RP512: Kim są Słowianie?

Welcome to the new episode of the Learn Polish Podcast! Have you ever wondered where the Polish language comes from? In this episode, I explore the mysterious history of the Slavs. We discuss the theories about the “cradle of the Slavs,” their expansion, and what unites Slavic nations today. This is not just history,; it is the story of the language you are learning. I speak clearly and slowly to help you improve your listening skills. Premium members can access the full Polish transcript word-for-word at realpolish.pl.

Muzyka:
–Stringed Disco by Kevin MacLeod (incompetech.com) is licensed under Creative Commons: By Attribution 3.0 License
–Autumn Day by Kevin MacLeod (incompetech.com) is licensed under Creative Commons: By Attribution 3.0 License
–Esperanza by Andy Lowe
–Herbatka – guitar cover by Kenn Faurschou.
–Other music was created using royalty-free samples from BandLab.com

* * *

Ten lud we wczesnym średniowieczu zdominował niemal połowę Europy. Dziś krew tego ludu płynie w żyłach milionów Europejczyków. Echa ich wierzeń wciąż odbijają się w naszych codziennych rytuałach. Najdziwniejsze jest to, że ten lud nie zostawił po sobie ani jednego zapisanego słowa, ani jednej własnej kroniki, ani jednej świętej księgi. Wszystko, co o nich wiemy, pochodzi od ludzi im obcych, ludzi którzy często nie rozumieli ich języka. 

Cześć! Tu mówi Piotr. Witam Was bardzo serdecznie! Cieszę się, że znowu możemy się spotkać. To nie jest spotkanie oko w oko, nie widzimy się, ale przynajmniej możecie mnie słyszeć. I o to tu chodzi, o to tu właśnie chodzi bo w zasadzie  to nie ma co oglądać. zapewniam Was, że wolicie tylko słuchać, nie patrzeć na mnie.

Właśnie o to mi chodzi, żebyście dużo słuchali. Jeśli dużo słuchacie to szybko się uczycie. Oczywiście relatywnie szybko, bo nauka języka to nie jest bardzo szybki proces. To pewnie już zauważyliście. Nauka języka zajmuje dużo czasu, nawet kilka lat, to nie jest szybka sprawa. Trzeba poświęcić na to dużo czasu. Jeśli ten czas spędzamy w interesujący sposób, wtedy nie jest źle, prawda? Dlatego moim zadaniem jest przygotować dla Was interesujące materiały, chcę, żebyście spędzali jak najwięcej czasu z językiem polskim.

Nie mogę na siłę przykuć Was do głośników, mógłbym Was prosić – Słuchajcie jak najwięcej, mógłbym przekonywać, że ta Wam pomoże, ale myślę, że jeśli będę opowiadał Wam coś ciekawego, to sami zechcecie tego słuchać. Mam taką nadzieję. 

Kochani jednak zanim opowiem Wam to co na dziś przygotowałem posłuchajmy razem nagrania od Anastazji.

Nagranie od Anastazji

Halo Piotrze. Już zapisywałam kiedyś nagrania o tym, że mieszkałam we Wrocławiu i uczyłem się na ASP i bardzo chciałabym mieć polski na poziomie C1, żeby mogłabym nadal uczyć się sztuce w Polsce, bo bardzo mi podobają polskie artysty i rzeźbiarzy i reżysery i przez to właśnie Chciałam tam zostać, ale tak zdarzyło się, że wróciłam po studiach na Erazmusie we Wrocławiu do Ukrainy, do Lwowa i zdecydowałam na to, że chciałabym jednak zostać, że czuję się lepiej w swoim kraju, ale nadal czuję się bardzo wrażliwą i dużo emocji otrzymuje, kiedy spożywam sztukę polską albo po prostu słyszę polski język bardzo blisko, to ja się odczułam i właśnie chciałam ci podziękować za te podcasty, bo całkiem to mieszkałam w Polsce tylko półtora roki, ale teraz czuję się jakbym byłam częścią tego kraju i duże to zmieniło w moim życiu. 

Też zakochałam się w jednego Polaka we Wrocławiu i mamy teraz taki dramat, że zdecydowałam na to, że będę mieszkać jednak we Lwowie, a on został we Wrocławiu i pierwszy raz w życiu tak zakochałam się i myśleli o tym, żeby zrobić jakiś film o tym, bo to chyba pokazuje takie czasy, że Wojna zmieniła to, zmieniła kordony w ogóle i połączyła dwa państwa w przez takie okoliczności. I przez to dużo teraz takich historii są. Myślę, że no dużo takich dramatycznych historii, kiedy ktoś wracał, a nadal były jakieś odczucia i było to chyba ciekawie zobaczyć to na w jakiejś wizualnej historii, historia kochania Ukrainki i Polaka, ale było byłoby to też takie trochę ciężkie do opowiedzenia, bo jednak mamy teraz, także przez to, że łączy nas ta wojna, to dużo mamy problemów takich ideologicznych i historycznych, że no ciężko czasem idzie komunikacja między Ukrainą a Polską, ale dobrze, że są takie przykłady, kiedy połączyło to ludzi i teraz chcę wiedzieć więcej o kulturze krajów. których pochodzą ludzi, których lubią. 

