Blog

Welcome to the latest episode of Learn Real Polish. In this episode, we’ll listen to two recordings I received from Julia and Larysa. They discuss synchronicities in their lives. Additionally, we’ll shift our perspective and delve into absurdism, a theory positing that the universe is irrational and devoid of inherent meaning. I trust that this Polish comprehensible input will facilitate your Polish learning journey and keep it engaging. Premium users of realpolish.pl can also access the complete Polish transcript for enhanced comprehension. Enjoy!

Muzyka:
–Stringed Disco by Kevin MacLeod (incompetech.com) is licensed under Creative Commons: By Attribution 3.0 License
–Autumn Day by Kevin MacLeod (incompetech.com) is licensed under Creative Commons: By Attribution 3.0 License
–Esperanza by Andy Lowe
–Herbatka – guitar covers by Kenn Faurschou

* * *

Cześć moi drodzy! Mówi Wasz przyjaciel Piotr, witam wszystkich bardzo serdecznie! 

Bardzo się cieszę, że spotykamy się jeszcze raz, że jeszcze raz mogę mówić do Was. Bardzo to jest miłe dla mnie. Prowadzę dla Was podcast, którego założeniem jest dać Wam co jakiś czas nowy materiał do słuchania i czytania, to jest podcast do nauki języka polskiego, ale muszę Wam powiedzieć, że czuję że to jest coś znacznie więcej. Dla mnie to jest coś znacznie więcej.

Dzięki naszym spotkaniom, waszym nagraniom, komentarzom, wiadomościom czuję, że mam wielu wspaniałych przyjaciół, wspaniałych ludzi, którzy dają mi o wiele więcej niż mogę oczekiwać. To jest niezwykle przyjemne. Dlatego chcę Wam podziękować za to, że jesteście ze mną, że możemy być przyjaciółmi. 

Nie zawsze wiem jak wyglądacie, ale po kilku wiadomościach, czy komentarzach kojarzę osobę, mam w głowie jakieś wyobrażenie i to jest bardzo piękne, bo czuję jakbym miał kolejnego przyjaciela, kolejną osobę, która myśli o mnie. To bardzo przyjemne uczucie. Wielkie dzięki kochani!

Wielkie dzięki za słowa wsparcia, które dostałem od Was. Po ostatnim naszym spotkaniu dostałem wiadomości, komentarze i nagrania, które były dla mnie bardzo ważne. Bardzo ciepłe słowa dostałem od Was, poczułem, że nie jestem sam. Pisaliście też o swoich przeżyciach, o swoich doświadczeniach życiowych, które wydaje mi się są niezwykle podobne do moich. Oczywiście problemy mamy inne, ale nasze odczucia są niezwykle podobne.

Wydaje mi się, że wszyscy jesteśmy podobni do siebie, nie ważne gdzie się urodziliśmy i jakim językiem mówimy. Nasze postrzeganie świata jest takie samo. Co ciekawe, gdy uczymy się nowych języków, to jeszcze lepiej rozumiemy innych ludzi, jesteśmy jeszcze bliżej nich, możemy trochę łatwiej zrozumieć to co myślą.

Tak jak powiedziałem, dziękuję Wam bardzo serdecznie za wszystkie wiadomości i komentarze. Wielu z Was zauważa różne synchroniczności w swoim życiu, opisywaliście swoje spostrzeżenia na ten temat. Bardzo ciekawie było to wszystko czytać. Pisaliście też do mnie o swoich problemach, o tym jak Wam udało się pokonać wiele problemów. Wielkie dzięki za to, to jest dla mnie bardzo inspirujące, bardzo mi pomaga.

Kochani, dostałem również nagranie od Julii, które jest niezwykle wzruszające. Kiedy posłuchałem tego nagrania, to miałem wątpliwość czy Julia chce żebym je zamieścił w podcaście. Dostałem jednak zapewnienie, że Julia zgadza się. Posłuchajcie, posłuchajcie co powiedziała Julia.

Nagranie od Julii

Cześć Piotr! Mam na imię Julia, mieszkam w Białorusi. Mam polskie korzenie. Mój dziadek był Polakiem, a babcia skończyła cztery klasy polskiej szkoły. Bardzo była dumna z tego. W maju będę miała rozmowę z konsulem w prawie Kary Polaka. Chcę potwierdzić swoje korzenie, mam nadzieję, że wszystko się uda. W czerwcu będzie już rok jak uczę się języka polskiego. Oczywiście, że uczę się jego według twojej metody: czytam i słucham to co mnie interesuje. Ale tak na prawdę z mówieniem jest problem. Niekiedy w głowie brzmi tak wszystko płynnie, zdania składają się szybko i łatwo. Niestety na owo tak nie jest. Dlatego zapisałam to co chcę powiedzieć.
Słuchałam dzisiaj twojego ostatniego podcastu “Synchroniczność”. Bardzo on mnie wzruszył. Zaczęłam go słuchać, bo chciałam odwrócić uwag od ego co dziej się w moim osobistym życiu. Pół roku temu zostawiłam męża, uciekała od niego do ojca. Nasz związek był dość trudny i byliśmy nawzajem uzależnieni. Złożyłam wniosek o rozwód do sądu, ale przed Wielkanocą on zmarł. Nie będę opowiadać szczegółów… przepraszam, ale cały wolny czas słucham podcasty o żałobie, jak z tym sobie poradzić. Dużo myślę o tych zbiegach okoliczności, które przeżyłam i przeżywam wciąż. To jest bardzo niesamowite. I nagle twój podcast na mojej drodze poznania siebie wszechświata. Bardzo ci dziękuję za to co robisz. Współczuję ci twoich strat i bardzo polecam tobie i może innym słuchaczom książkę “Żałoba jest podróżą. Jak zmagać się ze stratą”. Nie mogę powiedzieć, że ona mi już pomogła, ale odczuwał, że mój ból jest podzielany i zrozumiały przez innych bliskich mi ludzi. Jeszcze raz bardzo dziękuję. Cześć, pa, pa!

