie, o każdej rzeczy. Chciałem wam ty tylko pokazać ten obraz. To jest bardzo ciekawe, jak wyglądało kiedyś, jak wyglądało otoczenie zamku. Kiedyś nie było drzew. Ludzie wycięli wszystkie drzewa dookoła, bo były potrzebne prawdopodobnie do budowy. Dziś las odrósł, drzewa odrosły i otoczenie wygląda troszeczkę inaczej. Ania, może przebierzesz się w taką? Muszę wam powiedzieć, że zamek był ulubionym miejscem filmowców. Tu nakręcono wiele scen w polskich filmach. Na przykład w filmie Janosik albo Ogniem i Mieczem, Potop. Wiele, wiele filmów było tutaj kręconych. Kilkadziesiąt filmów, ale ostatnio jakoś zamek wyszedł z mody. Być może teraz kręci się inne filmy i filmowcy nie przyjeżdżają tutaj do Pieskowej Skały kręcić filmów. Zatem być może powrócą tu kiedyś, żeby nakręcić jakiś film historyczny. Opowiadałem wam legendę o psie, który uratował księżniczkę i że właśnie od tego pochodzi nazwa Pieskowa Skała. Ale prawdopodobnie to nie jest prawda. Prawda jest taka, że pierwszy Prywatnym właścicielem był Piotr Szafraniec. I kiedyś na Piotra mówiło się Pieszko, zdrobniale. Zatem można by powiedzieć, że to jest Piotrowa Skała. Pieskowa Skała, czyli Piotrowa Skała. Skała Pieszka. Chciałem zwrócić waszą uwagę jeszcze na sentencję, która jest pisana nad oknem. Ten napis powstał w XV wieku i jest to jeden ze starszych napisów po polsku, ponieważ zwykle w tamtych czasach pisano po łacinie. Zobaczcie, jest całkowicie zrozumiały do dzisiaj. Mnie tu dla obrony zbudowano, a bogów opiekę podano, gdyż bez ratunku jego nie obroni nikt niczego. Zatem bardzo ciekawy napis nad oknem przy wejściu do zamku. I tak kończy się nasza wyprawa na zamek. Wracamy do serca parku. Wracamy do Ojcowa. Dzisiaj wybieram się do jaskini ciemnej, gdzie odnaleziono stanowisko Neandertalczyków. Zobaczymy jak tam wygląda. Piękny poranek dzisiaj. Zobaczcie jak pusto. Nie ma nikogo. Piękne góry w okolicy. Skały, raczej można powiedzieć. Miałem trochę szczęścia, bo przyszedłem tu pierwszy, a bilety sprzedają, jeśli są przynajmniej dwie osoby. Ania jest w kawiarni w tym czasie i czekałem, żeby ktoś przyszedł. Okazało się, że przyszli państwo i również chcą obejrzeć. Zatem trzy osoby będą w jaskini i myślę, że będzie fajna zabawa. Trzeba się wspiąć kawałek na skałę i jesteśmy już przed wejściem. Grota znaczy to samo co jaskinia. Po prostu inne słowo. Wchodzimy do jaskini. Czyli zamknąć wejście? Może zamknę tylko żeby się nie zatrzasnęło za nami. Tak, tak, tak. Ja zamykam jaskinię. Niesamowicie wygląda. I jesteśmy już w jaskini. Jaskinia jest miejscem, gdzie zimują, gdzie hibernują nietoperze. Prawie wszystkie nietoperze, które żyją w Ojcowskim Parku Narodowym, hibernują w tej jaskini. 1000 nietoperzy tutaj naliczono. Zobaczcie, jeden już lata i jaskinia jest bardzo szybko zamykana dla zwiedzających już 15 września, właśnie dlatego, że przylatują nietoperze. Wiem, że państwo w jaskini Łokietka już byli. Fantastycznie. A pan też już był? Kiedyś byłem. Wiele lat temu. Aha. Pamiętam, że tam są różne komory. Dobrze, dobrze. Jestem ciekaw, czy zrozumieliście. Pani przewodnik pytała czy byłem w Jaskini Łokietka? To jest inna jaskinia, która jest również w tym parku. Byłem w Jaskini Łokietka 40 lat temu. Na początku zwiedzania pani przewodnik opowiadała nam o nietoperzach i jest taki przesąd wśród ludzi, że nietoperze mogą wplątać się we włosy człowieka. Ja oczywiście nie mam tego problemu. Ja nie mam włosów, to jestem spokojny. Jakiś poleciał. O, latają, latają, kolejne jeszcze. A teraz