Blog

Learn Real Polish is a podcast for learners of the Polish language. In this episode, I talk about the Deluge, the 17th-century Swedish invasion. During the wars, the Commonwealth lost approximately forty percent of its population. One of the most important episodes of this invasion was the siege of Jasna Góra, during which the sacred icon, the Black Madonna of Częstochowa, was saved. I invite you to listen to this fascinating history, and please remember that premium users of realpolish.pl can access the full Polish transcript for deeper comprehension.

Muzyka:
–Stringed Disco by Kevin MacLeod (incompetech.com) is licensed under Creative Commons: By Attribution 3.0 License
–Autumn Day by Kevin MacLeod (incompetech.com) is licensed under Creative Commons: By Attribution 3.0 License
–Esperanza by Andy Lowe
–Herbatka – guitar covers by Kenn Faurschou

* * *

Cześć! To znowu ja, Piotr! Witam Was bardzo serdecznie! Mówię, znowu, a przecież mogą być też tacy, którzy słuchają tego podcastu pierwszy raz. W takim razie witam ponownie tych, z którymi już się znamy, a z nowymi osobami witam się pierwszy raz i mam nadzieję, że nie ostatni. Mam nadzieję, że zostaniecie z nami na dłużej.

Mamy tutaj taką wspaniałą załogę, grupę miłośników języka polskiego, entuzjastów… entuzjastów nauki polskiego przez czytanie i słuchanie o różnych ciekawych rzeczach. Co dwa tygodnie staram się przygotować audycję o historii Polski, o jakimś interesującym człowieku, o jakieś interesującej sprawie z różnych dziedzin życia. Kiedyś opowiadałem nawet o fizyce kwantowej, innym razem opowiadałem o psychologii, jeszcze innym o filozofii, możecie spodziewać się tutaj wszystkiego co jest interesujące… dla mnie. Tak, tak, jestem egoistą, robię podcast interesujący dla mnie, ale mam wielką nadzieję, że to o czym mówię, będzie również ciekawe dla Was.

Myślę, że niewiele się różnimy, myślę że jesteście bardzo podobni do mnie. Tak mi się wydaje. Wiem to, bo przysyłacie do mnie swoje nagrania, w których opowiadacie mi o sobie i dzięki temu wiem, że jesteśmy załogą, grupą zgranych ludzi, którzy mają wspólny cel — interesująco spędzić czas i przy okazji potrenować trochę język polski. Ja już nie muszę trenować polskiego, bo robię to już od ponad 50 lat, ale lubię spędzać czas z Wam, lubię gadać do Was. 

Oczywiście nie mogę Was widzieć, ale zupełnie nie wiem jak to się dzieje, ale tak jest, gdy włączam początkowy sygnał podcastu, gdy zaczynam mówić do mikrofonu, to czuję tę energię od Was. To jest naprawdę świetne uczucie, zupełnie niewytłumaczalne. Myślę, że to dzięki nagraniom od Was, dzięki komentarzom, dzięki wiadomościom, które dostaję na maila. To wszystko powoduje, że nie wysyłam po prostu mojego głosu gdzieś do internetu, to powoduje, że czuję Waszą obecność, czuję Waszą obecność tam po drugiej stronie. Wiem, że w tym momencie spacerujecie, albo sprzątacie mieszkanie, może czekacie na lotnisku, albo jedziecie pociągiem lub autobusem, może ktoś leży na plaży albo w łóżku w słuchawkach słucha co mówię… Myślę, jeśli tak jest to bardzo Wam dziękuję i zapraszam do środka, do środka tego odcinka.

Czasami przysyłacie do mnie krótkie nagrania, żebym wiedział co u Was słychać. Tak się dzieje wśród znajomych, prawda? Posłuchajmy nagrania od Siergieja.