Dziękuję Julio! Myślę, że wszyscy teraz przekazujemy teraz dobrą energię właśnie w Twoją stronę. Nie jesteś sama. Jesteśmy z tobą. Niedawno Jerry napisał do mnie email, w którym mówił o takiej analogii. Mówił, że czasami w naszym życiu następuje wielka burza, która na swojej drodze niszczy wiele rzeczy, niszczy na swojej drodze wiele rzeczy. Niszczy duże stare drzewa. Jednak po burzy światło zaczyna docierać do nowych miejsc, które kiedyś były w cieniu. Zaczynają rosnąć nowe młode drzewa, nowe młode pędy. Być może będzie to nowy etap twojego życia. Ale ta burza musiała nadejść, aby młode rośliny mogły rosnąć. Mówię to teraz do Was wszystkich, nie tylko do Julii. Po burzy nadchodzi słońce i odrodzenie, nie jest łatwo przejść przez sztorm, przez burzę, to wymaga trudu, pracy, wysiłku, ale myślę, że warto to zrobić, żeby przekonać się jak wygląda świat po burzy. Trzymam kciuki za Julię i wszystkich, którzy przechodzą teraz przez burzę w swoim życiu.

Poprzednim razem mówiłem o synchronicznościach. I na koniec chciałbym wrócić do tej wizji świata, do spojrzenia na świat, które mówi, że zdarzenia mają znaczenie, że mają swój cel. Larysa przysłała nagranie, w którym opowiedziała jaka synchroniczność ją spotkała. Posłuchajmy.

Nagranie od Larysy

Witam bardzo serdecznie cię Piotr. Po wysłuchaniu twojego podcastu “Synchroniczność” chcę teraz powiedzieć o jednym wypadku, który wydarzył się w moim życiu nie tak dawno. Chodzi o to, że żyję w mieście Połock, który znajduje się na brzegach dwóch rzek. Zachodnia Dźwiną, płynie do Morza Bałtyckiego, a rzeka Połota wpada do Dźwiny. I była taka akcja, gdy ludzie przyszli na brzeg rzeki Połota i była taka akcja… to byli ludzie, którzy chcieli zrobić rzekę czystą, bo było dużo butelek, papiery na brzegach i to było w miejscach, gdzie było dużo turystów i to było nie tak dobrze. My wolontariusze przyszliśmy na brzeg i robiliśmy czystkę rzeki. Chłopczyk, który miał na imię Stefan znalazł jadro (kulę) taka kula do armaty. I później my dowiedzieliśmy się, że ta kula należała do armii Stefana Batorego, który atakował Połock w 1579 roku. Dlaczego? Sprawa w tym, że Połock znajdował się kiedyś w Wielkim Księstwie Litewskim i w 1563 roku był zabrany przez Moskiewskie państwo. Iwam groźny przyszedł do Połocka i zabrał to miasto i tutaj znajdowały się rycerze moskiewscy. Połock był bardzo wyniszczony, bo 16 lat znajdował się w moskiewskim państwie. ale Stefan Batory wyzwolił miasto od moskiewskich rycerzy. To było w 1579 roku. I taka synchroniczność. Chłopczyk Stefan znalazł kulę, która należała do armaty, do armii Stefana Batorego, króla Rzeczypospolitej. I jeszcze jedna synchroniczność zdarzyła się. Kiedy włączyłam Real Polish i czytam książkę teraz, która jest napisana przez Stefana, Stefana Grabińskiego. Taka synchroniczność. Bardzo dziękuję za wysłuchanie. Pa, pa!

Wielkie dzięki za nagranie! Larysa spotyka trzech Stanisławów. Jeden współczesny Stanisław, chłopiec, który odnalazł kulę armatnią z czasów Stanisława Batorego. Kiedyś opowiadałem Wam o tym królu, który pochodził z Transylwanii. To był podcast numer RP347, kto nie słuchał, a lubi historię, to może odszukać ten podcast na mojej stronie i posłuchać.