I dziękuję ci jeszcze raz za to, że mam możliwość teraz swobodnie gadać z ludźmi, których lubię z Polski i wyrażać swoje emocje w języku, którego nie znałam w ogóle przez no 2 lata temu nie mogłam powiedzieć żadnego słowa, a teraz mogę absolutnie rozumieć wszystko, co słyszę w swoją stronę i faktycznie wszystko, co chciałabym powiedzieć, mogę powiedzieć. Cześć, pa. Będę nadal słuchać twoich podcastów.

Dziękuję ci bardzo za nagranie! Doskonale mówisz po Polsku. Dwa lata. Czy to długo? Czy to długo na naukę języka. Mówiłem wcześniej, że nauka języka trwa dosyć długo, ale moim zdaniem nauczyć się płynnie mówić w nowym języku w dwa lata to nie jest długo. Brawo Anastazja!

Długi zrobił się ten odcinek podcastu. Pewnie jesteście już zmęczeni. Jednak mam nadzieję, że posłuchacie jeszcze nagrania od Anastazji. Dziś słuchaliśmy już nagrania od Anastazji z Ukrainy, mam też krótkie, jednominutowe nagranie od Anastazji z Białorusi. Posłuchajmy razem.

Nagranie od Anastazji

Cześć Piotrze, mam na imię Anastazja. Jestem z Białorusi i mieszkam w Polsce już 4 lata, ale zaczęłam się uczyć polskiego dopiero s miesięcy temu. Na początku chciałabym bardzo ci podziękować za twoje podcasty, bo słucham ich codziennie, kiedy wracam ze szkoły około s miesięcy. I w ten weekend miałam egzamin na poziomie B1 i chciałbym dzisiaj opowiedzieć o swojej metodzie, którą wybrałam do nauki polskiego. Po pierwsze, jak mówiłam, słucham twoich podcastów już s miesiący codziennie około pół godziny. Po drugie codziennie czytam książki dla dzieci, które rozumiem około 80% czytam wieczorem dla dzieci na głos około pół godziny. I jeszcze jedna najważniejsza rzecz uczyłam się całych tekstów na pamięć. To dało mi możliwość mówić bardziej płynnie. To dało możliwość nauczyć się nowych słów bez stresu i całych wyrażeń, całych w konstrukcji. Teraz nie szukam tak długo w mojej głowie nowe słowo, kiedy rozmawiam, kiedy coś opowiadam. Staram się tylko mówić z tymi wyrażeniami, wyrażeniami, których nauczyłam się. Jeszcze raz chcę cię podziękować za twoje podcasty. Teraz idę przez Piękne centrum Gdańska. Mieszkam w Gdańsku już 4 lata i miłego dnia. Do zobaczenia. Pa pa.

Bardzo dziękuję Anastazji za to nagranie. Gratuluję Ci Anastazja, bo świetnie mówisz po polsku. Podobało mi się jak opisałaś swoją drogę. Bez szukania „magicznej metody”.

Zwróćcie uwagę, co Anastazja robiła. Słuchała… słuchała regularnie, codziennie, bez presji, bez napięcia. Czytała książki, które w dużej mierze rozumiała. Czytała je na głos. Uczyła się całych fragmentów, całych tekstów, a nie pojedynczych słów. I dzięki temu, kiedy przyszło mówić, nie musiała za każdym razem szukać słów w głowie. Tak to działa.

To też jest ważne, co Anastazja powiedziała między wierszami: że nie chodzi o to, żeby mówić idealnie, tylko żeby mówić tym, co już mamy. Tymi wyrażeniami, tym językiem, który jest już oswojony, podświadomie siedzi gdzieś tam w naszej głowie. 

Anastazjo, bardzo Ci dziękuję za to, że podzieliłaś się swoim doświadczeniem. A Was wszystkich zapraszam do przesłania swojej historii. Czekam na nagrania od Was.

Kochani, pora już kończyć. Myślę, że jesteście już trochę zmęczeni, ale mam nadzieję, zadowoleni. To był trudny trening moim zdaniem, ale wiecie co, ja po treningu zawsze czuję się wspaniale. Kiedy wychodzę pobiegać na przykład, to czasami mi się nie chce, muszę się trochę zmusić. Ale kiedy wrócę… kiedy wrócę po godzinie, to jestem zmęczony, to prawda, ale jestem bardzo zadowolony, jest mi bardzo przyjemnie. Czuję, że zrobiłem coś dla siebie, dla swojego zdrowia. 

Mam nadzieję, że po dzisiejszym odcinku też się tak czujecie, że jest Wam przyjemnie że spędziliście razem ze mną czas, że nauczyliście się czegoś o kulturze Słowian, że potrenowaliście trochę język polski. Mam nadzieję, że warto było i macie teraz to uczucie spełnienia, które ja właśnie odczuwam.

Wielkie dzięki moi drodzy za dziś, trzymajcie się zdrowo, dziękuję obu Anastazjom i dziękuję Wam za wysłuchanie aż do samego końca. Wszystkiego dobrego moi kochani. Do następnego razu, cześć, pa, pa!

Real Polish PODCAST, Seria 15 (2026) | POSTĘP:
Seria 15 (2026)

• RP512: Kim są Słowianie?
• RP511: Iluzja końca historii

---