RP526: Nieustępliwy łowca

Nagranie od Antona

Cześć Piotrze. Cześć słuchacze podcastu Real Polish. Anton z tej strony. Bardzo ciepło witam wszystkich. Słucham naszego wspaniałego podcastu od dwóch miesięcy, ale postanowiłem już podjąć próbę, zrobić i wysłać nagranie, żeby być może kogoś zachęcić, zmotywować do nauczenia nauki języka polskiego, historii polskiej, albo po prostu coś sobie zmienić w życiu, albo nic nie zmieniać, po prostu mnie posłuchać gdzieś w samochodzie. 

Zdecydowałem się na to, bo dzisiaj jest bardzo niezwykły, niesamowity dzień dla mojej rodziny. Jest takim szczytem, do którego szliśmy w ciągu trzech lat i dzisiaj moja żona i moje dzieci dostały te właśnie cenne kartki, dowody osobiste i na tej podstawie stały się obywatelami Polski. 

Dla mnie i do dziś jest to historia, w którą jeszcze nie możemy sami uwierzyć, ponieważ tylko trzy lata temu, na początku 2023 roku. Jeszcze w ogóle ani mówiliśmy po polsku, ani nie byliśmy w Polsce ani razu. Mieszkaliśmy nasze całe życie w Sankt Petersburgu. Bardzo nam się to podobało. Bardzo nam podobało to miasto, ten vibe, gastronomia, wszystko. Mieliśmy własne mieszkanie, ale po wybuchu wojny musieliśmy się przeprowadzić do Czarnogóry. 

Czarnogóra jest dobrym miejscem, gdzie prawie zawsze jest dobra pogoda, jest przepiękna przyroda, ciepło i mieszkaliśmy nad morzem i tak dalej. No ale wkrótce zrozumieliśmy, że Czarnogóra nie jest naszym docelowym punktem, naszym wymarzonym miejscem do życia. Nie pasował nam taki powolny vibe, na luzie, jak mówi się po serbsku, Polako. 

I mam tutaj powiedzieć, że babcia i dziadek mojej żony po stronie matki pochodzą z Białorusi. Dokładnie z tej części, która kiedyś chyba należało do Polski. I jeśli poprawnie rozumiem, te historie w ZSRR w pewnym momencie ludzie mogli sami wybrać co będzie napisane w ich dokumentach urodzenia przy narodowości dziadek Czesław zdecydował że chce być obywatelem ZSRR i dlatego szybko i pewnie bez wahania napisał w dokumentach Związek Radziecki. Ale babcia Zuzanna nie była taka prosta. Dumnie powiedziała, że jest Polką i tak też zostały zapisane i właśnie na tej podstawie moja żona teraz w XX wieku ponad 60 lat później otrzymała możliwość złożenia dokumentów na kartę Polaka. 

Na początku 2023 roku zaczęła się do tego egzaminu przygotowywać i muszę powiedzieć, że to wcale nie jest tak proste, jak mogłoby się wydawać. Jeśli to nie jest powszechnie wiadomo, żeby otrzymać kartę Polaka, musisz odbyć rozmowy z polskim konsulem i opowiedzieć mu dlaczego to robisz. 

Nie można mówić na przykład, że chcesz ją otrzymać, żeby podróżować po Unii Europejskiej. Nie można mówić, że chcesz ją po prostu mieć. Musisz udowodnić swoją przynależność do narodu polskiego, mówić wystarczająco dobrze po polsku, znać historię Polski, hymn polski, zwyczaje Polaków. Musisz wiedzieć jak miał na imię koń Piłsudskiego. Ja nie żartuję. Ta rozmowa trwa długo, może być dwie, trzy godziny i wielu ludzi jej niestety nie zdaje. Moja żona to na szczęście potrafiła, dała radę, aczkolwiek mówiła wtedy w najlepszym wypadku na poziomie A2 po polsku, być może nawet A1. 

Zaczęła się uczyć języka polskiego wiosną 2023 roku. A ten egzamin, ta rozmowa z panią konsul już się odbyła we wrześniu dokładnie tego samego roku. Po takim wielkim sukcesie przeprowadzaliśmy się do Polski w 2024 roku i do dziś mieszkamy tutaj w okolicach Poznania w bardzo pięknym małym miasteczku. Po rosyjsku jest taki ironiczny zwrot, który kojarzy się z emigrantami na wyspach typu Bali i tak dalej. Wyspa nas przyjęła, ostrow przyjął. 

To samo możemy teraz powiedzieć i o naszej historii z Polską i za to jesteśmy jej bardzo wdzięczni. Ale okej, już bardzo długo tu gadam i to być może będzie warte osobnego nagrania ode mnie w twoich następnych odcinkach podcastu. 

Na koniec chciałbym wszystkim życzyć, żeby nie bać się robić zmian w życiu, próbować zawsze czegoś nowego. Przecież może się tak stać, że wyniki naszych działań mogą mieć długoterminowy, długofalowy wpływ nie tylko na nasze własne życie, ale na życie innych ludzi, naszych dzieci i ich dzieci. U babci mojej żony, która kiedyś zdecydowała, że jest Polką i dziś po pół wieku mamy takie wspaniałe możliwości po radykalnej zmianie kierunku życia naszej rodziny. No dobrze, dziękuję bardzo za uwagę i wszystkich ściskam. Pa, pa!