Stefan Batory walczył z Iwanem Groźnym o Inflanty. Inflanty to miejsce gdzie teraz są dwa państwa: Łotwa i Estonia. W Połocku, o którym opowiada Larysa doszło właśnie do oblężenia miasta. Wojska Iwana Groźnego przez 20 dni broniły Połocka, ale Stefan Batory zdobył w końcu Połock. Widocznie wtedy wystrzelona kula armatnia wpadła gdzieś do rzeki, leżała tam kilkaset lat i teraz inny Stefan ją odnalazł. Ciekawe.

Larysa mówi też o Stefanie Grabińskim, który był polskim pisarzem i właśnie tak się składa, że w klubie VIP słuchamy opowiadania pod tytułem “Dziwna stacja”, które napisał Stefan Grabiński. Muszę Wam powiedzieć, że to jest bardzo ciekawe opowiadanie. Zostało napisane na początku XX wieku, czyli ponad 100 lat temu i opowiada o czasach, które nawet teraz dla nas są przyszłością. Dla mnie to jest ciekawe wiedzieć, jak kiedyś ludzie wyobrażali sobie przyszłość.

To opowiadanie mówi o niezwykle szybkim pociągu, który pędzi z prędkością 300 km na godzinę wokół Morza Śródziemnego. Pociąg zaczyna swój bieg w Barcelonie i jedzie na wschód przez Francję, Włochy, Bałkany, aż do Turcji, a potem przez Egipt, Afrykę Północną do Gibraltaru, gdzie jest most, którym znowu wraca do Europy. Co się dzieje w tym pociągu nie będę teraz opowiadał. Po prostu zapraszam Was do klubu VIP, tam możecie czytać ze mną to niezwykle ciekawe opowiadanie.

To oczywiście nie jest jedyna rzecz w klubie VIP. Znajdziecie tam wiele różnych sekcji, wiele ciekawych materiałów. Jeśli chcecie dostać próbki, to po prostu piszcie do mnie. Nie ma problemu, z przyjemnością dam Wam próbki i sami się przekonacie co tam ciekawego się znajduje.

Zatem Larysa ostatnio spotkała trzech Stefanów. Stefan to imię, które pochodzi z języka greckiego i oznacza wieniec, wieniec, który wkłada się na głowę, żeby pokazać zwycięzcę. Być może to jest jakiś znak dla Larysy.

Kochani, wielkie dzięki dla Was za dzisiejsze spotkanie. Dziękuję Julii i Larysie za ich nagrania. Czekam na nagrania od następnych osób. Mam nadzieję, że będziemy w kontakcie, że nasza przygoda będzie trwała, że razem będziemy mogli dalej bawić się. Mam nadzieję, że to jest dla Was zabawa, przyjemność, że nauka języka polskiego to nie jest rzecz nudna i nieprzyjemna. Nie jesteśmy już w szkole. Możemy robić to co nam się podoba. A mi podoba się spotkać się z Wam, jesteście wspaniałymi przyjaciółmi, bardzo się cieszę, że los, przeznaczenie, czy po prostu życie, tak się potoczyło, że możemy być w kontakcie ze sobą. To jest wspaniała sprawa.

Trzymajcie się zdrowo. Dziękuję Wam za wysłuchanie dzisiejszego podcastu i zapraszam Was następnym razem, do usłyszenia, cześć, pa, pa!

Learn Polish with me! — Ucz się polskiego ze mną!

100 Daily Polish Stories

A1-A2 Polish Fluency Course for beginners

LEARN MORE

365 Daily Polish Listening

B1-B2 Listen to the stories every day

LEARN MORE

VIP
CLUB

B1-C1 Start to use real Polish content​

LEARN MORE

• RP485: Yellowstone
• RP484: Poliglota, który odkrył Troję
• RP483: Niedopasowanie naszego ciała
• RP482: Pięć stylów miłości
• RP481: Joker i Stańczyk
• RP480: Nexus
• RP479: Jan III Sobieski i Marysieńka
• RP478: Postprawda
• RP477: Po Olimpiadzie w Paryżu
• RP476: Problemy, problemy…
• RP475: Henryk Sienkiewicz
• RP474: Potop szwedzki
• RP473: Lingwistyka
• RP472: Łódź
• RP471: Kolory osobowości
• RP470: Polish Jokes
• RP469: Absurdyzm
• RP468: Synchroniczność
• RP467: Ludzie i psy
• RP466: Dylemat więźnia – zdradzić czy współpracować
• RP465: Eksperyment psychologiczny
• RP464: Putin kontra Nawalny
• RP463: Roald Amundsen
• RP462: Dowód na reinkarnację
• RP461: Polityka w Polsce w XXI wieku

This episode of the Learn Polish Podcast talks about a concept from Carl Jung called Synchronicity. It’s about when things seem connected in a meaningful way even though there’s no clear cause. I’ll explain this interesting idea in simple Polish, providing Polish comprehensible input to help you understand better. Premium users of realpolish.pl can also access the full Polish transcript for enhanced comprehension.