Nagranie od Sergieja

Cześć Piotr, mam na imię Siergiej, jestem z Białorusi. Dzisiaj otrzymałem pozytywną decyzję na kartę Polaka. Teraz czekam na decyzję dla moich dzieci. Chciałbym ci podziękować za twoją wspaniałą pracę, którą wykonujesz dla wszystkich. Moja rodzina teraz mieszka w Gdańsku, a ja pracuję w Finlandii. Myślę, że niedługo będę mieszkał ze swoją rodziną. Wszystkiego najlepszego, cześć, pa, pa!

Gratulacje dla Siergieja za zdobycie Karty Polaka! Bardzo się cieszę, że mogłem pomóc. Siergiej jest członkiem klubu VIP, myślę, że korzystał z kursu przygotowującego do rozmowy z Konsulem. Cieszę się, że cała rodzina Siergieja wkrótce będzie razem. Wielkie dzięki za wiadomość! Przesyłam dla Was pozdrowienia.

Czasami przysyłacie też trochę dłuższe nagrania, w których znajduję bardzo ciekawe przemyślenia. Jakiś czas temu swoje nagranie przysłał Rhodi. Posłuchajmy co powiedział.

Nagranie od Rhodri’ego

Dzień dobry, panie Piotrze. Tu Rhodry, słuchacz od trzech lat, czterech lat, nie pamiętam w tych latach. To pierwsze moje nagranie dla podcastu. Miałem tyle powodów w umyśle, dlaczego jeszcze nic nie wysłałem, dlaczego jeszcze nic nie nagrałem do podcastu, ale w końcu zdecydowałem, że żadna godzina nie jest lepsza niż obecna. Albo, jak mówimy po angielsku, “there is no time like the present”. Prawdę mówiąc, chciałem opowiedzieć o paru rzeczach, o których mówiłeś ostatnio, i także wyrazić swoje najlepsze życzenia po tych niedobrych wypadkach w życiu, o których opowiadałeś niedawno. Podobnie do tych twoich słuchaczy, którzy opowiadali o swoich trudnych sytuacjach, myślę, że twój podcast jest dobrym sposobem, aby uczniowie w innych krajach mogli czuć, że są w pewnym sensie połączeni i komunikują o swoich doświadczeniach nauki języków. Jedną z najlepszych cech twojego podcastu jest to, że w głównej części możesz mówić o takich różnych i rozmaitych tematach, nie dając hierarchii, nie dając wrażenia, że wszystko może być włączone. I rzeczywiście, to musi być prawdą. Mówiąc o łączności, kiedy chodziło o te związki znaczeniowe, wydawało mi się być tajemniczym pojęciem, ale kiedy mówiłeś o kształtach kontynentów jako przykładzie, myślałem, że właśnie jak kształt Afryki nie jest powodem kształtu Ameryki Południowej, ale te dwa kontynenty, te dwa kształty mają jedną wspólną, ale niewidzialną przyczynę. Właśnie tak jest w życiu, bardzo często wydarzenia są łączone przez trzecią wspólną przyczynę, która może być niewidzialna. Pewnie jest dobrze, kiedy umiemy zastanawiać się na temat spraw niedotykalnych, na temat psychicznych i duchowych, nie tylko tych spraw, które będą dawały dowody twarde i niedwuznaczne dla naukowców, bo inaczej cała strona świata i życia, istnienia będzie dla nas tylko ciemna. Bardzo dziwna rzecz się stała, dokładnie kiedy o tym myślałem. Czytałem w pierwszej, nie w trzeciej części “Dziadów” Mickiewicza, następujące wiersze, które na końcu tego nagrania chciałem dodać. To jest z prologu.

A sen? – ach, ten świat cichy, głuchy, tajemniczy,
Życie duszy, czyż nie jest warte badań ludzi!
Któż jego miejsce zmierzy, kto jego czas zliczy!
Trwoży się człowiek śpiący – śmieje się, gdy zbudzi.
Mędrcy mówią, że sen jest tylko przypomnienie –
Mędrcy przeklęci!
Czyż nie umiem rozróżnić marzeń od pamięci?
Chyba mnie wmówią, że moje więzienie
Jest tylko wspomnienie.

