This time in Learn Real Polish podcast, we explore the world of psychology through Ernst Becker’s masterpiece, “The Denial of Death”. We’ll discuss how the unconscious fear of mortality shapes our lives and drives us to create “immortality projects.” I’ll share how Becker’s wisdom can change your perspective on daily challenges, all while using clear and simple Polish to help you master complex vocabulary. Join me for this calm reflection on what it truly means to be human. Premium members can access the full Polish transcript word-for-word at realpolish.pl.
-For active members only-
-For active members only-
Muzyka:
–Stringed Disco by Kevin MacLeod (incompetech.com) is licensed under Creative Commons: By Attribution 3.0 License
–Autumn Day by Kevin MacLeod (incompetech.com) is licensed under Creative Commons: By Attribution 3.0 License
–Esperanza by Andy Lowe
–Herbatka – guitar cover by Kenn Faurschou.
–Other music was created using royalty-free samples from BandLab.com
* * *
Biegniemy przez życie tak szybko.
Zagłuszamy ciszę, zapełniamy kalendarze…
Dlaczego tak bardzo się spieszymy?
Przed czym próbujemy uciec?
A może… chcemy zdążyć, zanim zgaśnie światło?
Cześć! Witam Was bardzo serdecznie! Mam na imię Piotr i jestem gospodarzem tego podcastu. Moim zamiarem jest dobrze się z Wami bawić, jednocześnie pomagając Wam w nauce polskiego, mojego języka ojczystego. Czy mi się to uda? Zobaczymy… ocenicie sami. Mam nadzieję, że to będzie pozytywna ocena.
Mówię, że ja dobrze się bawię z Wami, co właściwie mam na myśli, pomyślicie. Przecież to jest sporo pracy, żeby robić kolejne odcinki podcastu. Prawda, to jest praca, można tak to nazwać, ale to również jest zabawa. Moim zdaniem to się zupełnie nie wyklucza.
Jeśli dziecko coś robi to nazywamy to zabawą, prawda? A jeśli dorosły coś robi to już jest praca.
Na pierwszy rzut oka słowo praca nie kojarzy się z niczym przyjemnym. Jednak nie zawsze tak jest, moim zdaniem. Jeśli robimy coś co nas nie męczy, coś co chcemy robić, coś co daje nam przyjemność, to chyba jest to zabawa. Prawda? Wy też czasami czujecie, że granica między pracą a zabawą po prostu znika?
Kiedyś słyszałem nawet coś zupełnie odwrotnego. Słyszałem, że zabawa jest dla dzieci ciężką pracą. Dzieci muszą się bawić, bo bawiąc się uczą się, poznają świat.
Ja dzięki tej zabawie w podcast też ciągle się czegoś uczę i mam nadzieję, że Wy, bawiąc się w słuchanie, robicie dokładnie to samo!
Muszę Wam też powiedzieć, że ja jestem trochę próżny. Myślę, że tak jak każdy twórca, człowiek, który coś robi, chciałbym żeby innym to też się podobało. Możliwe, że niektórzy mówią — Ja to robię tylko dla siebie, nie obchodzi mnie co myślą inni — Naprawdę? Naprawdę ich to nie obchodzi, czy tylko tak mówią?… Mnie to obchodzi, to jest ważne dla mnie, bo to daje mi siły. Daje mi powód, daje mi kopa żebym robił to dalej.
Oczywiście, tak jak mówiłem, ja lubię tę zabawę, ale bawić się samemu to nie jst to samo co bawić się z kimś. O wiele przyjemniej jest bawić się razem, bawić się w grupie z innymi. Dlatego ciągle proszę Was od wiadomości, o tak zwane lajki, i oczywiście o nagrania. Wasze nagrania dają mi poczucie bliskości. Dzięki Waszym głosom czuję, że nie gadam tylko do mikrofonu w pustym pokoju. Czuję Waszą bliskość. Razem tworzymy nasze wspólne… nazwijmy to “dzieło”. To nie jest tylko mój podcast, to jest nasza wspólna zabawa, wspólna sprawa! I dzisiaj opowiem Wam jeszcze więcej o tym, dlaczego to poczucie wspólnoty jest nam tak bardzo potrzebne.
Jednak zanim zacznę się produkować, jak to mówią, zanim zacznę gadać, chcę zaprosić Was do posłuchania nagrania, które dostałem od mojego imiennika, również Piotra. Posłuchajmy.
Nagranie od Piotra
Cześć drogi Piotrze. To twój imiennik. Ja również mam na imię Piotr. Większość życia spędziłem w Rosji, ale w 2022 roku opuściłem ten kraj i nie wyobrażam sobie powrotu. Robię ten nagranie przede wszystkim dlatego, że chcę ci z całego serca podziękować za wszystko co robisz dla osób uczących się języka polskiego.