Muzyka:
–Stringed Disco by Kevin MacLeod (incompetech.com) is licensed under Creative Commons: By Attribution 3.0 License
–Autumn Day by Kevin MacLeod (incompetech.com) is licensed under Creative Commons: By Attribution 3.0 License
–Esperanza by Andy Lowe
–Herbatka, Pod moim oknem – guitar covers by Kenn Faurschou

* * *

Cześć moi drodzy! Witam Was bardzo serdecznie i zapraszam do posłuchania czegoś po polsku. To jest podcast Learn Real Polish, a ja mam na imię Piotr i poprowadzę dla Was to show… Show może to zbyt dużo powiedziane. To jest po prostu nasze spotkanie i chociaż nie spotykamy się bezpośrednio, nie widzimy się, to dzięki temu, że mam z Wami kontakt przez komentarze, przez nagrania od Was, mówiąc teraz do mikrofonu czuję waszą obecność, czuję energię, która powstała między nami i to jest wspaniałe uczucie.

Muszę Wam powiedzieć, że ta energia jest chyba najważniejszą sprawą dla mnie, ta energia od Was pozwala mi robić podcasty przez ponad dziesięć lat, ta energia wiele razy pomogła mi w różnych momentach. Bardzo to doceniam i bardzo Wam za to dziękuję. Macie wielką moc!

Kiedyś widziałem koszulkę z napisem “I speak Polish, what’s your superpower?” Nie wiem kto to wymyślił, pewnie jakiś Polak, bo Polacy lubią opowiadać o tym jak trudny jest język polski. Może chcemy wyróżnić się w ten sposób spośród innych. Pewnie tak. My Polacy lubimy myśleć o sobie, że jesteśmy narodem dosyć specjalnym, mamy trudną historię i trudny język. To nas wyróżnia wśród innych. Tak przynajmniej myślimy, tak chcemy myśleć.

A ja chcę Wam powiedzieć, że polski nie jest taki trudny. Dla mnie to najłatwiejszy język na świecie. Mówię nim codziennie po wiele godziny przez ponad 50 lat, więc mam dużo praktyki, nic dziwnego, że to jest łatwy język dla mnie.

Wy też pokazujecie mi, że możecie świetnie mówić po polsku, chociaż to nie jest wasz język ojczysty. Przesyłacie mi nagrania, które są na to dowodem. Oczywiście jak zwykle, również i tym razem posłuchamy nagrań od Was. Na początek posłuchajmy nagrania, które dostałem od Rodolfo. Zapraszam bardzo serdecznie!

Nagranie od Rodolfo

Cześć Piotrze! Jak się masz? mam na imię Rodolfo, mam 46 lat, mieszkam we Francji i jestem nauczycielem matematyki. Akurat dziś minęło rok odkąd zacząłem uczyć się języka polskiego. Dlatego chciałbym opowiedzieć jak to się rozpoczęło. Moje powody dla nauki nie są oczywiste. Nie potrzebuje polskiego dla pracy, w szkole mówię tylko po francusku. Nie mam zamiaru przeprowadzić się do Polski, mam tutaj pracę, rodzinę, a też nie mam nikogo z kim rozmawiać po polsku. Na pewno mam polskie korzenie. Moi dziadkowie byli polskimi Żydami, którzy emigrowali do Argentyny przed II wojną światową. Tam urodzili się moi rodzice i ja również, ale moi dziadkowie choć znali język polski między sobą mówili w jidysz. A właśnie ten język, język Żydów europy wschodniej zachował się w mojej rodzinie. To znaczy, że moje języki ojczyste to hiszpański i jidysz. Dwa lata temu poznałem historyczkę, która badała los żydowskich przedwojennych mieszkańców polskiego miasta Lubartowa. Miała dużo materiałów pisanych ręką w Jidisz i prosiła mnie o przeczytanie tych dokumentów. Tam znajdowało się też kilka słów po polsku, na przykład adres po polsku, stempel po polsku i tak dalej. I myślałem sobie jak przydatne byłoby to gdybym mógł zrozumieć chociaż kilka podstawowych słów, na razie nie mogę nawet przeczytać tych polskich liter i znam tyle słowa: tak i dzień dobry. Ale to jeszcze nie była motywacja wystarczająco silna. Potem w zeszłym roku uczestniczyłem w mistrzostwach w grach matematycznych i logicznych. We Francji mamy taką federację gier matematycznych, która obroku organizuje to wydarzenie w kraju, a potem jest międzynarodowe finał. Kiedy dowiedziałem się, że tym roku międzynarodowy finał będzie w Polsce we Wrocławiu, wtedy zdecydowałem, że będę uczył się polskiego. I tak się stało, uczyłem się jak najwięcej, trafiłem do finału i wycen sposób odwiedziłem Polskę po raz pierwszy w sierpniu 2023 roku. Niestety ta podróż trwała tylko 3 dni i byłem przecież zajęty mistrzostwami, jednak udało mi się troszeczkę rozmawiać po polsku z kilkoma osobami. Od tej pory wciąż uczę się, nie wiem do końca, czy to będzie dla mnie przydatne, ale spodobał mi się język i czerpię wielką przyjemność z nauki. Nawet często śmieję się. Macie śmieszne słowa, na przykład: prześcieradło, środowisko, przeciwprostokątna. Nasze mam fajną zabawę. ciekawy dla mnie jest też fakt że polski i jidysz mają mnóstwo wspólnych słów i konstrukcji językowych. jak się uczę, jak korzystam z twoich wspaniałych materiałów, być może będę opowiadał w następnym nagraniu, bo wydaje mi się, że to nagranie jest już zbyt długie, dziękuję ci bardzo i do usłyszenia.