Mówią, że senne czucie rozkoszy i kaźni
Jest tylko grą wyobraźni; –
Głupi! zaledwie z wieści wyobraźnią znają
I nam wieszczom o niej bają!
Bywałem w niej, zmierzyłem lepiej jej przestrzenie
I wiem, że leży za jej granicą – marzenie.
Prędzej dzień będzie nocą, rozkosz będzie kaźnią,
Niż sen będzie pamięcią, mara wyobraźnią.

Czy Jung znał te słowa? Pewnie nie. A czy Young lubiłby je? Może tak. Jak sądzisz, to musi się skończyć to nagranie. Przepraszam, że jest takie długie. Dziękuję za świetny podcast, wszystkiego najlepszego i chętnie czekam na następne odcinki.

Dziękuję bardzo! Cieszę się, że zdecydowałeś się przysłać do mnie nagranie. Po polsku mówimy: “Lepiej późno niż wcale!”. Bardzo się cieszę, bo to mówisz jest bardzo ciekawe. Dla tych, którzy nie słuchali być może poprzednich odcinków podcastu należy się małe wyjaśnienie. Rhodri odnosi się do odcinka numer RP468, w którym mówiłem o synchroniczności, o pewnej teorii Carla Junga.

Kochani to tyle na dziś o historii Polski. Wracamy do teraźniejszości, do tego co dzieje się teraz. O swoim życiu i o nauce polskiego opowie teraz Aryna, posłuchajmy, zapraszam bardzo serdecznie!

Nagranie od Aryny

Cześć Piotrze, mówi do ciebie Aryna z Nysy. Mam 28 lat i jestem lekarzem. Słuchałam twoich podcastów jeszcze będąc na Białorusi i spacerując ze śpiącym dzieckiem w wózku, a teraz już w zupełnie innych okolicznościach. Dwa lata temu przeprowadziliśmy się do Nysy. Można powiedzieć, że przypadkowo tu trafiliśmy, bo wtedy był duży popyt na mieszkania, trudno było coś wynająć bez pracy, z dziećmi i zwierzętami. Więc szukaliśmy przez znajomych i pacjentka mojego męża (on też jest lekarzem) powiedziała, że ma znajomego z Nysy, który właśnie też jest lekarzem i zgadza się nas przyjąć. Dotychczas u niego mieszkamy, a poza tym jeszcze pracuję u niego w przychodni. Wszystko fajnie się poukładało, udało się nam z mężem znostryfikować swoje dyplomy za pierwszym podejściem, mimo że są dwa bardzo trudne egzaminy – jeden z wiedzy medycznej i drugi ze znajomości języka. Bardzo się cieszyliśmy, kiedy się udało i dostaliśmy się na staż podyplomowy do szpitala nyskiego. Tam poznaliśmy dużo świetnych ludzi i parę złych. A po stażu, który trwał rok, pracuję jako lekarz pierwszego kontaktu w trzech przychodniach województwa opolskiego. To są bardzo piękne okolice i w drodze do pracy słucham twoich podcastów z widokiem na góry. To sprawia mi dużą przyjemność. W ogóle bardzo fajnie nam się tu mieszka. Synek chodzi do żłobka, a mąż robi specjalizację z ortopedii. Ja się cieszę, że w pracy codziennie mam okazję rozmawiać po polsku i cały czas ćwiczę. Chcę ci bardzo podziękować za twoją pracę. Niedawno w podcaście mówiłeś, że czujesz energię, która powstaje między tobą a słuchaczem, i chcę to potwierdzić. Zawsze kiedy włączam podcast, to robi się uśmiech na mojej twarzy. Ja też czuję tę energię. Jeszcze raz dziękuję i pa, pa!

Dziękuję bardzo za miłe słowa! Dobrze jest wiedzieć, że wszystko Wam się układa, że możecie mieszkać w spokojnym miejscu.