Niedawno otrzymałem kartę Polaka. Moja droga od gromadzenia dokumentów potwierdzających polskie korzenie aż do otrzymania karty trwało kilka lat, ale dzięki temu ten dokument jest dla mnie tym bardziej bardziej cenny. Szczerze mówiąc po prostu jestem szczęśliwy.
W 2022 roku zacząłem nauki polskiego na trzymiesięcznym kursie internetowym u pana Tomasza Domańskiego, któremu również jestem bardzo wdzięczny za podstawy. A w 2023 roku odkryłem w Internecie twoje podcasty, których zacząłem słuchać regularnie, a nieco później wykupiłem twój kurs na twój kurs VIP.
Wszystkie twoje materiały są swego rodzaju darem dla miłośników języka polskiego. Między innymi masz odpowiedzi na niemal wszystkie pytania dotyczące kultury, tradycji i historii Polski. Wielokrotno słuchałem twoich podcastów i nadal ich słucham. Do dziś z zainteresowaniem śledzę nowe odcinki. Dzięki tobie byłem w stanie przez półtorej godziny rozmawiać po polsku z panem konsulem i panią wicekonsul, wyjaśniając im historii moich przodków aż do połowy XV wieku. Muszę przyznać, że panu konsulowi i pani wicekonsul również jestem bardzo wdzięczny za wyrozumiałość i pozytywną decyzję.
Moim obecnym celem jest przeprowadzka z rodziną do Polski i dzięki Karcie Polaka stało się to realne. Regularnie słuchając twoich podcastów zauważyłem jak wiele wspólnego mają nasze poglądy. Na przykład w odcinku o zyskach i kosztach, w którym rozważasz czy bycie zwykłym przeciętnym człowiekiem jest wystarczające. Całkowicie zgadzam się z twoim punktem widzenia. Myślę, że po prostu wyznajemy te same normalne ludzkie wartości.
Nie potrafię wyróżnić jednej najlepszej rzeczy w twoich swoich materiałów. Wszystko jest wspaniale. Zacząłem cię słuchać od podcastu o Rolandzie Amundsenie, który niesamowicie mi się spodobał. A potem odkryłem, że wszystkie inne odcinki są równie rewelacyjne.
Dziękuję ci Piotrze za ciekawe webinary i za twój feedback. Jeszcze raz ogromne podziękowanie za twoją działalność. Całej twojej rodzinie też życzę szczęścia, a tobie nieustającej inspiracji nowych porywających pomysłów oraz oczywiście zdrowia i sił, zarówno fizycznych jak i psychicznych, by realizować wszystko co zaplanowałeś.
Twoim słuchaczom życzę wytrwałości w osiąganiu celów w nauce polskiego z twoją pomocą. Rozumiem, że mój polski nie jest idealny, ale skorzystam z twojej rady, którą stale nam dajesz. I nie będę przepraszać za błędy. Mam nadzieję, że wszyscy zrozumieją mój humor. Witam bardzo serdecznie. Cześć! Pa, pa!
Dzięki Piotr! Wielkie dzięki za miłe słowa! Bardzo miło mi jest słyszeć, że udało Ci się, że dostałeś Kartę Polaka, że jesteś zadowolony, że świetnie mówisz po polsku.
Kochani, na koniec chciałbym, żebyśmy posłuchali jednego z takich nagrań, tym razem posłuchajmy nagrania od Aleksandra. Zapraszam bardzo serdecznie.
Nagranie od Aleksandra
Cześć Piotr. Mam na imię Aleksander i to moje drugie nagranie do ciebie. Pierwsze było 4 lata temu i było opublikowane w odcinku numer 413 Siła Woli. To był grudzień 2021 roku. Mieszkałem wtedy w Rosji i nie mogłem sobie wyobrazić jak wszystko się zmieni. Teraz wysyłam ci nagranie już po prawie trzech latach. Mieszkanie w Serbii. Opuściłem Rosji kilka miesięcy po wybuchu wojny z Ukrainą. Po pierwsze przeprowadziłem się do Kazachstanu, a później do Serbii, gdzie teraz żyję. Z tego powodu miałem przerwę w nauce języka polskiego, bo poświęciłem kilka lat językowi serbskiemu i teraz mogę swobodnie mówić w tym języku.
Bardzo ciekawie było mi posłuchać twojego ostatniego odcinka o Słowianach. Kiedy w końcu włączyłeś nagrania w różnych językach słowiańskich. Miałem problem tylko z językiem czeskim. Dobrze rozumiem ukraiński i chorwacki. Chorwacki jest prawie tym samym językiem co język serbski. Różnica jest głównie w wymowie, tak zwana ekawica w języku serbskim i jakowice w chorwackim. Także w niektórych słowach, które jednak nie wpływają na porozumienie tych języków. Szczerze mówiąc, bardzo interesują mnie języki słowiańskie i być może polski nie jest ostatnim językiem z tej grupy, którego się uczy. Kto wie.
