VIP456: Spotkałem dziki w lesie

I went for the forest, for a short walk, to walk a little and did not expect to meet the boars. And here, look, I met the boars. Listen and watch this video, and enjoy short walk in the forest learning Polish at the same time. Download audio file: VIP456-dziki-w-lesie.mp3 Cześć! Witajcie! Wyszedłem do lasu, na spacerek, przejść się trochę i nie spodziewałem się, że spotkam dziki. A tu, zobaczcie, spotkałem dziki, ale niestety nie szedłem zbyt cicho, zbyt ostrożnie i wcześniej mnie zobaczyły i szybko uciekły. Mam nadzieję, że może spotkam jeszcze inne zwierzęta. Zobaczymy… Tam są dziki, nie wiem czy widzicie, o tutaj, o tu. Odeszły sobie spokojnie, może jeszcze spotkamy następne. W lesie jest teraz zupełnie pusto, nie ma nikogo. Jest środek dnia i to dziwne, że spotkałem dziki, bo dziki z reguły wychodzą, żerują, jedzą w nocy. A tam na drzewie jest dzięcioł. Nie wiem czy go widzicie. Spróbuję podejść po cichutku, może uda mi się go z bliska zobaczyć. Siedzi tam na drzewie. Dzięcioł to taki ptak, który stuka w drzewa i szuka w nich różnych robaków. Niestety bardzo trudno jest podejść blisko do ptaków, bo są bardzo płochliwe i bardzo szybko uciekają kiedy tylko zobaczą człowieka. Być może nie znacie słowa: płochliwy. Płoszy się ten, kto się boi. Jeśli ktoś się boi to znaczy, że jest płochliwy. Mówimy tak z reguły o zwierzętach. Jeśli mówimy, że spłoszyliśmy jakieś zwierzę to znaczy, że wystraszyliśmy je i one uciekło. Ja dzisiaj spłoszyłem już dziki i teraz spłoszyłem tego dzięcioła, czyli tego ptaka. Ale idziemy dalej tą drogą. Zobaczymy może uda mi się nie spłoszyć więcej żadnych zwierząt. Myślałem, że jestem sam w lesie, ale w lesie jest więcej osób. Las, w którym teraz jesteśmy to Mazowiecki Park Krajobrazowy, tak nazywa się to miejsce. Zobaczcie, są tutaj znaki dla biegaczy. O tu widzicie jest ścieżka biegowa. Za mną idą kolejne osoby, nie wiem czy je widać, daleko, daleko. Ten las jest dosyć uczęszczany, czyli jest tutaj sporo ludzi, ktorzy przychodzą i tak jak mowilem nazywa się Mazowiecki Park Krajobrazowy, ponieważ miejsce w ktorym jesteśmy w Polsce, ten region nazywa się Mazowsze. Warszawa leży na Mazowszu i ten park krajobrazowy nazywa się właśnie tak dlatego. Zobaczczcie doszliśmy do takiego miejsca, w ktorym jest małe jeziorko w środku lasu. Podejdziemy trochę bliżej, zobaczymy jak wygląda z bliska. Woda nie jest zamarznięta, ale lekki lód jest. Bardzo cieniutki lód. Zobaczcie, w nocy musiał być trochę mróz, bo jest bardzo cienki lód. Pięknie teraz wygląda tutaj. Pusto i cicho. Zobaczcie ile dębowych liści tutaj spadło. Jest tutaj dużo dębów i dziki szukają właśnie żołędzi. To jest żołądź i dziki właśnie to bardzo lubią jeść. Wszystkie liście z dębów spadły na ziemię i dęby są zupełnie łyse. Ale jest jeden rodzaj dębów, ktore nie zrzucają liści. Tak jak to drzewo właśnie. I te liście trzymają się aż do wiosny. Kiedy liście spadną z tego dębu, ktory jest za mną, to będzie znak, że wiosna już tuż, tuż, że wiosna już bardzo blisko. Ale na razie mamy jeszcze styczeń. Nie ma śniegu, ale to prawda jest jeszcze styczeń, do wiosny jeszcze bardzo daleko. A tu jest mały strumień, czyli taka malutka rzeczka i tym strumieniem rzeka wpływa właśnie do tego jeziora. Stare drzewo złamane porósł zielony mech. Przyjemnie tu i cicho, prawda? Bardzo, bardzo spokojnie. Aż trudno uwierzyć, że bardzo blisko