Aryna wspomniała o przesyłaniu energii. To jest coś dla mnie niewytłumaczalnego, nie wiem jak to się dzieje. Domyślam się, że ta energia powstaje gdzieś w naszych umysłach, to jest jakaś sprawa głęboko ukryta, która pojawia się w pewnych momentach. Gdy spotykamy się z przyjaciółmi, znajomymi, ludźmi, których lubimy, wtedy pojawia się właśnie ta energia. Okazuje się, że te spotkania nie muszą być wcale fizyczne, nie musimy stać albo siedzieć obok siebie, nie musimy się nawet widzieć. Wystarczy, że słyszymy się wzajemnie. Ta energia przesyła się między nami w jakiś nadzwyczajny sposób i to jest bardzo przyjemne, bardzo wspaniałe.

To Wy jesteście wspaniali, że wysyłacie do mnie swoją energię, że wspieracie mnie również używając moich materiałów, to dla mnie niezwykle cenne. Bardzo za to dziękuję.

Oczywiście moim celem jest pomóc Wam w nauce języka polskiego, dlatego zapraszam Was na moją stronę internetową realpolish.pl Tam znajdziecie więcej informacji, znajdziecie też materiały przygotowane specjalnie dla Was. Jeśli będziecie mieli wątpliwości to po prostu piszcie do mnie, dostaniecie próbki materiałów i postaram się pomóc w decyzji od czego zacząć.

Mówię, że moim celem jest pomóc Wam w nauce języka polskiego, taki był początek tego wszystkiego wiele lat temu, ale sytuacja wymknęła się trochę spod mojej kontroli, energia która powstała między nami powoduje, że dla mnie to jest coś znacznie większego, coś znacznie ważniejszego niż tylko nauka języka polskiego. Myślę, że komentując, słuchając, używając moich kursów, komunikując się ze mną dajecie mi dużo sił. Jestem za to bardzo wdzięczny.

Wielkie dzięki dla Aryny i Rhodriego za ich nagrania. Dziękuję Wam wszystkim za spędzenie ze mną tego czasu, za wysłuchanie dzisiejszego odcinka do samego końca. Kochani, trzymajcie się zdrowo, dziękuję za dziś i do usłyszenia następnym razem. Cześć, pa, pa!

Learn Polish with me! — Ucz się polskiego ze mną!

100 Daily Polish Stories

A1-A2 Polish Fluency Course for beginners

LEARN MORE

365 Daily Polish Listening

B1-B2 Listen to the stories every day

LEARN MORE

VIP
CLUB

B1-C1 Start to use real Polish content​

LEARN MORE

• RP485: Yellowstone
• RP484: Poliglota, który odkrył Troję
• RP483: Niedopasowanie naszego ciała
• RP482: Pięć stylów miłości
• RP481: Joker i Stańczyk
• RP480: Nexus
• RP479: Jan III Sobieski i Marysieńka
• RP478: Postprawda
• RP477: Po Olimpiadzie w Paryżu
• RP476: Problemy, problemy…
• RP475: Henryk Sienkiewicz
• RP474: Potop szwedzki
• RP473: Lingwistyka
• RP472: Łódź
• RP471: Kolory osobowości
• RP470: Polish Jokes
• RP469: Absurdyzm
• RP468: Synchroniczność
• RP467: Ludzie i psy
• RP466: Dylemat więźnia – zdradzić czy współpracować
• RP465: Eksperyment psychologiczny
• RP464: Putin kontra Nawalny
• RP463: Roald Amundsen
• RP462: Dowód na reinkarnację
• RP461: Polityka w Polsce w XXI wieku

In this episode of the Learn Real Polish Podcast, I discuss the fascinating history of Łódź. Unlike many other Polish cities, Łódź has a relatively short but dynamic history. The Industrial Revolution spurred rapid growth in textile manufacturing, attracting a diverse population of migrants, particularly Germans and Jews. I believe you will find this story both captivating and easy to follow, aiding in your Polish learning journey. Premium users of realpolish.pl can access the full Polish transcript for deeper comprehension.