Teraz mam jednak problem z mówieniem, bo nie miałem praktyki przez kilka lat, a wcześniej mój poziom był zdecydowanie lepiej. niż teraz. A i poza tym często do głowy przychodzą mi serbskie słowa i robi się jakiś chaos. Wszystko się miesza w mojej głowie. A chociaż mam szybki postęp i jestem pewien, że za parę miesięcy wszystko będzie w porządku. Marzy o tym, by kiedyś odwiedzić Polskę. Niestety nie jest to teraz tak łatwe, bo jestem obywatelem Rosji i nie mogę tak po prostu dostać polskiej wizy. Jednak mogę wyjechać do Polski przez inny kraj Unii Europejskiej, ale nie wiem, być może to jest teraz trochę ryzykowny. Teraz cieszę się nauką języka polskiego.
Staram się słuchać jak najwięcej. Słucham nie tylko twoich materiałów, także innych podcastów, różnych kanałów na YouTube. Jednak zdecydowanie jesteś dla mnie numerem jeden. Kiedy zdecydowałem się wrócić do nauki języka polskiego, wiedziałem, co powinienem zrobić jako pierwsze i dziękuję ci bardzo, że wysłałeś mi kurs 365 Daily Polish Listening, który został na starym komputerze gdzieś w poprzednim życiu.
Muszę powiedzieć też kilka słów o Serbii. Jestem bardzo zadowolony z tego, że tutaj żyję. Najbardziej podoba mi się spokojny, uporządkowany styl życia w Serbii. Mieszkam w Nowym Sadzie. To jest drugie co do wielkości miasto w kraju położone nad Dunajem i jest ono o wiele spokojniejszy niż Belgrad, gdzie panuje jakiś hałas. pośpiech i jednocześnie Nowy Sad jest wystarczająco dużym miastem. Ma wszystko czego trzeba do życia. I być może zabrzmi to trochę dziwne, ale doświadczenie wyniesione z twoich podcastów okazało się pomocne także i w nauce języka serbskiego. Zrozumiałem jak należy uczyć się języków obcych i skupiłem się przede wszystkim na słuchaniu i czytaniu. Mam nadzieję, że tym razem nic nie przeszkodzi mi w nauce języka polskiego i że uda mi się dojść do wysokiego poziomu. Bardzo ci dziękuję za wszystko, co robisz dla uczących się języka polskiego. Życzę tobie i twojej rodzinie wszystkiego najlepszego. Do usłyszenia. Pa, pa!
Dziękuję bardzo Aleksander! Bardzo się cieszę, że jeszcze raz zrobiłeś nagranie dla nas. To nagranie jest bardzo ważne. Opowiedziałeś nam o swoim życiu, o konieczności wyjazdu ze swojego kraju.
Niestety polityka ma na nas, na nasze życie wielki wpływ nie ważne czy tego chcemy czy nie. Niektórzy mówią — Ja nie interesuję się polityką, nie chodzę na wybory, bo mnie polityka nie obchodzi. — Tak zaczyna się przewaga ludzi, polityków, którzy przejmują kontrolę w sposób całkiem legalny, ale wykorzystują tę legalną władzę do tego, by powoli, powoli demontować mechanizmy, które pozwalają ich kontrolować. Kiedy się ockniemy, kiedy zobaczymy co się stało jest już z reguły zbyt późno.
Ocknąć się, to znaczy odzyskać przytomność albo nagle się obudzić… Obudzić z głębokiego snu, drzemki, z narkozy. Czasami ludzie ockną się za późno, kiedy już bardzo trudno jest coś zmienić.
Tak się złożyło, że oba nagrania, których dzisiaj słuchaliśmy miały podobną historię. Zarówno Piotr, jak i Aleksander wyjechali z Rosji. Cieszę się, że obaj poukładali sobie życie. Dziękuję bardzo za te wiadomości. Cieszę się, że w jakiś mały sposób mogłem też Wam pomóc. Bardzo miło mi jest wiedzieć o tym.
Kochani zatem powoli kończyć musimy nasze spotkanie. Dziś mówiliśmy o tym, że nasza kultura być może powstała w wyniku lęku przed śmiercią, a w efekcie przed nicością. Jest coś niesamowitego w tym konflikcie między nieskończoną ludzką wyobraźnią i skończonością naszego biologicznego życia.
Oczywiście ludzie chcą to zmienić, znajdują się tacy, którzy chcą być nieśmiertelni nie tylko w wyobraźni, ale również biologicznie, fizycznie.
