VIP1572: Spokojne wakacje nad morzem

Masz dość stresu, szybkiego tempa i tysiąca wiadomości w telefonie? Zapraszam Cię na wyjątkowy, spokojny spacer przed sezonem! W tym filmie bez montażu i pośpiechu odwiedzimy pustą, wietrzną plażę w Łebie, zobaczymy zamek w Lęborku oraz przejdziemy się lasem do latarni morskiej Stilo. To idealna okazja, aby posłuchać naturalnego języka polskiego, poznać przydatne słownictwo wakacyjne oraz dowiedzieć się, co to są „dyby” i „pręgierz”. Usiądź wygodnie i zrelaksuj się ze mną nad Bałtykiem! Text file: VIP1573: Wakacje nad morzem Cześć moi drodzy. Ten filmik będzie trochę inny. Nie będę go montował, nie będę wycinał, nie będę wycinał niepotrzebnych scen. Zatem może wydawać się trochę nudny, trochę za długi. Ale pomyślałem sobie, że nie chcę pędzić, nie chcę się spieszyć, nie chcę wycinać tych wspaniałych chwil z wakacji i chcę z wami się podzielić również tym wszystkim, co udało mi się nagrać i razem z wami obejrzeć te nasze spacery po plaży, spacery po lesie. widok na morze, a wyjechaliśmy w czasie, kiedy było bardzo mało ludzi na plaży. Zobaczcie, to było przed sezonem w maju. Jesteśmy w Łebie. Łeba to takie małe miasteczko, w zasadzie wieś nad morzem, ale bardzo popularne w lato jest tutaj mnóstwo turystów. mnóstwo dzieci, stragany, zabawki, hałas, a my szukaliśmy czegoś zupełnie innego i zobaczcie, co znaleźliśmy. O, przy okazji to jest taka pogłębiarka, taki statek tam pracował prawie codziennie. Nie było bardzo ciepło. Zobaczcie, jesteśmy dosyć ciepło ubrani. Jest słonecznie, ale jest silny wiatr, zimny wiatr z północy, ale to nic. To nam nie przeszkadzało. Wspaniale chodziło się pustymi plażami. Właśnie dzięki temu, że pogoda nie była idealna, powiedzmy dla nas, okazało się, że było naprawdę idealnie. Było naprawdę wspaniale. Cała plaża dla nas. Przez cały rok zbieramy miliony bodźców, codziennie maile, wiadomości, miliony reklam. Co chwilę wyskakuje coś na ekranie nowe emocje, ekscytacja, wiele fałszywych wiadomości, wiele fałszywych newsów, które chcą nas podniecić, chcą wywołać emocje u nas, a my próbowaliśmy od tego uciec. Dlatego wybraliśmy się na morze, nad morze, na samą północ kraju. Lubimy morze, lubimy ten wiatr. Chociaż czasami narzekaliśmy, że jest zimno, ale zobaczcie jak jest pusto dzięki temu. Wspaniale. Teraz kiedy sobie przypomnę ten czas, to też uspokajam się trochę. Dzięki temu jakby mam mini wakacje. Wakacje z wami przed monitorem. Oglądam sobie te fale, oglądam ten pusty piach. Dwa gołąbki chodzą po plaży i my z anioł też jak dwa gołąbki chodzimy. A to jest Lębork, nie? Przepraszam. Tak, zgadza się. To Lębork. Wyjechaliśmy jednego dnia do Lęborka. To są chyba trochę udawane stare kamienice. Ten facet chciał coś ode mnie, ale na szczęście się odczepił. Dwie żaby wypływające wodę i Lamborg takie miasteczko, gdzie był mały zamek krzyżacki. Pozostały jeszcze mury i fragmenty tych murów możemy zobaczyć z tyłu okropne bloki z czasów PRL-u, ale Ciekawy pomysł na zrobienie czegoś w tych resztkach murów. Idziemy