Muzyka:
–Stringed Disco by Kevin MacLeod (incompetech.com) is licensed under Creative Commons: By Attribution 3.0 License
–Autumn Day by Kevin MacLeod (incompetech.com) is licensed under Creative Commons: By Attribution 3.0 License
–Esperanza by Andy Lowe
–Herbatka – guitar covers by Kenn Faurschou

* * *

Cześć moi drodzy! Witam wszystkich bardzo serdecznie, mam na imię Piotr, i zapraszam Was do posłuchania czegoś po polsku, czegoś ciekawego i zarazem łatwego do zrozumienia.

Mam nadzieję, że zrozumiecie jak najwięcej, że dzisiejszy temat zainteresuje Was tak bardzo, że za moment zapomnicie nawet, że słuchacie podcastu po polsku. Taki jest mój zamiar, taki jest mój cel.

Jeśli macie chęć śledzić tekst, zapis tego co mówię to jest to też możliwe. Bardzo pracowicie wpisałem każde słowo, każdą literkę i transkrypcja jest dostępna dla wszystkich, którzy używają jednego z moich kursów, które są na stronie realpolish.pl Jeśli używacie 100 Daily Polish Stories lub 365 Daily Polish Listening, jeśli jesteście w klubie VIP, to po zalogowaniu się na stronie relapolish.pl macie dostęp do wszystkich transkrypcji podcastu. Zachęcam do korzystania z tej możliwości.

Kochani, chciałbym wrócić na momencik tylko do ostatniego odcinka. Wtedy opowiadałem o czterech kolorach osobowości i niektórzy z Was odpowiedzieli na ankietę na Spotify. Okazuje się, że najwięcej jest słuchaczy, którzy myślą, że są biali, to jest ponad 35 procent. Kolejni są czerwoni, tych jest około 20 procent. Za niebieskich uznaje się około 16 procent. Ciekawe jest to, że żółtych jest bardzo mało, tylko 6 procent. Natomiast 22 procent z nas nie wie jakim jest kolorem. Mówię to, bo nie wiem czy widzicie na Spotify wyniki tej ankiety, czy tylko ja to widzę, a wydało mi się to ciekawe. Kilka osób pytało mnie jakim ja jestem kolorem. Najwięcej widzę w sobie koloru białego. Myślę, że jestem biały, tak jak większość słuchaczy tego podcastu.

Tyle o kolorach, ale ostatnim razem słuchaliśmy też nagrania od Wasyla, który zaproponował, żebym opowiedział o mieście, w którym mieszka, czyli o Łodzi. Pomyślałem, że to ciekawy temat, dawno nie opowiadałem o historii Polski, więc to będzie dobry moment. Dziś opowiem o historii Łodzi, ale zanim to zrobię, chciałbym żebyśmy posłuchali jeszcze jednego z nagrań, które dostałam od Was. Tym razem to będzie nagranie od Oleny. Posłuchajmy!