Dziękuję bardzo! Byłoby wspaniale gdybyś przysłał kolejne nagranie. Myślę, że wiele osób jest tak samo jak ja ciekawych co dokładnie robisz ucząc się języka polskiego. Wszyscy słyszymy jak już po roku nauki Rodolfo świetnie mówi po polsku. Będzie bardzo interesujące dowiedzieć się co dokładnie robiłeś. Zatem prosimy o kolejne nagranie.

Trochę odbiegliśmy od tematu, od synchroniczności… ale wiecie co, już chyba wszystko co chciałem powiedzieć na ten temat. Już chyba nie mam nic do dodania. Jeśli Wy macie coś do dodania na ten temat, to proszę piszcie w komentarzach, ale jeszcze lepiej będzie jeśli zrobicie nagranie. Tak jak nieraz już mówiłem, te nagrania są dla mnie bardzo, bardzo miłą niespodzianką, są dla mnie bardzo ważne, w tych nagraniach jest energia od Was. Zatem myślę, że możemy posłuchać jeszcze jednego nagrania. Tym razem będzie to nagranie od Siergieja. Posłuchajmy!

Nagranie od Siergieja

Cześć Piotr! Nazywam się Siergiej, jestem z Białorusi, mam 46 lat i uczę się języka polskiego już cały rok, przez cały rok.

Moi drodzy, aż mnie zatkało. Z reguły nie zatrzymuję waszych nagrań, ale tym razem musiałem to zrobić. Siergiej powiedział: “Mam 46 lat i uczę się polskiego już cały rok.”

Pamiętacie pierwsze nagranie, którego dzisiaj słuchaliśmy? Pamiętacie co powiedział Rodolfo. Nie pamiętacie? Posłuchajcie:

Cześć Piotrze! Jak się masz? mam na imię Rodolfo, mam 46 lat, mieszkam we Francji i jestem nauczycielem matematyki. Akurat dziś minęło rok odkąd zacząłem uczyć się języka polskiego.

Rodolfo i Siergiej mają 46 lat i od roku uczą się polskiego. Możecie myśleć — E, Piotr, pewnie specjalnie tak wybrałeś nagrania do tego odcinka, robisz nas w konia! — Możecie tak pomyśleć, ale tak nie było. To jest bardzo dziwne dla mnie. Może to przypadek, nie mam pojęcia… myślę jednak, że to ma jakieś głębsze znaczenie.

Kochani, zatem posłuchajmy nagrania od Siergieja jeszcze raz od początku.

Cześć Piotr! Nazywam się Siergiej, jestem z Białorusi, mam 46 lat i uczę się języka polskiego już cały rok, przez cały rok. Z początku zacząłem się uczyć z nauczycielem, repetytorem, a potem dzięki poleceniu mojego nauczyciela znalazłem twoje nagrania, twoje podcasty. Słucham twoich nagrań już 8 miesięcy, z początku kupiłem 100 historyjek, a potem wszystkie inne twoje nagrania i już przez 2-3 miesiące słucham naprawdę około godziny, dwóch codziennie. Kiedy ćwiczę lub podróżuję, jadę samochodem. I myślę, że cieszę się, że zrobiłem duże postępy w nauce języka polskiego. Jutro pójdę na egzamin na poziom B1, spodziewam się, że wszystko będzie w porządku. Chciałbym… usłyszałem twoje nagranie o Białorusi, o historii Białorusi i uczyłem się historii na Uniwersytecie. Chciałbym coś dodać swoją opinię na ten temat. Z historii wiemy, że nazwa naszego państwa 400-500 lat temu było: Wielkie Księstwo Litewskie, Ruskie, Żmudzkie. I Litwini byli Białorusinami, to było nasza nazwa, a że mój tytuł byli ludzi niedaleko od morza Bałtyckiego, ale Litwini dzisiejszy kraj Litwa… w XIX wieku wzięli sobie za nazwę Litwini, my Białorusini szukaliśmy nowego nazwiska, nazywaliśmy się tutejszymi Litwinami i na koniec wybraliśmy sobie nazwę Białorusini. Na przykład w Wielkim Księstwie Litewskim język białoruski był powszechnie wykorzystany, Działalność ustawodawcza, prawodawcza była języku białoruskim. Na przykład spójrz na dokumenty prawa XVI-XVIII wieku. I, II, III statut Wielkiego Księstwa Litewskiego są napisane w języku starobiałoruskim i żaden Litwin teraźniejszy nie będzie ich w stanie teraz przeczytać i zrozumieć, a jednocześnie wszyscy Białorusini mogą to zrobić. I też chciałby dodać, że okres między 1921-39 kiedy zachodnia Białoruś była częścią Polski, przez nasze rodziny i większość wykształconych ludzi jest postrzegane pozytywnie. Rozumiem, że była polonizacja, mieliśmy problemy, ale ludzie na zachodniej Białorusi, która była w Polsce, żyli znacznie lepiej, byli bogatsi niż chłopi z radzieckiej części Białorusi, którzy mieszka, żyli jak niewolnicy w kołchozach. Dzięki jeszcze raz, naprawdę robisz wspaniała pracę, dziękuję bardzo Piotrze, cześć, pa, pa!