jeszcze tak szybciutko szata naciekowe, bo jednak w każdej jaskini jestem zobligowana do tego o tym opowiedzieć, nawet jeżeli państwo to już świetnie znają. I później pani opowiadała o stalaktytach i stalagmitach, które zostały oczywiście pourywane przez ludzi w XIX wieku i teraz nie ma tu praktycznie niczego. Bo stalaktyty rosną przez 200 lat 1 cm. Ale co ciekawsze, zobaczcie, znaleźliśmy prehistoryczne kości, które leżą w namulisku. Tak nazywa się podłoga jaskini. To są kości prehistorycznych zwierząt, ponieważ tutaj w jaskini ukrywali się neandertalczycy, ukrywali się, mieszkali, mieli tutaj swoje schronienie. I teraz podejdziemy do stanowiska archeologicznego, w którym wykopano wiele narzędzi, wiele kości neandertalczyków. Już podchodzimy do tego stanowiska, które jest przy wejściu do jaskini, ponieważ neandertalczycy głównie przebywali przy wejściu. Nikt nie chciał wchodzić głęboko tam, gdzie jest ciemno, gdzie jest mokro, prawda? I na koniec Przed wejściem oglądaliśmy sieciarza jaskiniowego, jadowitego pająka, który strzeże wejścia do jaskini. Za chwilę zobaczycie. Pani pokaże nam sieciarza. Właśnie zawsze jest problem. Pająku gdzie jesteś? Tak, dokładnie. Zmieniają się lokalizacjami i i to troszeczkę przysparza mi problemów. Tutaj pokażę palcem 10 cm. A rzeczywiście! To jest oczywiście to jest sieciarz jaskiniowy, jest jedenym z najbardziej jadowitych pająków jakie mamy w Polsce. O! To trzeba było wcześniej mówić On ma silną neurotoksynę, ale jakby to powiedzieć dla swoich ofiar. Dlatego, bo raczej nie ma zagrożenia, ponieważ on ma dość mało te szczękoczułki i jest naprawdę niewielka szansa, że realnie przegryzie naszą skórę, ale gdyby do tego doszło, to podobno boli to tak jak użądlenie. Zatem nie jest taki groźny ten sieciarz jaskiniowy, ale użądlenie osy nie jest takie przyjemne, prawda? I na koniec rekonstrukcja neandertalczyków. Siedzi rodzina Neandertalczyków. Są zbyt ciemni. Niestety oni są zrobieni chyba z drewna i nie mają prawdziwego koloru, ponieważ Neandertalczycy mieli jasną skórę i to jest trochę mylące, ale to nic. Tak to wyglądało w Jaskini Ciemnej. Również przed nimi widzicie jest wykopany otwór, to archeolodzy szukali kości, szukali narzędzi neandertalczyków. Jak Wam się podobało w jaskini? Mi bardzo podoba się historia o Neandertalczykach. Rozbudza moją wyobraźnię, także jestem bardzo zadowolony. Myślałem, że chodzi się z pochodnią. Byłoby jeszcze ciekawiej. Google rozpuszcza taką plotkę i park próbuje to z… spowodować, żeby ta informacja została zmieniona, ale jednak Google niestety mówi nieprawdę, że tutaj przewodnik oświetla jaskinie pochodniami. W rzeczywistości ma elektryczne lampy, ale i tak jestem bardzo zadowolony. Bardzo mi się podobało. Zobaczcie, kolejna jaskinia. Mogłoby być takie letnie schronienie dla Neandertalczyka. W zasadzie to nie jaskinia, tylko taka mini. Teraz jesteśmy w trochę innym miejscu, w innej dolinie, w której jest bardzo dużo jaskiń. I to oczywiście nie jest jaskinia, tylko taka jama można powiedzieć. Zobaczcie jaki krzemień znalazłem. Mogę zrobić teraz prawdziwe narzędzie zeboki plejstocenu. Dosyć niesamowita była atmosfera w tej dolince. Zobaczcie, znalazłem jeszcze jakąś nogę. Są pozostałości. Noga z kozy odgryziona. Idziemy dalej. Zostawiamy jaskinię. Ciekawe miejsce, prawda? Kozia noga z kopytem tam była. No obgryziona. Kozia? No kozia, bo widziałem kopyto kozie A może jelenia? Nie, koza czarne futro W tej dolinie jest trochę mniej turystów, ale ja uważam, że również