Nagranie od Oleny

Cześć Piotrze! To moje pierwsze nagranie dla ciebie. Mam na imię Olena, mam 42 lata, jestem Ukrainką. Przyjechałam do Polski 10 miesięcy temu. moja przygoda z językiem polskim rozpoczęła się gdzieś rok temu. Gdy zdecydowałam, że będę jechać do Polski to pomyślałam sobie, że muszę coś tam znać o tym języku i znalazłam taką grupę gdzie były różne podcasty i wśród nich były twoje. Taki pierwszy podcast, który usłyszałam był taki o covidzie. Wtedy, w tym czasie rozumiałam tylko coś tam jak: maseczka, wirusy i nic w ogóle nie pamiętam, ale nadal słuchałam. Potem jakieś tam oglądałem po trochu filmiki na YouTubie coś tam z alfabetem i tak to było raz, dwa w tygodniu, a potem gdy już przyjechaliśmy do Polski to gdy byłam na ulicy czytałam na ulicy wszystko co widziałam wszystko czytałam. To były jakieś tam napisy na przystankach na sklepach na samochodach, wszędzie. 
Muszę ci powiedzieć że jestem bardzo dumna z tego, że ty jakby powiedzieć, byłeś moim pierwszym nauczycielem. Dziękuję ci bardzo za to, ty naprawdę robisz wielką sprawę. To taka duża praca nad tym, ty wymawiasz wszystkie słowa wszystkie dźwięki i dla cudzoziemców to po prostu ekstra. 
Teraz mieszkam w Warszawie bardzo mi podoba się to miasto, bardzo fajnie, czuję się jak w domu. Co jeszcze? Teraz uczę się w szkole policealnej na kierunku technik optyk. Wcześniej nigdy nie byłam związana z tą branżą, w ogóle z optyką, ale coś tak wpadło mi w oko to i okazało się nagle, że to dla mnie bardzo interesujący temat. Wiem, że też nosisz okulary i chciałabym poprosić ciebie żebyś zrobił taki podcast na temat historii okularów, Może to dla ciebie też będzie interesujący temat kropka. No i to… a jeszcze chciałem powiedzieć że czasami było tak trudno.. ty jakby stoisz na jednym poziomie w tym języku i tak jakby myślisz — No po co to mi, można i nie uczyć się go — coś tam znasz i tyle. Ale zawsze wspominam twoje słowa, gdy mówisz że tracimy motywację i wtedy nic nie wyjdzie trzeba poczekać i wszystko będzie w porządku trochę później. I to jakoś pomaga. To dziękuję ci bardzo i tyle na dziś, do usłyszenia, pa, pa!

Dziękuję bardzo! Bardzo mi miło słyszeć pochwały od Ciebie. Cieszę się, że robisz szybkie postępy. Po roku nauki mówisz świetnie po polsku, moje gratulacje! Spodobało mi się jak powiedziałaś, że wpadł Ci w oko temat okularów. Może niektórzy nie wiedzą… “Wpadło mi w oko” to znaczy samo co zainteresowałem się, spodobało mi się, ale w przypadku mówienia o okularach to wydało mi się zabawną grą słów.

To wszystko co chciałem opowiedzieć dzisiaj o Łodzi, na pewno jest więcej ciekawych rzeczy w Łodzi do zobaczenia, ale nie wszystko da się opowiedzieć w jednym odcinku podcastu, i tak nasz podcast zrobił się dosyć długi.

Ale na zakończenie dzisiejszego naszego spotkania chciałbym żebyśmy posłuchali jeszcze jednego nagrania, które dostałem od Was. To nagranie przysłała do mnie Natalia, posłuchajmy.