Dziękuję bardzo za nagranie i za miłe słowa. Siergiej opowiedział nam trochę o historii Białorusi. O tym jak zmieniała się nazwa, jak ludzie mówili o sobie kiedyś i dzisiaj. Siergiej oczywiście ma rację. Kiedyś Rzeczpospolita Obojga Narodów składała się z tak zwanej Korony i Wielkiego Księstwa Litewskiego, które potocznie nazywane było Litwą. Korona i Litwa, dwa państwa będące unii. Tak zwana Litwa, czyli Wielkie Księstwo Litewskie to były ogromne tereny. Tam mieszkali Bałtowie, przodkowie dzisiejszych Litwinów, oraz Słowianie, przodkowie dzisiejszych Białorusinów i Ukraińców. Językiem urzędowym był słowiański język, który w literaturze polskiej nazywa się językiem ruskim albo starobiałoruskim. To jest język, który dziś jest już wymarły, ale z dialektów tego języka powstał dzisiejszy język białoruski. 

Adam Mickiewicz, pisał “Litwo, ojczyzno moja, ty jesteś jak zdrowie”. Dlaczego? Bo Mickiewicz urodził się i mieszkał na terenach Wielkiego Księstwa Litewskiego, dziś to jest Białoruś. Dzisiejsze państwo Litwa i tak zwana Litwa historyczna, to są dwie różne sprawy.

Siergiej doskonale to nam wyjaśnił, ale chciałem dodać tak dla jasności, żebyście nie mieli wątpliwości o co chodzi. Zapraszam Was na podcasty, w których opowiadam o tematach historycznych. Jeśli uczycie się polskiego, to myślę, że warto znać również historię Polski. Z historią Polski oczywiście wiążą się również sprawy dotyczące naszych sąsiadów: Niemców, Czechów, Słowaków, Ukraińców, Białorusinów, Litwinów, no i Rosjan. Przynajmniej po części mamy wspólną historię, ponieważ żyjemy obok siebie, więc musi tak być, prawda?

Oprócz podcastów zapraszam Was bardzo serdecznie do klubu VIP, tam jest wiele różnych materiałów, ale jest tam też kurs który przygotowałem dla tych którzy przygotowują się do rozmowy z konsulem. Ten kurs nazwałem “Wiedza o Polsce”. Częścią tego kursu jest historia Polski w wielkim skrócie. Myślę, że to jest ciekawe dla tych których interesuje historia. Oczywiście będąc w klubie VIP macie dostęp do wszystkich materiałów. Klub VIP ma ponad 1200 odcinków, zatem naprawdę jest w czym wybierać.

Kochani, wielkie dzięki dla Rodolfo i Siergieja za wspaniałe nagrania. Znowu przydarzyła się mi synchroniczność, a może to tylko przypadek… sam nie wiem. Piszcie komentarze, nagrywajcie komentarze i przysyłajcie je do mnie. Czy Wam zdarzają się też takie rzeczy? Widzicie imieniny godziny na zegarkach? Zdarzają się Wam dziwne zbiegi okoliczności? Co o tym myślicie? Jak odczytywać znaczenie tych znaków? Jeśli wiecie to nie czekajcie tylko dajcie nam znać, o co w tym wszystkim chodzi.

Wielkie dzięki dla Was za wspaniałą energię, którą przesyłacie w moją stronę. To jest wspaniała sprawa. Bardzo się cieszę, że możemy być razem, że mogę do Was mówić, że mogę Wam pomagać w jakiś sposób. Dziękuję również za waszą pomoc, za używanie moich materiałów, za wspieranie mnie, za to że uczycie się polskiego właśnie ze mną. To dla mnie wielkie wyróżnienie.

Trzymajcie się zdrowo! Dziękuję za nasze dzisiejsze spotkanie i zapraszam następnym razem. Do usłyszenia, cześć, pa, pa!

Learn Polish with me! — Ucz się polskiego ze mną!