jest niesamowita. Natknęliśmy się na mogiłę żydowską. Około 20 Żydów zostało tu rozstrzelanych przez hitlerowców. Zobaczcie jak wygląda. Hitlerowcy przywieźli tutaj Żydów z okolicznych wiosek i rozstrzelali ich. Faktycznie było tu około 50 rozstrzelanych osób. Zobaczcie, dosyć niesamowite miejsce. Spotkaliśmy kolejną mogiłę. Zobaczymy, co tam jest. Tym razem to jest mogiła partyzanta, kapitan wojska polskiego, łącznika AK, więzień obozu Auschwitz. Idziemy dalej tą dolinką, która jest bardzo dzika. Przeczytaliśmy, że można spotkać bobry, że bobry budują tutaj tamy na rzece i powodują takie małe zalewiska, małe jeziorka. Nawet znaleźliśmy jedno takie miejsce, ale nie udało nam się spotkać żadnego bobra. O, właśnie to jest to właśnie zalewisko, które powstało dzięki bobrom, ale widocznie bobry gdzieś się schowały i nie udało nam się spotkać żadnego. Celem naszej wycieczki było takie miejsce, gdzie kiedyś była stacja sejsmologiczna, taka willa, która była wykorzystywana właśnie na siedzibę stacji sejsmologicznej. I szliśmy właśnie w tym kierunku i w końcu udało nam się odnaleźć tę stację. Po drodze jeszcze leśniczówka. Bardzo piękna moim zdaniem drewniany dom, drewniana willa. I w końcu dotarliśmy do willi, gdzie była stacja sejsmologiczna. Z tego co przeczytałem w Internecie, poprzednio było tutaj obserwatorium sejsmologiczne, ale już od wielu lat nikt tutaj nie pracuje. Zamknięte. W środku jest kompletnie pusto. Zobaczymy, czy jabłonka ma dobre jabłka. Patrzcie, ile jabłek. Niezłe. Nie jest cierpkie, nie jest kwaśne. Zdziwiłem się. Dobre, wygląda ładnie. Muszę Wam powiedzieć, że dosyć dziwna atmosfera panowała w tym miejscu. Takie opuszczone miejsce. Ta dolinka taka dzika, dużo mchów, wielki spokój, cisza. Wszystko to powodowało taką niesamowitą atmosferę. Szum rzeki, ptaki i zmieniała się trochę pogoda. Być może dlatego od się lekki niepokój w tej dolince. Idziemy starą drogą królewską, która łączyła zamki tutaj na Jurze. Stary zamek w Ojcowie, pamiętacie? Oglądaliśmy i te zamki tworzą tak zwany Szlak Orlich Gniazd i ta droga łączyła dwa zamki ze sobą. Idziemy zobaczyć co tam spotkamy dalej. I wchodzimy teraz tą drogą na tak zwaną wysoczyznę jurajską czyli inaczej mówiąc jurę krakowsko-częstochowską miejsce bardzo, bardzo ciekawe. Miliony lat temu ten obszar był dnem ciepłego morza, w którym odkładały się szkielety organizmów morskich i to tworzyły potężne pokłady wapieni. Gdy teren się podniósł, woda zaczęła rozpuszczać miękką skałę, tworząc to, co zachwyca nas do dziś. Te samotne skały, jak właśnie Maczuga Herkulesa albo Igła Deotymy. Powstały jaskinie, groty, kilka tysięcy jaskiń. Oglądaliśmy Jaskinię Ciemną i wąwozy, doliny potoków głębokie. strome jary, pionowe skały wapienne. Stąd właśnie ten piękny krajobraz. Zatem żegnam się już z wami ostatnimi wspaniałymi widokami z góry 200 m przepaści pode mną, a tam w dole wędruje Ania. Zobaczcie cieplutkie węgierki. No i co? Dobre są. No, widać? No! Kochani, mam nadzieję, że nie narobiłem Wam zbyt dużego apetytu na węgierki. Tak nazywają się te małe śliwki, które uwielbiam. Są naprawdę wspaniale. Wspaniałe. I tak kończy się nasza wyprawa do ojcowa. Dziękuję wam bardzo serdecznie za wspólne oglądanie. Trzymajcie się. To tyle na dzisiaj. Cześć, pa, pa! POSTĘP: Wszystkie wycieczki z Piotrem

VIP1603: Ojcowski Park Narodowy 02

Co mówią słuchacze?

More posts

VIP1603: Ojcowski Park Narodowy 02

RP528: Odyseja Europy

VIP1602: Ojcowski Park Narodowy 01

VIP1601: Analiza wymowy dla Sue