Nagranie od Natalii

Cześć Piotr! Twój podcast o Jobie jest bardzo smutny i przykro mi z powodu twojej straty. Dziękuję tobie Piotr bardzo za podzielenie nie tylko informacjami, przemyśleniami, ale także emocjami. Dziękuję za tak ciekawą historię o oswojeniu wilka. Wydawało mi się że wiem już o tej historii z opowieści Gerarda Kiplinga, ale nigdy wcześniej nie słyszałem historii o samicy wilka. Co ciekawe w języku białoruskim i rosyjskim pojęcie rasy odnosi się tylko do człowieka, ale w języku polskim rasa odnosi się także do psów. Mam w domu kota, a kiedy z dziećmi przygotowywaliśmy się na przybycie kotów dużo czytaliśmy o zwierzętach domowych. Co ciekawe jak powiedziałaś rasy psów zaczęły pojawiać się w związku z tym, że ludzie przystosowali je do swoich zajęć, a psy same nauczyły się od człowieka jak być dla niego użytecznymi. Rasy kota nie mają żadnego celu użytkowego. Najprawdopodobniej same koty sprawdzają gdzie człowiek może być przydatny dla kot. Ale koty zdecydowanie wiedzą jak leczyć, zachwycać się swoim pięknem, a ich instynkty są dobrze zachowane kiedy. Słuchałam twojego podcastu i na nagraniu zawył wilk, Gorzka zacisnęła uszy i próbowała określić skąd dochodzi niebezpieczeństwo, chociaż najprawdopodobniej nigdy w swoim życiu nawet nie widziała psa. Chciałam podsunąć tobie Piotr pomysł na możliwy podcast. Jestem prawnikiem i mediatorem. W Białorusi zajmuje się mediacjami i negocjacjami. Wiem, że mediacje i inne formy alternatywnych form rozwiązywania sporów są w Polsce bardzo rozwinięte. Uwielbiam mediacje, ponieważ bardzo pomaga odbudować relacje. Piotrze potrafisz przedstawić informacje w bardzo ciekawy sposób. Wybierasz najciekawsze, godne uwagi i przydatne, prostym językiem. Ciekawe byłoby poznać doświadczenie mediacji w Polsce i w innych krajach w języku polskim. Dziękuję tobie bardzo za twoją pracę i emocje, i dziękuję za wsparcie na odległość. Pa, pa!

Dziękuję bardzo Natalii za nagranie. Dziękuję za miłe słowa. Muszę Wam powiedzieć, że często myślimy o Jobie, często ją wspominamy. Czasami mam uczucie jakby ona siedziała gdzieś w pokoju, tylko że ja jej nie widzę, bo siedzi za mną, siedzi gdzieś z boku. To dziwne uczucie. 

Natalia mówi, że będzie miała kota. Koty są dla mnie bardzo tajemniczymi zwierzętami. Nigdy nie miałem kota. Moja babcia miała koty, pamiętam kiedy byłem mały, ale one w zasadzie przychodziły do domu tylko gdy były głodne. Piły mleko wtedy mogłem je pogłaskać. Nie zwracały uwagi na ludzi. Czasami były małe kotki i te małe kotki były bardzo zabawne. Myślę, że ciekawe jest to jak ludzie udomowili koty, które przecież nie są zwierzętami stadnymi. Psy żyją w stadach i ludzka rodzina jest stadem dla psa. Z kotami jest inaczej. Koty są samotnikami, żyją w pojedynkę.

Egipcjanie uwielbiali koty, tak mi się wydaje. Myślę, że koty przydawały się ludziom, żeby pozbyć się myszy i innych gryzoni. Tak mi się wydaje. Jednocześnie koty uważane są czasami za zwierzęta przynoszące pecha, za zwierzęta fałszywe, prawda? W Polsce ludzie wierzą, że jeśli czarny kot przebiegnie przed tobą, to wydarzyć się coś złego. Nie wiem czy jest jakiś ratunek przed tym, czy trzeba zmienić drogę, albo splunąć przez lewe ramię. Co zrobić jeśli czarny kot przebiegnie drogę? Nie mam pojęcia. Być może nie ma już ratunku.

Natalia mówi o mediacjach i negocjacjach. To musi być ciekawy temat. Może kiedyś uda mi się opowiedzieć o tym, ale najpierw muszę sam posłuchać na ten temat. Zatem, nie obiecuję na sto procent, ale zainteresował mnie ten temat, więc może uda mi się zrobić jeden odcinek podcastu o mediacjach i negocjacjach.

Wielkie dzięki dla Natalii za nagranie, dziękuję również Olenie. Czekam na kolejne nagrania od Was, przysyłajcie je po prostu na mój email. To są świetne rzeczy, bardzo lubię dostawać nagrania od Was, lubię gdy piszecie do mnie, gdy piszecie komentarze, gdy wysyłacie wiadomości do mnie. To bardzo przyjemne.