100 Daily Polish Stories

A1-A2 Polish Fluency Course for beginners

LEARN MORE

365 Daily Polish Listening

B1-B2 Listen to the stories every day

LEARN MORE

VIP
CLUB

B1-C1 Start to use real Polish content​

LEARN MORE

• RP485: Yellowstone
• RP484: Poliglota, który odkrył Troję
• RP483: Niedopasowanie naszego ciała
• RP482: Pięć stylów miłości
• RP481: Joker i Stańczyk
• RP480: Nexus
• RP479: Jan III Sobieski i Marysieńka
• RP478: Postprawda
• RP477: Po Olimpiadzie w Paryżu
• RP476: Problemy, problemy…
• RP475: Henryk Sienkiewicz
• RP474: Potop szwedzki
• RP473: Lingwistyka
• RP472: Łódź
• RP471: Kolory osobowości
• RP470: Polish Jokes
• RP469: Absurdyzm
• RP468: Synchroniczność
• RP467: Ludzie i psy
• RP466: Dylemat więźnia – zdradzić czy współpracować
• RP465: Eksperyment psychologiczny
• RP464: Putin kontra Nawalny
• RP463: Roald Amundsen
• RP462: Dowód na reinkarnację
• RP461: Polityka w Polsce w XXI wieku

This episode of the Learn Polish Podcast is the first one since my dear dog, Jobie, passed away. Today, I want to talk about something important: the strong connection between people and dogs. It’s been around for ages, from way back in ancient times to now. This bond is so deep that it’s a big part of human life everywhere in the world.

If you’d like to read along in Polish, you can become a premium member one of my learning Polish program at realpolish.pl. Your support helps me continue creating episodes like this one and developing new materials for learning Polish.

Muzyka:
–Stringed Disco by Kevin MacLeod (incompetech.com) is licensed under Creative Commons: By Attribution 3.0 License
–Autumn Day by Kevin MacLeod (incompetech.com) is licensed under Creative Commons: By Attribution 3.0 License
–Esperanza by Andy Lowe
–Herbatka, Pod moim oknem – guitar covers by Kenn Faurschou

* * *

Cześć moi drodzy! Witam Was bardzo serdecznie. Cieszę się, że znowu się spotykamy. Oczywiście, to jest spotkanie mentalne, wirtualne, przez internet, ale muszę Wam powiedzieć, że te spotkania z Wami są dla mnie wielką przyjemnością, sprawiają mi dużo radości.

To jest oczywiście podcast, który przygotowuję dla uczących się języka polskiego, ale czasami zapominam o tym, czasami gdy opowiadam Wam o różnych rzeczach po prostu dzielę się z Wami tym co jest dla mnie ciekawe, co jest dla mnie ważne i interesujące.

Dzisiejszy odcinek będzie inny niż wszystkie poprzednie odcinki. Będzie inny ponieważ w pokoju jestem zupełnie sam. W poprzednich odcinkach czasami słyszeliście chrapanie mojego psa, Jobie, ponieważ Jobie zawsze towarzyszyła mi podczas nagrywania podcastu. Niestety poprzedni odcinek podcastu był ostatnim, który nagrywałem razem z Jobie. Tydzień temu Jobie zmarła, miała prawie 14 lat i była naprawdę wspaniałym psem. 

Chciałbym podziękować Wam za słowa wsparcia, które już dostałem od Was. Wiem, że rozumiecie mój ból, niektórzy z Was przeżywali już kiedyś to co ja przeżywam teraz. Dla mnie jest to zupełnie nowe doświadczenie, ponieważ był to mój jedyny pies, którego miałem. Nigdy wcześniej nie miałem swojego psa. Przez te wszystkie lata stał się członkiem naszej rodziny, o którego dbaliśmy tak samo jak o każdego z nas. Którego kochaliśmy tak samo jak każdego z nas. Jestem pewny, że ci z Was, którzy mają psa, albo mieli psa wiedzą o czym teraz myślę. 

Jestem pewny, że wiele osób słuchających tego odcinka podcastu straciło swojego ukochanego psa, a może kota, królika, konia czy inne zwierzę. Jeśli znajdziecie chwilę czasu, to napiszcie o tym w komentarzu. Rozumiem, że to może być trudne, że nie chcecie myśleć o tym jeszcze raz, nie chcecie przeżywać bólu. Nie namawiam na siłę. Zróbcie tak jak uważacie.

Kochani, ten podcast zaczął się trochę inaczej niż zwykle, nie słuchaliśmy żadnego nagrania od Was. Tak jak mówiłem ten odcinek jest inny, jest pierwszy który nagrywam będąc samemu w pokoju. Nikt już nie chrapie, a w głowie mam różne myśli. Ale wiecie co, nie możemy zakończyć tak po prostu tego odcinka. Myślę że musimy posłuchać nagrania od Was. Niedawno dostałem bardzo wspaniałe nagranie od Dimy i Iwana, posłuchajcie co powiedzieli.