teraz dookoła starego Lęborka. Nie bardzo podobał mi się Lębork. Te mury były ciekawe. Wypiliśmy, pamiętam, kawę w małej restauracji. Jeszcze zobaczymy zamek w Lęborku, ale teraz jest tam Urząd. Jest tam jakiś urząd. Stare ule. Stare ule przy murach w Lęborku. Nie jest to bardzo ciekawe miasto, ale jeśli będziecie to możecie wstąpić. Tak tutaj wygląda. Teraz idziemy do starego zamku. Właśnie za chwilę przy nim będziemy. Teraz jest tam jakiś urząd. O, właśnie to jesteś przed tym zamkiem to są dyby i pręgierz. Tak nazywają się te narzędzia tortur. Teraz jest chyba urząd wiejski i został ten pręgierz. To jest właśnie pręgierz, a to są dyby. Oba te narzędzia służą do zniewolenia człowieka. Okrutne kiedyś były czasy. Teraz zniewala nas internet. i wielkie korporacje. To jest właśnie ten zamek. Idziemy dookoła. Nie można go zwiedzać, bo tam jest urząd. Wracamy jeszcze przez starówkę i już jesteśmy w łebie z powrotem na plaży. Uciekliśmy z miasta. Nie chciało nam się chodzić po Lęborku zbyt długo. Wieczorem już byliśmy z powrotem u nas. Przez cały czas mamy kłopoty z gimbalem, który nie chce na nas reagować. Czasami się udaje i czasami zabawnie to wygląda, kiedy próbujemy sterować tym gimbalem. Próbujemy pokazywać mu gesty, dzięki którym potrafi nas śledzić. To jest niesamowite. Kręci się za nami gimbal, a z nim ty telefon i dzięki temu możemy chodzić dookoła niego i filmować się, nagrywać się. Ciekawe, ale nie zawsze mi się udawało, czasami się przewracał nawet, bo był silny wiatr. Udajemy, że odchodzimy, zostawiamy kamerę, ale za chwilę na pewno będę wracał. O, oczywiście muszę wrócić przecież i zabrać te telefon. Próbuję go zastopować. Fajnie wspomina się wakacje. Zobaczcie, cała plaża to jest centrum Łeby. Normalnie jest tutaj mnóstwo ludzi. Jest tutaj gwar, hałas. Biegają psy, biegają dzieci, leżą panowie z piwkiem na plaży. A teraz Wspaniały wieczór, wspaniałe fale rozbijające się o brzeg. Nie wiem dlaczego telefon postanowił nagrać to do góry nogami. Być może jest w tym jakiś sens. Być może. Piękne fale. Ktoś przyjechał nawet na rowerze elektrycznym. Zatem nie jesteśmy sami. Kilka osób kręci się. po plaży, ale oczywiście to nie jest taki tłok, jaki potrafi tu być. Wchodzę na falochron, ryzykuję zmoczeniem siebie, ale udało mi się wrócić. Zdradzę wam już teraz, że nie wpadłem do wody, chociaż niewiele brakowało. Widać, że nie czuję się zbyt pewnie, prawda? Będzie kąpiel. Ania mówi, że będzie kąpiel, ale obyło się bez kąpieli. Nic się nie stało. Wróciłem, jak to się mówi, suchą nogą. Zatem O, właśnie. Co ten aparat wyrabia? Co ten aparat wyrabia? To nie ja kręciłem, to automatycznie się stało. Dlaczego tak jest? Nie wiem. Ten Imbal jest dla mnie cały czas zagadką. Dostałem go od Mikołaja. Ania dała mi prezent. Nie, to było na urodziny. Moje urodziny są bardzo blisko świąt Bożego Narodzenia. Dlatego czasami mi się myli. A to stary, udawany na stary piracki statek w łebie, w porcie. Jesteśmy w Tak tam wygląda ten statek. Wypływa czasami z turystami, ale tym razem nie było