Jeśli macie chęć posłuchać jeszcze jednego odcinka naszego podcastu, to zapraszam na odcinek RP372 (Nieśmiertelność). To jest trochę starszy odcinek, nagrałem go chyba 6 lat temu i wtedy też mówiłem o nieśmiertelności, o tym jak technologia ma nam pomóc osiągnąć ten cel. A dziś… dziś trochę bardziej, powiedzmy, filozoficznie podeszliśmy do tematu.
Doskonale wiemy, że nasz czas jest ograniczony, wiemy o tym, ale czy to nie dlatego każda wypita kawa smakuje o wiele lepiej. Każdy Wasz e-mail, każde nagranie, ten wspólnie spędzony czas, to wszystko smakuje bardzo intensywnie. Nie potrzebujemy miliona dolarów, nie potrzebujemy transfuzji osocza. Nasz głos pozostanie w tym podcaście na zawsze… bo podobno w internecie nic nie ginie. Zatem, nawet o tym nie myśląc tworzymy nasz mały projekt nieśmiertelności. Czy to nie jest coś niesamowitego? Wielkie dzięki dla Was! Dzięki dla Piotra, dla Aleksandra za nagrania. Czekam na kolejne nagrania od Was, przysyłajcie je!
Trzymajcie się zdrowo, moi drodzy. Dziękuję Wam za dzisiejsze spotkanie. Miło było jeszcze raz móc pogadać do Was. Jesteście naprawdę wspaniali! Wszystkiego dobrego kochani. Do następnego razu, cześć, pa, pa!
Chcesz zrozumieć każde słowo?
- Pełna polska transkrypcja
- Ćwiczenia i słownictwo
- Dostęp do całej biblioteki (B1-C1)
Seria 15 (2026)
- RP521: Jak dobra rutyna pomaga oswoić nadmiar
- RP520: Agenci świadomości Donalda Hoffmana
- RP519: 1% dziennie czy zasada 40% — co naprawdę działa
- RP518: Księżyc
- RP517: Projekt wieczne życie
- RP516: Persja
- RP515: David Goggins – między uporem a szaleństwem
- RP514: Zeszmacenie
- RP513: Być albo nie być…
- RP512: Kim są Słowianie?
- RP511: Iluzja końca historii
Ktoś powiedział: “Nie ma znaczenia, ile dni jest w twoim życiu, ważne jest, ile życia w Twoich dniach”
Podoba mi się to! Piękne!
Piotrze, brawa za Twoją pracę nad tym trudnym tematem! To, jak uporządkowałeś ciąg myśli Ernesta Beckera, było eleganckie. Przedstawienie tej teorii wymaga dużej uważności. Becker jest dla mnie jedynym filozofem, który nadaje sens różnym ludzkim zachowaniom i ma potężną siłę odkrywczą. Znakiem dobrej teorii jest to, że nie przeczy innym eksperymentom, ale je uzupełnia i podciąga. Świetna robota! Teraz
Dziękuję za miłe słowa! Cieszę się, że udało mi się to zrobić. Dziękuję Ci za ten pomysł, bo przy okazji dowiedziałem się wielu ciekawych rzeczy i na pewne sprawy patrzę trochę inaczej.
Bardzo podobały mi się Twoje przykłady o skutkach nieśmiertelności. Od razu pomyślałem o postaci Q ze Star Treka ? on jest tak znudzony wiecznością, że bawi się losem bohaterów dla rozrywki. Z drugiej strony mamy szlachetne Elfy z Władcy Pierścieni, które mimo swojej długowieczności, potrafiły poświęcić się dla wyższych celów. To pokazuje, że dopiero gotowość do straty nadaje naszym czynom prawdziwą wartość. Świetny odcinek!”
“To pokazuje, że dopiero gotowość do straty nadaje naszym czynom prawdziwą wartość.” — zgadzam się na sto procent!
Zrobiło mi się trochę przykro za Briana :)
Często wspomina o tym, jak ważna jest rodzina i komunikacja, i właśnie nalega na to, żeby wieczory spędzać z rodziną, po prostu rozmawiając, bez urządzeń.
Poza tym, jeśli poczytać go na Twitterze, to nie jest już takim maksymalistą. I chociaż dalej bada różne metody, sam mówi, że 99% benefitów osiąga się dzięki stabilnemu snu, czystemu odżywianiu (ryby to jak najbardziej zdrowy produkt ;) ) i regularnym treningom. Oczywiście rezygnacja z alkoholu i cukru może wydawać się radykalna, ale ogólnie teraz skupia się na podstawowym zdrowym stylu życia dla każdego, plus szuka/testuje jakieś nowe metody na sobie.
Okazuje się, że wystarczy dbać o siebie, spać tyle ile trzeba, jeść zdrowo, ruszać się i wszystko będzie dobrze :)