Nagranie od Dimy i Iwana

Cześć Piotr! mam na imię Dima, jestem z południowej Ukrainy. Przyjechałem do Polski na początku wojny. Mam niepełnosprawność od dzieciństwa, dlatego mogę przekraczać granicę. Na początku wojny kompletnie nie rozumieliśmy co będzie dalej i co mamy robić. Z dnia nadzień wróg mógł wejść w nasze miasto. Dlatego podjęliśmy taką decyzję: zostawić dom. W końcu stało się wiadome, że wróg został zatrzymany 20 km od miasta. Ja wróciłem do domu, bo miałem całkiem porządną pracę, ale po roku czasu zdecydowałem się wszystko zostawić i pojechać z powrotem do Polski, do swojej rodziny. I w tym miejscu wchodzisz w moje życie ty ze swoimi podcastami. Od dawna uwielbiałem słuchać książki. Tak jak jestem informatykiem i czytać po pracy na komputerze nie zostaje chęci. Całkiem przypadkowo znalazłem Real Polish na Spotify i poszło moje uczenie. Od czerwca 2023 roku wysłuchałem wszystko co miałeś na Spotify i stronie internetowej conajmniej po kilka razy i z wielkiej chęci. Potem jeszcze przesłuchałem lekcje historii Miłosza Szymańskiego “Za rubieżą”, lekcje o II wojnie światowej, radio naukowe, podcasty o literaturze “czytu-czytu. Teraz rozumiem język polski ze słuchu całkiem nieźle. To ty i twój głos, twoje tematy, wniosły pewność siebie do mojego życia. Przyjmij moje serdeczne podziękowania za swoją pracę. Czekamy razem z synem z niecierpliwością nowych odcinków i słuchamy ich w łóżku przed snem. Mój syn ma 9 lat i chce jeszcze też coś powiedzieć o sobie.

Cześć Piotr! Jestem Iwan, mam 9 lat. Chodzę do 3 klasy w Polsce, a w Ukrainie do 4 klasy. Interesuję się grami jak: Problox, Minecraft. Kiedy przyjechałem do Polski to nie rozumiałem nikogo, a teraz po 2 latach uczenia się znam gramatykę. Najbardziej z twoich podcastów mi się spodobał “Dowód na reinkarnację”. Proszę, możesz zrobić nowy podcast o drugiej historyjce na dowód na reinkarnację? Bardzo ci dziękuję, na razie, pa!

Na razie, pa, bardzo dziękujemy za wszystko.

Wielkie dzięki dla Dimy i jego syna Iwana. Dima mówi świetnie po polsku, ale moim zdaniem Iwan mówi naprawdę doskonale. 

Nie wiem czy zrobię kolejny podcast o reinkarnacji, być może kiedyś. To jest ciekawy temat, ale jest tyle innych, tyle innych ciekawych tematów, o których jeszcze nie mówiłem. Mam nadzieję Iwan, że spodobał Ci się również dzisiejszy odcinek o naszych czworonożnych przyjaciołach, o psach.

Bardzo dziękuję Wam za nagrania. Bardzo mi jest miło słyszeć, że mogłem Wam pomóc, że lubicie słuchać podcastów, że moja praca jest dla kogoś przydatna. Bardzo to dodaje mi siły do dalszej pracy, to jest dla mnie wielka motywacja.

Jeśli podcasty nie wystarczą Wam, jeśli chcecie więcej ćwiczyć razem ze mną, to zapraszam Was na moją stronę internetową, która ma adres realpolish.pl Znajdziecie tam kurs, który pomoże Wam w nauce mówienia, ten kurs nazwałem 100 Daily Polish Stories, jest również kurs 365 Daily Polish Listening, który pomoże Wam rozwijać słownictwo i rozumienie ze słuchu. Na mojej stronie znajdziecie również klub VIP, w którym są różne materiały, dużo materiałów. Spróbujcie sami, albo piszcie do mnie że potrzebujecie próbki, chętnie wyślę każdemu próbki moich kursów i klubu VIP.

Kochani, to tyle na dziś. Bardzo miło było opowiedzieć Wam o przyjaźni ludzi z psami. Od Jobie nauczyłem się, że trzeba szukać radości w każdej rzeczy, że trzeba wkładać całą energią w to co robimy w danym momencie, ale nigdy, przenigdy nie wolno zapomnieć o relaksie i odpoczynku.

Zatem kochani, kończymy nasze dzisiejsze spotkanie, ale oczywiście mam nadzieję, że wkrótce znowu się usłyszymy. Trzymajcie się zdrowo, do usłyszenia następnym razem, cześć, pa, pa!

JOIN VIP CLUB!

Use VIP Club training and start understand​ing REAL POLISH content​,​ not ​material prepared specifically for learners

LEARN MORE

• RP485: Yellowstone
• RP484: Poliglota, który odkrył Troję
• RP483: Niedopasowanie naszego ciała
• RP482: Pięć stylów miłości
• RP481: Joker i Stańczyk
• RP480: Nexus
• RP479: Jan III Sobieski i Marysieńka
• RP478: Postprawda
• RP477: Po Olimpiadzie w Paryżu
• RP476: Problemy, problemy…
• RP475: Henryk Sienkiewicz
• RP474: Potop szwedzki
• RP473: Lingwistyka
• RP472: Łódź
• RP471: Kolory osobowości
• RP470: Polish Jokes
• RP469: Absurdyzm
• RP468: Synchroniczność
• RP467: Ludzie i psy
• RP466: Dylemat więźnia – zdradzić czy współpracować
• RP465: Eksperyment psychologiczny
• RP464: Putin kontra Nawalny
• RP463: Roald Amundsen
• RP462: Dowód na reinkarnację
• RP461: Polityka w Polsce w XXI wieku