zbyt wielu turystów, więc stał w porcie. A to wielkie muzeum, które niestety było jeszcze zamknięte. Dopiero wnętrza są przygotowywane do zwiedzania, ale myślę, że kiedy będziemy następnym razem, to będzie można już obejrzeć. wystawę morską. Jestem bardzo ciekawy, co będzie można tam zobaczyć. Na razie stoi budynek, zobaczcie. Interesujący jak dla mnie, jak na tą małą wioskę, aż zbytnio okazały, ale myślę, że pomysł jest taki, żeby przyciągnąć jeszcze więcej turystów. Nie wiem, nam najbardziej jednak podobała się pusta plaża, kiedy nie było ludzi. I znowu próby. I znowu próby, żeby aparat nas śledził. Robię taki dziwny gest, jakby dziób ptaka. Tak było w instrukcji, ale zobaczcie, nie za każdym razem się udaje. Czasami mnie to bardzo denerwowało. Czasami nawet brzydkie wyrazy wychodziły z moich ust. Ale Ania jakoś miała lepsze podejście do tego gimbala i udawało jej się go włączyć. Zobaczcie, teraz ona włączyła i on za nami podąża. Śledzi nas kamerka. Do pewnego stopnia, kiedy człowiek oddali się zbyt daleko, wtedy aparat zapomina. O, właśnie. A może on śledził Anię i dlatego tak było? To wyjście z portu czasami statki i piesek jaki fajny. To było wyjście z portu. Statki tamtędy wypływają w morze i zachód słońca niedługo. Bardzo przyjemnie. To już chyba kolejny dzień. Trudno mi powiedzieć. To jest kolejny dzień. Idziemy do latarni morskiej Stilo. Zobaczymy jak tutaj jest. Idziemy do latarni morskiej Stilo tak przez las i później plażą. Słońce było ostre, powietrze również chłodne. Ale bardzo przyjemnie. Zobaczcie, wydmy wchodzą do lasu, zasypują las, zabierają las. Ciekawie to wygląda. Drzewie, drzewa zasypane przez piasek. Bardzo cicho. Tutaj nie było już nikogo. Byliśmy kompletnie sami. Słychać kukułkę. Pamiętam, że spotkaliśmy tam zająca. Nie uwierzycie. Na tym piachu spotkaliśmy zająca, który bardzo szybko uciekł, kiedy nas zobaczył. od razu zwiał. O, ktoś idzie jeszcze. To była taka sytuacja, że kiedy nastawiłem aparat, nagle pojawili się ludzie i przez pół godziny nie spotkaliśmy nikogo. Ale kiedy chciałem nakręcić jak idziemy, akurat oni wpakowali się prosto w obraz zatem. Weź zrób tę sztuczkę. Non sztuczkę. Ania musi zrobić sztuczkę, żeby aparat nas śledził. Bez tej sztuczki aparat nie chce nas śledzić. Ja nie umiem nim sterować. I udało się. Zobaczcie. Idziemy, idziemy. A gimbal obserwuje nas i podąża za nami. O, zapomniał, ale później nadrobił. To zatem Idziemy do latarni morskiej. Stillo. Stilo to taka miejscowość niedaleko Łeby. Trochę się wygłupiam. Zobaczcie długie rękawy. Nie jest zbyt gorąco, ale jest cały czas słonecznie. Wiał też duży wiatr. Kiedy wyjdziemy na plażę z tego lasu. wtedy wiało naprawdę niemiłosiernie, ale wyciszę to, bo było słychać w mikrofonie niesamowity szum. Za chwilę dojdziemy już na plażę. O, właśnie tu kończy się las i kawałeczek pójdziemy plażą. Na szczęście wiało nam w plecy, bo nie dało się iść pod wiatr. Był tak silny, że piach uderzał w oczy, wsypywał się do oczu. Więc wybraliśmy taki moment, żeby iść z wiatrem, żeby wiatr