VIP1056: Nad Bałtykiem 04 – Bursztyny

Learn Polish from stories | Nad Bałtykiem można znaleźć bursztyny, czyli żywicę drzew iglastych sprzed milionów lat Download audio file:VIP1056-Baltyk04.mp3 Dzisiaj znowu obudziliśmy się i jest piękna pogoda. Chciałem Wam pokazać jaką wycieczkę planujemy. Dzisiaj chcemy pójść do miejscowości Jantar, która jest blisko tutaj. I Jantar to po staropolsku jest bursztyn. Prawdopodobnie w tym miejscu było kiedyś mnóstwo bursztynów i dlatego ta miejscowość nazywa się Jantar. Nie wiem dlaczego Polacy zaczęli mówić później na Jantar bursztyn. Bursztyn brzmi mi troszeczkę po niemiecku. Nie wiem czy to prawda, trzeba by sprawdzić w słowniku. Sztyn, stein, trochę brzmi to po niemiecku. Zobaczmy jaka pogoda. Właśnie słyszałem, że pogoda ma się zmienić, ale jak to sprawdzić. Jak zobaczyć w chmury na tym programie? Chmury, o… Zobaczmy chmury. A rzeczywiście, zobaczcie zbliżają się chmury od strony zachodu. Wiatr, co prawda, jest w drugą stronę więc może nam się uda. Przybliżę jeszcze obraz i pokażę wam gdzie jest Jantar. O, my jesteśmy tutaj w Stegnie i przejdziemy do Jantara, to jest jakieś 4 km, nie tak daleko. Zobaczymy. Można iść lasem, można iść plażą. My mieszkamy gdzieś tutaj i nie możemy przejść plażą aż do Jantara i wrócić lasem na przykład, jeśli byłoby zimno. Zobaczymy. Myślę, że to fajna wycieczka. Zobaczymy czy uda nam się znaleźć chociaż jednego bursztyna nad morzem. Miejmy nadzieję. W Jantarze są chyba organizowane co roku w zawody w poszukiwaniu bursztynów. Nie wiem, czy tam wysypują bursztyny specjalnie, po to żeby można było je znaleźć, czy po prostu szuka się tego co jest w morzu. Ciekawe muszę o tym poczytać. Nigdy nie widziałem takich zawodów, nie wiem jak to się odbywa. Zatem idziemy dzisiaj do Jantara. Idziemy w kierunku Jantara. Sprawdziłem w internecie i faktycznie słowo bursztyn pochodzi od niemieckiego słowa bernstein, brennentein… -- Uuu! Zobaczcie co, kogo spotkaliśmy, to chyba padalec. Ale się wije. -- Hej tylko nie skocz na mnie! Zobaczcie co to jest. Szybko ucieka. Wydaje mi się, że to padalec, jaszczurka beznoga. Tak jak mówiłem słowo bursztyn to po niemiecku palący się kamień i myślę, że tutaj wielkie wpływy niemieckie spowodowały, że Polacy mówią teraz na jantar bursztyn, a nie tak jak dawniej jantar. Po rosyjsku, po ukraińsku wydaje mi się, że nadal mówi się jantar. Dochodzimy do morza i zobaczcie nie ma fal, bo dzisiaj wiatr wieje od lądu, od południa i dlatego morze jest zupełnie spokojne, chociaż wieje dosyć duży wiatr. Tak wygląda plaża, zupełnie pusto. Oczywiście nie ma nikogo. I w drugą stronę.Dzisiaj morze zupełnie spokojne jakie jezioro. Nie ma fal, można pływać bez problemu. 90% wszystkich bursztynów, które są na świecie znajduje się w obwodzie Kaliningradzkim, który od drugiej wojny światowej znajduje się w Federacji Rosyjskiej i tam jest tak dużo bursztynu, mówię 90% wszystkich bursztynów na świecie znajduje się właśnie tam. Oglądałem kiedyś taki film dokumentalny w telewizji, w którym było pokazane, że ludzie palili bursztynem w piecach, ponieważ było to dla nich tańsze. Kradli bursztyn, zabierali bursztyn i palili tym w piecach. Wyobraźcie sobie ile bursztynu tam musi być i jakie to marnotrawstwo taki piękny bursztyn, który miliony lat temu powstał z żywicy drzew iglastych.. Nie wiem czy mnie słychać straszny wiatr… Ten bursztyn powstał z żywicy drzew, starożytnych, starodawnych sprzed milionów i uformował się przez miliony lat ta żywica uformowała się właśnie w to co teraz nazywamy bursztynem albo jantarem. Jestem ciekaw czy znajdziemy chociaż malutkiego. Idziemy właśnie do miejscowości Jantar. Gdzieś w tamtym kierunku. Nie wiem czy widzicie tam daleko, daleko widać port w Gdańsku. Tam jest Gdańsk. To jest jakieś 40 km od tego miejsca gdzie jesteśmy. Bałtyk jest stosunkowo małym morzem, w porównaniu z innymi morzami i z Oceanem, i bardzo często Bałtyk jest bardzo spokojny. Nie ma tu wielkich fal. Na pewno nie można surfować tutaj na deskach tak jak w Kalifornii, nie ma tutaj wielkich fal. Próbuję znaleźć jakieś bursztyny, ale nic nie widzę już nie te oczy jak dawniej. Zobaczmy Jaka jest woda. Nie jest za ciepło, nie. Ale można się, można się przyzwyczaić. Zobaczcie ile muszli tutaj. Pełno, pełno pełna muszli. I zobaczcie moi drodzy znalazłem malutkie, malutkie bursztynki. Pokażę Wam na