Kochani zapraszam Was na moją stronę, która nazywa się jak pewnie pamiętacie realpolish.pl Tam znajdziecie dwa kursy. Jeden jest dla początkujących, a drugi dla średnio zaawansowanych, a oprócz kursów jest również klub VIP. Możecie pomyśleć o klubie VIP, jak o bibliotece materiałów do nauki polskiego. Jeśli nie wiecie co wybrać to po prostu piszcie do mnie, a ja wyślę Wam próbki i zobaczycie co Wam się podoba, ca Wam pasuje.

Nauka języka obcego oczywiście nie jest bardzo szybka. Niektórzy opowiadają, że mają wspaniałą metodę, która pozwala nauczyć się języka w kilka tygodni. Jeśli tak by było to, te osoby mówiłyby już w kilkunastu językach, prawda? Czy tak jest? Śmiem wątpić. 

Moje doświadczenie jest takie, że nauka języka trwa długo, trzeba spędzić dużo czasu z językiem. To może być wspaniała przygoda jeśli lubimy to robić, jeśli mamy ciekawe materiały do słuchania i czytania. Jeśli nie lubimy tego robić, to prawdopodobnie nic z tego nie będzie, szkoda czasu. Z drugiej strony czasami dochodzimy do momentu, w którym nie widzimy postępu, wracam teraz do tego o czym mówiła Olena na początku w swoim nagraniu. Tak, to jest prawda i każdy dochodzi do tego momentu. 

Czy warto wtedy przerwać? Moim zdaniem nie. Moim zdaniem szkoda całego czasu, który zainwestowaliśmy do tej pory, szkoda to stracić, ale to jest oczywiście indywidualna decyzja każdego z nas. Tak jak mówię, jeśli sprawia nam przyjemność słuchanie czegoś, czytanie, rozmawianie, to nie ma problemu, nie myślimy o postępach, nie myślimy o poziomach, nie porównujemy się do innych. Po prostu używamy sobie języka i to wszytko, nasiąkamy językiem w tym czasie zupełnie jak dzieci. Języka najlepiej uczymy się podświadomie, gdy zupełnie o tym nie myślimy i to jest bardzo piękne.

Kochani to tyle na dziś, dziękuję za wysłuchanie do samego końca. Trzymajcie się, nie poddawajcie się. Ja wiem, że to łatwo powiedzieć, że w życiu nie warto się poddawać, dużo trudniej to zrobić. Ale wiecie co, jeśli coś jest łatwo zrobić, to ta rzecz nie ma dla nas wielkiej wartości. Możemy to mieć w każdej chwili i bez wysiłku.

Pozdrawiam Was bardzo serdecznie, dziękuję za dziś i zapraszam na nasze kolejne spotkanie. Trzymajcie się zdrowo, cześć, pa, pa!

Learn Polish with me! — Ucz się polskiego ze mną!

100 Daily Polish Stories

A1-A2 Polish Fluency Course for beginners

LEARN MORE

365 Daily Polish Listening

B1-B2 Listen to the stories every day

LEARN MORE

VIP
CLUB

B1-C1 Start to use real Polish content​

LEARN MORE

• RP485: Yellowstone
• RP484: Poliglota, który odkrył Troję
• RP483: Niedopasowanie naszego ciała
• RP482: Pięć stylów miłości
• RP481: Joker i Stańczyk
• RP480: Nexus
• RP479: Jan III Sobieski i Marysieńka
• RP478: Postprawda
• RP477: Po Olimpiadzie w Paryżu
• RP476: Problemy, problemy…
• RP475: Henryk Sienkiewicz
• RP474: Potop szwedzki
• RP473: Lingwistyka
• RP472: Łódź
• RP471: Kolory osobowości
• RP470: Polish Jokes
• RP469: Absurdyzm
• RP468: Synchroniczność
• RP467: Ludzie i psy
• RP466: Dylemat więźnia – zdradzić czy współpracować
• RP465: Eksperyment psychologiczny
• RP464: Putin kontra Nawalny
• RP463: Roald Amundsen
• RP462: Dowód na reinkarnację
• RP461: Polityka w Polsce w XXI wieku