wiał nam w plecy. Ja się ubieram, bo strasznie wieje. O, może słyszeliście. Mówię, ja się ubieram, bo strasznie wieje. Ania jest wytrzymała na zimno. Myślę, że było wtedy 12, może 15 stopni. Tylko wydaje się tak, że jest bardzo ciepło, ale naprawdę temperatura nie była bardzo wysoka. I zobaczcie jak wspaniała pusta plaża. Jak niesamowicie i widać nawet jak ten piach się porusza po plaży. Fale nie są bardzo duże na Bałtyku. Fale prawie nigdy nie są bardzo duże. Kupiłem sobie taką czapkę, która z tyłu ma materiał i dzięki temu nie mam karku. Ale zobaczcie, założyłem kurtkę, bo wcale nie było zbyt gorąco. Próbowałem ustawić kamerkę na plaży, ale zobaczcie co się działo. Co odeszliśmy. O, widać jak piach wieje. Co odeszliśmy, kamerka się przewracała. A to chyba nie teraz. To nie to ujęcie, o którym myślę. I idziemy w stronę latarni. Za chwilę zobaczycie jak wygląda latarnia. Na samą latarnię nie wchodziliśmy. Woda jaka czyściutka. Aż się chciało kąpać. Ale powiem wam, że wchodziliśmy trochę do wody, ale woda jest naprawdę zimna. Myślę, że miała może 8 stopni. Tu jest jakaś pozostałość. Wydaje mi się, że to była wieża, na której był umieszczony sygnał dźwięk. Ale z jakiegoś powodu jest teraz fragment tej wieży na plaży w Stilo. Tak wygląda plaża Stilo i wychodzimy z powrotem do lasu. Ania rozpracowała już kamerkę. Bardzo dobrze umie ten gest. A w lesie tak nie wiało. W lesie bardzo spokojnie. Pod górę trzeba było wejść. I to było dosyć męczące, bo dosyć stroma góra. Latarnia morska musi być w najwyższym punkcie, prawda? Więc nad morzem nie ma w Polsce gór, są wydmy. Gorąco w lesie gorąco, na plaży zimno. O, widać już, widać już kawałek, czubek, sam szczyt latarni i na takiej umieszczona jest ta latarnia. O, właśnie teraz ją widzimy za drzewami. Za chwilę podejdziemy bliżej. Mieszkały tutaj dwie rodziny. Dwie rodziny dwóch latarników, którzy pracowali tutaj non stop, zamieniali się ze sobą. W Polsce jest kilka latarni. O, właśnie to są budynki tych pracowników. I tak wygląda wejście do latarni, otoczenie, kilka tablic i latarnia. Nie wchodziliśmy na górę, strasznie wiało i nie chciało nam się wchodzić po tych schodach. Nie chciało nam się wchodzić po tych schodach. Teraz kiedy tak myślę, to może trochę żałuję, że nie wszedłem na sam szczyt. Wtedy mi się nie chciało. Zatem przepraszam was, ale nie będzie widoku z latarni. Musicie uwierzyć, że naprawdę wiało i nie było mi przyjemnie tam być u góry. A to takie ciekawe korzenie drzewa. Ciekawe drzewo. Zostawię was już. bo już kończy się ten filmik, ale zapraszam was na drugą część naszej wycieczki po łebie i okolicach. Próbujemy usiąść na tych korzeniach. Ciekawe drzewo, prawda? Zatem kochani, to wszystko teraz zapraszam was na następny filmik do klubu VIP. Pa, pa! POSTĘP: Wszystkie wycieczki z Piotrem

VIP1572: Spokojne wakacje nad morzem

Co mówią słuchacze?

More posts

VIP1572: Spokojne wakacje nad morzem

VIP1572: Zamek w Malborku

VIP1571: Jak brzmiał język polski 100 lat temu?

VIP1570: Rozumienie Tekstów Pisanych B2