ręku. Nie wiem czy… nie wiem czy widzicie. Jest! Dwa maleńkie, maleńkie bursztynki. Myślę, że teraz je widać, ale za moment może je wiatr dmuchnąć, takie są małe. Widać, że nadchodzą już chmury. To chyba ta zmiana pogody nadchodzi do nas. Zobaczymy jak będzie dalej. Zobaczcie tego bursztynka! Ten jest troszkę większy. Był ale uciekł. Jest tutaj! Jest tak leciutki, że wiatr go zwiewa z mojej ręki. -- Teraz wracać będziemy pod wiatr, to prawda. Dotarliśmy do Jantara. Zobaczcie widać już więcej jest ludzi, jest jakiś namiot pewnie z lodami. Myślę, że teraz lepiej widzicie, przybliżyłem trochę obraz. Dojdziemy do tej plaży w Jantarze i zawrócimy z powrotem, bo Jobie została w domu. Ona nie daję rady już tak daleko iść. W oli się przespać, woli się kilka godzin przespać. Tak jak mówiłem chmury przyszły. Myślę, że widzicie. Słońce zachodzi już za chmury i wydaje mi się, że nieunikniona jest zmiana pogody. Mam nadzieję, że nie będzie padać. Zanosi się powoli na deszcz, ale mam nadzieję, że do wieczora jeszcze nie będzie padać. Chociaż coraz więcej chmur na niebie. Zobaczcie, wszyscy korzystają z parawanów. Osłaniają się od zimnego wiatru. Tak to jest tutaj nad Bałtykiem. To jest może na północy Europy, tu nie jest aż tak gorąco jak nad Morzem Śródziemnym. I to jest właśnie plaża w Jantarze. Też mało ludzi jest. Widzę jakieś łódki rybackie, może podejdziemy obejrzymy z bliska. Zobaczcie tam jakieś facet szuka może bursztynów, nie wiem. Ma jakiś sprzęt ze sobą i czegoś szuka. Myślę, że nie łowi ryb na pewno, tylko szuka bursztynów z jakimś specjalnym sprzętem. Wydaje mi się. bardzo ciekawe pierwszy raz coś takiego widzę. -- Ale wieje! Tu stoją dwie łodzie rybackie. Kiedyś częściej spotykałem łodzie nad morzem. Teraz jakoś jest ich mniej. Może mniej rybaków. Zobaczcie oznaczenie Jan-17 czyli Jantar 17. Zobaczcie, a tutaj łódź Jan-1. Jantar numer 1. Być może jest to najstarsza łódka tutaj w Jantarze tak mi się wydaje Jan numer 1. Tak wygląda najstarsza łódka w Jantarze. Wyjście na plażę jest wyścielone deskami. Drewniany chodnik, można wchodzić w butach i piasek nie nasypie się do butów. Siedzą tutaj ludzie, jedzą sobie pewnie rybę. Restauracja Bałtycka w Jantarze. Na razie mało turystów w Jantarze przed sezonem jest jeszcze. Nawet chińskie jedzenie jest tutaj: Asia Food. I tak zwany cacko z dziurką, czyli wszystko i nic. Zobaczcie pan poławiacz wyszedł, ale nie wiemy czy coś złowił ,czy on szukał metalu w morzu. Bardzo ciekawa sprawa. Ania mówi, że to był jednak poławiacz Rolexów. Jeśli ktoś się kąpie i wpadnie mu Rolex do wody, to ten poławiacz wtedy wyławia Rolexa. Ale nie wiem czy oddaje, pewnie nie, pewnie zabiera sobie. -- Co tak słychać coś, jakby prąd nas miał porazić!-- A wyciągają łódkę i dlatego. O jedynka wychodzi już z wody zobaczcie. Płynie po piachu. Pan wciąga łódkę do góry, chyba spodziewa się że będzie sztorm i woda mogłabyś zabrać łódź. Zobaczcie bursztynów trzeba szukać właśnie w takich patyczkach i tutaj znalazłem dwa troszeczkę większe kawałki niż poprzednio. Tak wyglądają. Ciutkę większe. Wracamy już w stronę Stegny miejsca, gdzie mieszkamy. Zobaczcie między miejscowościami nie ma nikogo, jest zupełnie pusto, nie ma żadnych turystów. Jest pusta, pusta plaża.Chciałem Wam pokazać tego owada. Nazywa się stronka. Z reguły żerują na ziemniakach. W czasie socjalizmu propaganda, propaganda socjalistyczna, mówiła że Amerykanie zrzucają stonkę.. ostrość się zlikwidowała… propaganda mówiła, że to Amerykanie zrzucają stonkę na nas i dlatego nie mamy ziemniaków. Oczywiście to nieprawda. Propaganda mówiła, że Amerykanie zrzucają stonkę na pola ziemniaków i dlatego są problemy z zaopatrzeniem, a po prostu problemy były z różnymi nawozami i ze środkami owadobójczymi i dlatego ziemniaki zjadały stonki. I nie były to stonki zrzucone przez Amerykanów. Były to stonki nasze, tutejsze, polskie. Ciekawe, że na plaży jest dużo stonki z reguły, a nie ma tutaj ziemniaków. To jest dla mnie wielka, wielka zagadka. Chmura robi się coraz bardziej czarna, ale jesteśmy już blisko naszego białego namiotu czyli oznaczenia plaży w Stegnie. -- Cisza tutaj jest już POSTĘP: Wszystkie wycieczki z Piotrem

VIP1056: Nad Bałtykiem 04 – Bursztyny

Co mówią słuchacze?

More posts

VIP1568: Mocny Człowiek 11

RP522: Medal w kartonie

VIP1567: Mocny Człowiek 10

VIP1566: Mocny Człowiek 09