stąd jest do centrum Warszawy. Gdybym chciał to mógłbym za 40 minut być w centrum Warszawy, ale wolę być tutaj, gdzie jest tak przyjemnie, cicho i mogę odpoczywać tutaj w spokoju. Ale słońce razi! Cieszę się, że mogę Wam również pokazać jak tutaj jest, że mogę Was zabrać na tą wspaniałą wycieczkę, jednak żałuję, że nie możecie poczuć tych wspaniałych zapachów, które są tutaj w lesie. Naprawdę wspaniale tutaj pachnie i można świetnie oddychać. Szkoda, że przez internet nie mogę przesłać Wam zapachów, które tutaj czuję. Rzeczka, ktorą Wam pokazywałem tutaj robi się trochę szersza i prowadzi tam prosto, prosto. Pójdziemy wzdłuż niej. Zobaczcie co spotkałem. Taką budkę dla ptaków. Normalnie one wiszą na drzewach, ale ta jest tutaj, bo pewnie spadła. Spróbuję ostrożnie zajrzeć, co jest w środku, ale myślę, że jest pusta. Widać coś? Zupełnie ciemno. Nic nie ma w środku. Normalnie te budki lęgowe są zaczepiane wysoko, wysoko na drzewach po to, żeby ptaki mogły się tam lęgnąć. Lęgnąć się, czyli żeby mogły składać jajka. I na wiosnę przylecą tam ptaki i będą składały jajka, zapewniam Was. Na pewno przyjdziemy tu posłuchać śpiewu ptaków. Teraz jest zupełnie cicho, nic nie słychać. Jest pusto, jest zima, wszystkie ptaki wyleciały do ciepłych krajów. Ale zobaczcie jak jest przyjemnie. Być może uda mi się zobaczyć taką budkę na którymś z drzew, wtedy pokarzę Wam przyczepioną do drzewa, ale myślę, że wyobrażacie sobie jak to wygląda kiedy budka jest przyczepiona wysoko do drzewa. Nie udało mi się niestety spotkać już więcej dzików. Może to i lepiej, bo „kto spotyka w lesie dzika, ten na drzewo szybko zmyka”. Dziki potrafią być dosyć niebezpieczne, są to bardzo duże zwierzęta i trzeba z nimi uważać, także powoli, powoli zbieram się do domu. Słyszę jakieś psy… Tam w dali za mną są jakieś zabudowania i to z nich słychać szczekające psy, także nie ma czego się obawiać. Zobaczcie, tutaj ktoś mieszka, ma straszny bałagan. Niezbyt przyjemnie to wygląda. Nie podoba mi się tutaj za bardzo. Zobaczcie, stary samochód, pełno różnych gratów, bardzo nieładnie. Uciekajmy stąd jak najprędzej! Pójdziemy tą ścieżką, myślę, że trafimy w jakieś o wiele przyjemniejsze miejsce. Jesteśmy na brzegu lasu i zobaczcie, jest tutaj nawet asfaltowa droga i dlatego są tutaj zabudowania… i to w zasadzie powoli koniec naszej wycieczki, powoli zbliżam się do miejsca, gdzie wsiądę do autobusu i pojadę do domu. Jesteśmy teraz w takiej dzielnicy cichej, blisko tego lasu, ktora nazywa się Radość. Zobaczcie jest tutaj dosyć cicho i dosyć pusto i niedługo będę już bardzo blisko mojego autobusu. Tu ruch jest już coraz większy, coraz więcej samochodów. Tu jest szkoła, dzieci bawią się w szkole. Jest nawet mała siłownia, można sobie poćwiczyć. A to już centrum Radości. Rondo w Radości, tak to wygląda tutaj. Tu będę czekał na mój autobus. Musimy trochę poczekać, bo będzie jechał pociąg. Właśnie przyjechał. I za raz możemy przejść na drugą stronę. Kochani i tu już na prawdę kończy się moja wycieczka, czekam na swój autobus. Zobaczcie, mój autobus nazywa się 219 i przyjedzie za 5 minut o 14:05. Trzymajcie się, to tyle na dziś, pa, pa! POSTĘP: Wszystkie wycieczki z Piotrem

VIP456: Spotkałem dziki w lesie

Co mówią słuchacze?

More posts

VIP1572: Zamek w Malborku

VIP1571: Jak brzmiał język polski 100 lat temu?

VIP1570: Rozumienie Tekstów Pisanych B2

VIP1569: Poprawność gramatyczna C1